Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Οι επιθέσεις σε δημοσιογράφους δεν είναι πράξεις «αγωνιστικές» (με αφορμή την επίθεση στα παλαιά γραφεία του ΔΟΛ)

Posted in Αντιγραφή on Σεπτεμβρίου 5, 2017 by εξαδάκτυλος

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ “ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ”, ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΧΙ “ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ”

(σχετικά με την επίθεση στις 25/8,στα παλαιά γραφεία του συγκροτήματος Λαμπράκη και την ανάληψη ευθύνης στο Athens Indymedia https://athens.indymedia.org/post/1577218/ …)

“…Αποτύχαμε ολότελα ν΄αναγνωρίσουμε ότι οι μέθοδοι κι οι σχέσεις μας υπονόμευαν τους στόχους μας και πραγματικά τις ίδιες μας τις προσωπικότητες σαν επαναστάτες….”
Μάρραιη Μπούκτσιν (Ιεραρχία και Κυριαρχία)

Eίναι αλήθεια πως η στροφή της δημοσιογραφίας από δομή ανεξάρτητης ενημέρωσης σε συνακόλουθο και τυφλό υποστηρικτή της εξουσίας καταργεί την πραγματική γνώση και την πληροφόρηση ,παρέχοντας ως “είδηση” στις κοινωνίες ένα κενό προϊόν που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εμμονή της στο όχι απλά να υποδείξει αλλά να επιβάλλει και να κυριαρχήσει στον δημόσιο χώρο την δική της αποκλειστικά θεώρηση και αντίληψη για όσα συμβαίνουν.
Ο αναρχικός χώρος ιδιαίτερα , πολιτικές ομάδες και μεμονωμένα άτομα που τοποθετούνται ενάντια στον “ ασφαλή σύγχρονο Κόσμο”(της αταξίας και της ανασφάλειας στην ουσία) – που εμπνέει δυστυχώς ακόμη ένα κομμάτι τής αστικής δημοσιογραφίας και των επιχειρησιακών συγκροτημάτων της- ,έχουν σε πολλές περιπτώσεις συκοφαντηθεί και διαπομπευτεί έως και τα προσωπικά τους δεδομένα μέσα από τις σελίδες του δημοσιογραφικού Κανιβαλισμού προκειμένου το “αναμάρτητο καθεστώς” να απενοχοποιηθεί ποινικοποιώντας τις ιδέες και τις ζωές των αντιπάλων του.
Οι επιθέσεις με υλικά την λάσπη,την αστυνομική ιδεοληψία και την στρέβλωση που χρησιμοποιούν κάποιοι “δημοσιογράφοι”(γιατί όλοι οι δημοσιογράφοι δεν είναι “αλήτες και ρουφιάνοι”…) και τα αφεντικά τους, καρποφορούν μέσα στο ανασφαλές τοπίο που γεννά η εξαθλίωση, όταν λανθασμένες και βίαιες ενέργειες εναντίον τους αναβαθμίζουν την γενίκευση που καλλιεργείται σκόπιμα από τα επιχειρησιακά δημοσιογραφικά συμφέροντα σε βάρος όλων όσων συμμετέχουν ανεξαιρέτως στα κινήματα κριτικής και αμφισβήτησης τής Εξουσίας. Τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα εξαπάτησης της κοινής γνώμης μέσω αυτής της δογματικής και ανεγκέφαλης τακτικής βγαίνουν “λάδι” και “θύματα” ,παραβλέπονται οικονομικά σκάνδαλα και αδικίες σε βάρος εργαζομένων στον Τύπο που απολύονται,κακοπληρώνονται ή έχουν χάσει στα χρόνια της οικονομικής κρίσης την ζωή τους από αρρώστιες που τις προκάλεσε η φτώχεια και η ανεργία.

Ελευθερία λόγου όμως έχει ο καθένας!Και ο ψεύτης και ο συκοφάντης. Και η εξουσία και η αντιεξουσία.Και ο φασίστας και ο αναρχικός.Και ο καταληψίας και ο “νοικοκυραίος”. Και ο θρησκομανής και ο άθεος. Η κάθε εφημερίδα,το κάθε περιοδικό,το κάθε ραδιόφωνο. Η κάθε φωνή,το κάθε φερέφωνο. Είτε οι ακηδεμόνευτοι πολιτικοί χώροι,είτε η “άλλη μεριά” της εξάρτησης από τα κόμματα και το Κράτος ! Στόν “πόλεμο” των Απόψεων απαντάς με ΄Αποψη και ανοίγεις δρόμους από το δικό σου “μετερίζι” σιωπηρά ,δημοκρατικά και ταπεινά προβάλλοντας και προτείνοντας στις κοινωνίες την προσπάθεια του δικού σου παραδείγματος (και μέσα από τις Καταλήψεις) για την αναίμακτη και ενωτική οργάνωση τής ανθρώπινης κοινότητας. Θα πείσει και θα συνεχίσει αυτός που κατευθύνεται από το φως της αλήθειας του,τις πολιτικές επιλογές και τον ΕΞΥΠΝΟ τρόπο που δεν αφήνει περιθώριο στον κάθε ψεύτη ,απατεώνα και συκοφάντη υπηρέτη του Συστήματος να έχει αξία και λόγο ύπαρξης.
Η διαδικασία “αγώνα” που επιλέγει επιθέσεις σε δημοσιογραφικά γραφεία δεν συμβάλλει πουθενά στην αντίσταση των κινημάτων απέναντι στην επικράτηση του Φόβου που απλώνει παντού ο Δήμιος του Καπιταλισμού. Δεν γίνεται να προκύψει ένας διαφορετικός Κόσμος όταν ο αγώνας για ανατροπή τής βίας,των παθογενειών και των ιδεοψυχαναγκαστικών νευρώσεων που χαρακτηρίζουν την κάθε Εξουσία ,αντικαθίσταται με αντίστοιχες παρόμοιες παθογένειες ομάδων που έχουν κάνει θεσμό,ιεραρχία και αυτοσκοπό την Βία ,ακυρώνοντας στην πράξη αυτό που υπερασπίζονται. “Μοιραίοι και άβουλοι” αντάμα οι πρωταγωνιστές και υπερασπιστές ενός αγχώδους “επαναστατικού” Ναρκισσισμού ,καταλήγουν παρά τις “αγωνιστικές προθέσεις” τους … για το αντίθετο,να αφομοιωθούν κι αυτοί με την σειρά τους και να γίνουν ένας ακόμη εκπρόσωπος και διακινητής του Ολοκληρωτικού πνεύματος και της Ψυχολογίας του Φασισμού.
Ο “στρατιωτικού τύπου αγώνας” που λειτουργεί ως “κινηματική 17Ν” επιλέγοντας τα σφυριά,τον τραμπουκισμό ,τον “ιδεολογικό τσαμπουκά” ,τον πολιτικό χουλιγκανισμό και την αυτοδικία ως “μέσο”, είναι εχθρική με τους κανόνες και το επίπεδο των κινημάτων που συνταυτίζονται και συμμετέχουν με τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στις επιθέσεις από το “πλυντήριο” της ιδιωτικής πληροφόρησης για να διασωθεί η Ανομία Κράτους και Συστήματος. ΄Ομως, η αντιπαράθεση με την Εξουσία ή θα είναι Απελευθερωτική για την Συλλογική Ανά(σ)ταση από την τοξική ατμόσφαιρα της Θλίψης,της Βαρβαρότητας και του Αργού Θανάτου ή θα είναι ένα ακόμη απόστημα στην Ιστορία που διαιώνισε την φύση της(της Εξουσίας).Αλλά γι αυτό, ο καθένας παίρνει τις ευθύνες του και όποιος δεν τις έχει πάρει αργά ή γρήγορα θα αναγκασθεί από τους “πονηρούς καιρούς” να το κάνει. Ο Κόσμος πλέον δεν έχει ανάγκη,ούτε και πολύ χρόνο και χώρο για πρόσθετους “απολογητές” ή “διαμεσολαβητές”!….

ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΙΩΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από το Αναρχικό/Ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

υγ/¨Οσο “κέρδισαν” κινήματα και κοινωνία από τον “ένοπλο αγώνα”….
΄Οσο “κέρδισε” η υπόθεση Ηριάννας-Περικλή από το σπάσιμο της Ερμού…..
…Τόσο “κέρδισε” η υπόθεση της πληροφόρησης και της υπεράσπισης των Καταλήψεων από την επίθεση στα παλαιά γραφεία του συγκροτήματος Λαμπράκη στην οδό Μιχαλακοπούλου στις 25/8…..

Advertisements

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΗΡΙΑΝΝΑΣ,ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΚΛΗ…

Posted in Αντιγραφή on Ιουλίου 15, 2017 by εξαδάκτυλος

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ HΛΙΕ ΝΟΗΤΕ ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΗΡΙΑΝΝΑΣ,ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΚΛΗ…

“Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό. Θέλουν τιμή και τόλμη. Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή”
Φαίη Μαρί Μέγερ

“Αν η δικαστική εξουσία έχει τη δύναμη να κάνει τον κόσμο να υποκύπτει στους νόμους της και ακόμη περισσότερο στην υπέρβασή τους δεν αποδεικνύει ότι η ποιότητα κυριαρχεί αλλά ότι μπορεί να μετατρέψει τον Kόσμο σε Καφκική κόλαση”
Αθηνά Τσάκαλου

Η καθηγήτρια ξένων γλωσσών Φαίη Μαρί Μέγερ και η Αθηνά Τσάκαλου (μητέρα των Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου, φυλακισμένα μέλη τής “Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς”… ),η Εύη Στατήρη, η Αλίθια Ρομέρο ,η Αγγελική Σωτηροπούλου είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα ανθρώπων που στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκαν στην φυλακή ως άλλες Καταρίνες Μπλούμ * , στο όνομα του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας”. Ο παραλογισμός χωρίς πάτο του νομικού ολοκληρωτισμού δεν …βρίσκει διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε συγγενείς,φίλους,εραστές,συζύγους,μάνες από την μία πλευρά και από την άλλη πρόσωπα που εντάχθηκαν στο “αντάρτικο πόλης” που επιμένει άσκοπα και απελπισμένα(αν και έχει ηττηθεί όσο αφορά αυτή την “στρατηγική αγώνα” παγκόσμια ) στην αυταπάτη πώς τα εργαλεία ανατροπής της Καφκικής κόλασης και βαρβαρότητας… βρίσκονται στον δυναμίτη και στον συνωμοτισμό .
΄Ενα ακόμη στοιχείο που κάνει αυτόν τον νομικό παραλογισμό όχι απλά άδικο και απάνθρωπο είναι ο ρατσισμός ,η εκδικητικότητα και ο μισογυνισμός που τον διακρίνει αφού επιλέγει σχεδόν πάντα ως θύμα ( στον βωμό της Θέμιδας που ασελγεί) την γυναικεία οντότητα λόγω της ερωτικής ,μητρικής και στενά συγκινησιακής σχέσης με τούς έγκλειστους καταδικασμένους για ένοπλη δράση.
Για μια ακόμη φορά δύο πολιτικοποιημένοι και ευαίσθητοι άνθρωποι,η Ηριάννα Β.Λ και ο Περικλής Μ., βασανίζονται τούτες τις μέρες ψυχολογικά και σωματικά με 13 χρόνια κάθειρξη! στη φυλακή επειδή η “απόλυτη αλήθεια” και ο ρεβανσισμός μιας τυφλής κυριολεκτικά και επιλεκτικής δικαιοσύνης που επαναλαμβάνεται ως άλλη “Ιερά Εξέταση” ,κρίνει εγκλωβισμένη στον αυτισμό της ,πώς είναι κακούργημα και ποινικό αδίκημα οι φιλικές,συγγενικές ή προσωπικές σχέσεις με άτομα που κατηγορήθηκαν ή καταδικάσθηκαν για την συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές ενέργειες.
Αυτό όμως δεν είναι ο όρκος στην ανιδιοτελή κρίση αλλά ένας δικαστικός μηδενισμός, η πλήρης υποταγή στον φασισμό και στην αυθαιρεσία της συλλογικής ευθύνης.
Αυτή η αντικοινωνική “νομική” δράση είναι πράξη ανέντιμη και παράνομη που προσβάλλει και απαξιώνει συνολικά τον θεσμό και την Δημοκρατία.
Και αν οι βομβιστικές επιθέσεις και η “κριτική των όπλων” είναι (να συμφωνήσω) μια αδιέξοδη επιλογή που στηρίζεται στο δόγμα της διασποράς του τρόμου, πώς ονομάζεται ο αυταρχισμός και η σκληρότητα μέρους της δικαστικής “οικογένειας” που εκρήγνυται ως “τρομοδέμα” κι αυτή(και ίσως με τα χειρότερα αποτελέσματα…) διαπομπεύοντας και συκοφαντώντας ανθρώπους ως τρομοκράτες, αγνοώντας κάθε τεκμήριο αθωότητας και προκαλώντας σοβαρές βλάβες διακόπτοντας βίαια ζωές από την εργασία τους και την κανονικότητα της καθημερινότητάς τους?
Η κυβέρνηση Σύριζα/Ανέλ δεν αρκεί να εκδίδει δελτία τύπου συμπαράστασης στην κάθε Ηριάννα αλλά να πάρει άμεσα θέση απέναντι σε ένα καθεστώς Κράτους εν Κράτη που διαμορφώνεται από κάποιους “προστάτες της κοινωνικής ασφάλειας” δικαστές, εισαγγελείς και ανακριτές που ως άλλη “Αντιτρομοκρατική” θεωρούν πώς “ανεξαρτησία της δικαιοσύνης” σημαίνει σιδερένιο πρόσωπο που δείχνει τον δρόμο του εγκλεισμού και της τιμωρίας σε όποιον διαφωνεί με την ασφυκτική και θανάσιμη ιδεολογία της ομοιομορφίας!
Νισάφι πια!…..
΄Οχι άλλες Ηριάννες και Περικλήδες στην φυλακή…..
΄Οχι άλλη Ανομία στο όνομα τής “ανεξάρτητης δικαιοσύνης”….

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)/μεμονωμένο άτομο από το Ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

* “Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλούμ” του Νομπελίστα Χάϊνριχ Μπέλ περιγράφει τον διασυρμό και την βία που ασκείται από την δημοσιογραφική και αστυνομική εξουσία σε μια γυναίκα λόγω της σχέσης της με άτομο που διώκεται για τρομοκρατική δράση. Το βιβλίο έγινε και ταινία το 1975 με σκηνοθεσία Φόλκερ Σλέντορφ και Μαργκαρέτε Φον Τρότα.

ΠΕΡΙ “ΒΛΑΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ”

Posted in Αντιγραφή on Ιουνίου 29, 2017 by εξαδάκτυλος

(σχετικά με το κείμενο του Κάϊν που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Συντακτών http://www.efsyn.gr/arthro/giati-ohi-stin-ekdilosi-tis-poasy-sta-exarheia για την συγκέντρωση της ΠΟΑΣΥ στα Εξάρχεια) και που κακώς – και δυστυχώς – λογοκρίθηκε και κρύφτηκε από το αντιεξουσιαστικό athens indymedia

Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάϊν) αντέχει να σας “τσιγκλάει απάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς του…ως να χορτάσει χλευασμό…”.
‘Ομως το θέμα δεν είναι ο Κάϊν. Είναι μια στοιχειώδης λογική που εκλείπει ή αντίστροφα μια βλακεία που εξαπλούται ανελέητα με τον μανδύα κιόλας της “καθαρής”, αντισυστημικής στάσης.
Η αστυνομία είναι “θεσμός”, απ τους πιο απεχθείς που στηρίζουν ένα σύστημα. Κάθε θεσμός που συγκροτεί το σύστημα, απ την αστυνομία έως το γάμο, σε μια στοιχειωδώς τυπική δημοκρατία μπορεί να αμφισβητηθεί,να καταγγελθεί. Υπάρχουν βέβαια και οι ακραίες φασίζουσες στάσεις του τύπου “όποιος φοράει στολή ή βέρα(πχ), να κρεμαστεί” (΄Εμαθα παρεμπιπτόντως πώς ομάδα ομοφυλόφιλων αστυνομικών που θέλησε να συμμετάσχει στο πρόσφατο gay pride της Αθήνας εκδιώχθηκε από την συγκέντρωση επειδή φορούσαν “στολή”…Εξαιρετικά ενδιαφέρον σημειολογικά!…).
Τι γίνεται όμως με τους “αντιθεσμούς”-δικαστές, αστυνόμους, βασανιστές, λογοκριτές (παρεμπιπτόντως το κείμενο του Κάϊν απορρίφθηκε και “κρύφτηκε” από το “αντιεξουσιαστικό” indymedia), οι οποίοι(“αντιθεσμοί”) προσέξτε! δεν συγκροτούν μια “επαναστατική κυβέρνηση” με το όποιο πρόγραμμα για αλλαγή της κοινωνίας, εκλεγμένης “δημοκρατικά”, ή -έστω!- με το τουφέκι στον ώμο και τη στήριξη του λαού, αλλά συγκροτούν (οι “αντιθεσμοί”)ένα κίνημα, που στο όνομα της ΑΝΑΡΧΙΑΣ, -κάποιοι- δεν σου επιτρέπουν καν να εκφράσεις μια άλλη άποψη γιατί κινδυνεύεις σωματικά και ηθικά.
΄Ενα κίνημα,που δυστυχώς αφορά όλο και πιό λίγους, σε σχέση με τα τεράστια κοινωνικά αδιέξοδα. ΄Ενα κίνημα, που πολλοί ομοϊδεάτες έχουν πάψει πιά από φόβο να μιλούν.
Γιατί, ο Κάϊν δεν μπορεί πχ να πάει στην πλατεία Εξαρχείων?
Γιατί έχει ήδη κακοποιηθεί το 2003 από τους “αναρχικούς αντιθεσμούς δικαστών και μπάτσων του κινήματος” (και μάλιστα 20 ενάντια σε έναν),επειδή διαφώνησε. Και ήταν ο Κάϊν, όχι αστυνομικός. Τόχω ξαναγράψει . ΄Οσοι -αφελώς- πιστεύουν πώς όποιος μαθαίνει, ασπάζεται τον κομμουνισμό και τον αναρχισμό, ξεπερνά αυτομάτως τους “θεσμούς”, τότε λυπάμαι που τους απογοητεύσω, είναι πολύ μακριά απ την πραγματικότητα. Αυτό που θεωρητικά μισείς, το αναπαράγεις δυστυχώς. “…για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ…”.
΄Οπως λέγαμε παλιά: Μπάτσος δεν είναι μόνον αυτός που φοράει στολή, Ούτε αρκεί να πετάξεις τη στολή και τη βέρα για να αλλάξει η κοινωνία. Αν ήταν έτσι, ήδη η αταξική κοινωνία, θάταν θεσμός .
Μια ουσιαστική, ψυχολογική (τελικά) διαφορά του αναρχικού από το φασίστα, κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά κανείς, έγκειται στο ότι ακόμα κι οι χρυσαυγίτες έκαναν συγκέντρωση στα Εξάρχεια, οι αναρχικοί θάπρεπε να πίνουν το καφεδάκι τους στα γύρω καφενεία και τα γέλια κι οι συζητήσεις τους απλά να κάλυπταν τα ουρλιαχτά του σκυλολογιού, χωρίς να τους ακουμπήσει κανείς ούτε μία τρίχα, κάτι που το φασισταριό δεν θάκανε αντίστοιχα ποτέ.
Δεν εννοώ “σφάξε με πασά μου να αγιάσω” ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. (΄Οχι φασίστας ή μπάτσος να μου “την έπεφτε” απρόκλητα, αλλά κι ο “καλύτερος αναρχικός”, θα τον τσάκιζα).
΄Ετσι ο αρουραίος μπαίνει στο λαγούμι. ΄Οσο του βάζεις ποντικοφάρμακο, τόσο οι επόμενες γενιές αρουραίων, γίνονται πιο ανθεκτικές.
Και έτσι θα γέμιζε -χρόνια τώρα- η πλατεία απ όλο τον κόσμο, φυσικά, αβίαστα και θα εξαπλωνόταν έως το Κολωνάκι.Και ο κοινωνικός αναρχισμός -εδώ και τώρα ομάδες αυτοοργανωμένες, αλληλέγγυες-, θα γινόταν βίωμα. Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο, θέλει όραμα, ήθος, υπομονή, έλεγχο του θυμικού, ΟΧΙ ιδεολογικό ναρκισσισμό και κοινωνικό αυτισμό.
Τώρα, όχι η ΠΟΑΣΥ ,ούτε καν ο Κάιν που “μεγάλωσε” στα Εξάρχεια δεν μπορεί να πάει εκεί.
(Τόση “συνενοχή και βλακεία”…).
Τόχω ξαναγράψει επίσης. ΄Οταν ο Βελουχιώτης συγκρότησε -ξεκινώντας με ελάχιστους συντρόφους του- ολόκληρο στρατό (και δεν επρόκειτο για την “αλήθεια” μιας πλατείας),συνεργάστηκε με τους “πάντες”. Δεξιούς, κεντρώους, χωροφύλακες, έχοντας ένα στόχο.
Την Εθνική Ανεξαρτησία.
Κι όταν έμπαινε σε ένα χωριό, έπιανε “αγκαζέ” τον παπά και τον δήμαρχο του χωριού σεβόμενους τούς “θεσμούς” που κυλούσαν στο αίμα των χωρικών.
Οι “αναρχικοί” -και όχι μόνο!- στην εποχή της “άϋλης” οικονομικής παγκοσμιοποίησης, δεν μπορούν να καταλάβουν πως ο εχθρός δεν ο ταξικά σύντροφός τους απλός αστυνομικός, όσο αλλοτριωμένος και νάναι, ούτε κάν ο ταξικός σύντροφός τους χρυσαυγίτης, όσο αποβλακωμένος και νάναι?
Οσο δύσκολη “συναισθηματικά” και νάναι αυτή η αντίληψη, είναι καθοριστική γιατί εδώ πρόκειται για μια δεύτερη (φιλοσοφική) ουσιαστική διαφορά του κομμουνιστή/αναρχικού από τον φασίστα (και τον νεοφιλελεύθερο). ΄Οτι δηλαδή ο άνθρωπος καθοριστικά επηρεάζεται από το περιβάλλον, την κοινωνία, την ιστορική συγκυρία.
΄Οποιος δεν μπορεί να έχει αυτή την οπτική, μοιραία καταλήγει στην άποψη ότι κάποιοι γεννιούνται κακοί προορισμένοι (απ τη μοίρα ?το θεό?) να γίνουν μπάτσοι, και κάποιοι γεννιούνται καλοί προορισμένοι να γίνουν αναρχικοί.
‘Αν είναι έτσι, γιατί παλεύουμε να αλλάξουμε την κοινωνία?
Και “κυβέρνηση” -που λέει ο λόγος!- να ήταν οι αναρχικοί, θα θέλανε κάποια χρόνια να αλλάξουν την νοοτροπία των προαναφερθέντων (αστυνομικών, ένστολων, φασιστών κλπ), εκτός και αν έκαναν μαζικές εκκαθαρίσεις.
Οι “αναρχικοί” -και όχι μόνο!- δεν μπορούν να καταλάβουν ότι το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο, που οι πιο σάπιες εκφράσεις του, έμποροι ναρκωτικών, παράσιτα κάθε είδους, που πουλάνε την ψυχή τους για την “κονόμα” και γέμισαν την πλατεία (και ναι!Να ξεβρωμίσουν τα Εξάρχεια και με τη συνεργασία αναρχικών και ΠΟΑΣΥ, με τις απαραίτητες επιφυλάξεις και προσοχή), αυτό λοιπόν το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο, θέλει πλατύ κοινωνικό μέτωπο, πλατειά κοινωνική συναίνεση για να χτυπηθεί σε κάθε χώρα και σε όλες τις χώρες?
΄Οποιος πραγματικά μισεί αυτό το βάρβαρο σύστημα αυτό πράττει, όποιος δεν το κάνει, είναι “συνένοχος“ (μπορεί και “βλάκας”…).
Και βέβαια ο ΄Αδωνις Γεωργιάδης θα χαιρόταν να καούν τα Εξάρχεια στις 29/6. Και μόνο για αυτό γαμώτο, θάπρεπε να γίνει η συγκέντρωση και να μην “τσιμπούσε” κανείς, διαφορετικά, καλά έκανε και την απαγόρευσε ο Τόσκας κλείνοντας την πόρτα του Colosseum και το αιματηρό υπερθέαμα για κάποιους.
Το να είναι πολυδιασπασμένη η Αριστερά, με “μαρτυρολόγιο” πραγματικά, ηρώων που βασανίσθηκαν και σκοτώθηκαν για το όραμα μιας άλλης κοινωνίας…
Το να περιμένουν όλοι στο “κόμμα” τους, στο ελιτίστικο γκρουπούσκουλό τους πότε θάρθει “έτοιμος” – ο απλός καθημερινός άνθρωπος – συνειδητοποιημένος πλήρως, μη αλλοτριωμένος, μη τρελαμένος, να γίνει μέλος του κομματός τους και να τον “κλωσήσουν” και αυτόν, μέχρι να γίνουν πολλά τα αυγά και να πάρουν την εξουσία…
Το να μην μπορούν οι αντιμνημονιακοί (πλην της Χρυσής Αυγής και των ηγετών της) έστω, να κάνουν ένα μέτωπο εφόσον -κατά πώς λεν- έχουν πρόγραμμα και πρόταση να κυβερνήσουν…
(Τόση “συνενοχή, τόση βλακεία”…).
Ας γίνει ο αναρχισμός, που δεν αποσκοπεί στο να πάρει την εξουσία, αυτή η πλατιά βάση, που θα δώσει ελπίδα στον καθένα.
Τέλος, (επίσης τόχω ξαναγράψει προς τον “χώρο”) να “ξεψειριάζεστε” συχνά. Θα σας έκανε μάλλον εντύπωση τι “λαυράκια” θα βγάζατε. Και όπως υπάρχει ο γνωστός “φερετζές…”, οποιοσδήποτε και οτιδήποτε είναι αδιάλλακτο και “υπέρ…”, να σας προβληματίζει έστω.

Ν.Παύλου 29/6/2017

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Oλοι οι μπάτσοι δεν είναι μπάτσοι, όλοι οι αναρχικοι δεν είναι αναρχικοί (αιρετικές σκέψεις για την απαγορευμένη εκδήλωση της ΠΟΑΣΥ στα Εξάρχεια)

Posted in Αντιγραφή on Ιουνίου 29, 2017 by εξαδάκτυλος

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΑΣΥ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ?

(…Εγώ ποτέ δεν πίστεψα ότι όλοι οι μπάτσοι είναι μπάτσοι και όλοι οι αναρχικοί είναι αναρχικοί…)
σύντροφος Θοδωρής Ηλιόπουλος – μετά την απεργία πείνας και την αποφυλάκιση το καλοκαίρι του 2009

Τα Εξάρχεια του Σουρή, του Λαπαθιώτη, του Γύζη, της Βέμπο, του Μινωτή, του Χόρν, της Παξινού, η γειτονιά καταφύγιο της τέχνης, της διανόησης και του πολιτισμού και όσων προσέτρεξαν εν μέσω κρατικής ασφυξίας στην “όαση” του προαστίου κάτω από την σκιά της πολιτικής και κοινωνικής αμφισβήτησης να υπερασπισθούν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την πολυμορφία της έκφρασης!
Η Καλλιδρομίου, ο Στρέφης, η Αραχώβης, η Μεθώνης, η Βαλτετσίου, η “Μπλέ πολυκατοικία” του 1933 πάνω από το κλειστό πλέον “Φλοράλ” και στη μέση η πλατεία με το άγαλμα του 1909 με τους “Τρείς ΄Ερωτες”…
“Μποστάνι” ιδεών για την κοινωνική οργάνωση τής αλληλεγγύης, προστασία τής βιοποικιλότητας των ειδών απέναντι στην ανθρωποφαγία τής εξουσίας, ήταν πάντοτε ένας “μαγνήτης” καταστολής και κατεχόμενης γειτονιάς από την αστυνομία.
΄Ενας μακρύς κατάλογος γεγονότων με “επιχειρήσεις αρετής” στο παρελθόν έκανε σαφές στους συγκεντρωμένους πολιτικούς χώρους πως δεν υπάρχει “άσυλο” στα Εξάρχεια για όσους πήραν τον “λάθος δρόμο” για μια κοινωνία χωρίς σκληρότητα, ανταγωνισμό, εκμετάλλευση και βία από άνθρωπο σε άνθρωπο. Τόσο απλός, τόσο ξεκάθαρος είναι ο Αναρχισμός.
Τα τελευταία χρόνια μια τάση αντίθετη στον κοινωνισμό του Αναρχισμού, ένας πολιτικός χουλιγκανισμός, μια ύβρις ενάντια στον Αναρχισμό, ασκεί έναν κοινωνικό φασισμό πολιτικής μαφίας στην περιοχή όπου με την προσθήκη των τραμπούκων του υποκόσμου (εμπορία ναρκωτικών,γυναικών κλπ ) έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα πού συκοφαντεί την ιστορική εικόνα της περιοχής και έχει προβληματίσει την καθημερινότητα τωmν κατοίκων των Εξαρχείων.
Το πολιτικό στίγμα της περιοχής κινδυνεύει να εξαφανισθεί από έναν διαβρωτικό μηχανισμό ανομίας και τραμπουκισμού (και μάλιστα πολλές φορές με θύματα αναρχικούς και συντρόφους αγωνιστές) που κυριαρχεί στην “πιάτσα” της περιοχής από κάθε είδους αγύρτες και μηδενοφασίστες που στρώνουν το έδαφος για να υποστηρίζει ο νεοφιλελεύθερος λόγος “μαχητικές” και “ριζικές λύσεις” για τα Εξάρχεια.
Για πρώτη φορά στα χρονικά μια πρωτοβουλία από την “άλλη όχθη”, από τους συνδικαλιστές της αστυνομίας, καλεί μέσα στην πλατεία Εξαρχείων συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους δημόσιους και πολιτικούς φορείς της γειτονιάς των Εξαρχείων (και τους αναρχικούς). Είναι η δεύτερη θετική ενέργεια τής αστυνομίας (μετά τις συλλήψεις εμπόρων και διακινητών στα Εξάρχεια πέρυσι τον Ιούλιο) που ξεφεύγει, έστω για λίγο, μακριά από το κακό της θεσμικό πρόσωπο.
Από μια βιαστική και πρόχειρη ματιά βασισμένη στην “παράδοση” της φυσικής και μακράς αντιπαλότητας και στο έντονο θυμικό που έχει συσσωρευθεί με τα χρόνια από τη δράση ενός βίαιου θεσμού-πυλώνα της εξουσίας, θα πουν οι περισσότεροι πώς η συγκεκριμένη πρωτοβουλία συνδικαλιστών αστυνομικών είναι προκλητική και “να μην πατήσουν το πόδι τους στα Εξάρχεια αλλιώς…”.
Με μια δεύτερη, άλλη ματιά (που πιθανά να χρεωθεί ξανά ως “φιλί του Ιούδα” ή το “σημάδι του Κάϊν” αλλά θα τολμήσω “αιρετικά” να την καταθέσω…) είναι μια ευκαιρία να γράψει ιστορία και να λάμψει η διαλεκτική, όπου οι αναρχικοί και οι πολιτικές ιδέες της περιοχής θα δείξουν το πρόσωπο του πολιτικού πολιτισμού, της ευγένειας και της ανοχής την στιγμή μάλιστα που όλοι περιμένουν να συμβεί το αντίθετο!
Ο αναρχικός χώρος έχει βιώσει στην πολιτική του διαδρομή, την ιδεολογία της απαγόρευσης που έχει οδηγήσει την αλαζονεία τής εξουσίας στην ακρότητα και στον αυταρχισμό.
Ο νόμος τής απαγόρευσης για μια νύχτα ας πάει στην άκρη. Δεν είναι πόλεμος, δεν είναι άσκηση καταστολής, κανείς δεν πρόκειται να αφομοιωθεί, να ενσωματωθεί, να συνδιαλλαγεί ή να συμφιλιωθεί με την πλευρά της αστυνομίας.
Φιλοξενήστε τους, μην τους απαγορεύσετε (απαγορεύεται η απαγόρευση/Μάης 68) την “είσοδο”, επιλέξτε πολιτικό τρόπο που θα νοιώσουν ασφαλείς σε “ξένο έδαφος”, δείξτε τους πώς στην πλατεία σύμβολο της Ελευθερίας η μορφή τού Κτήνους δεν έχει γίνει κανόνας στην εποχή του Τρόμου και του Εγώ!
Μην τους “δώσετε φιλικά το χέρι”, αλλά δώστε τους την ελευθερία του χώρου, αποδείξτε τους πώς εμείς από την εξουσία και τους φασίστες ο Αναρχισμός διαφέρει γιατί δεν τον καθοδηγεί το “εδώ μόνο εμείς”, το μίσος, ο φανατισμός και το δόγμα συλλογικής ευθύνης, προστατέψτε το δικαίωμά τους να καταθέσουν την όποια άποψή τους, καλέστε τους να πάρουν θέση, να καταδικάσουν την δική τους βία, κερδίστε -ίσως- κάποιον από αυτούς, κερδίστε τις συνειδήσεις του κόσμου…
Ακόμα και στην φρίκη του πολέμου, υπάρχει για μια στιγμή, ένα “διάλειμμα”, μια αμφότερη “ανακωχή”, την επόμενη μέρα όλοι (από κάθε πλευρά) θα γυρίσουν στην γνωστή “κανονικότητα” των χαρακωμάτων, ο ένας απέναντι και ενάντια στον άλλο. Είναι πολύ πιθανό στο τέλος αυτής τής εκδήλωσης της ΠΟΑΣΥ να μην βγει κανείς κερδισμένος. Τουλάχιστον ας μην βγει κερδισμένο το “δημοφιλές σπόρ” τής απαγόρευσης και της σωματικής σύγκρουσης πού το θέαμα τής βίας άλλη μια φορά έχει στοιχηματίσει για το απόγευμα τής 29/6, σπρώχνοντας όλο και πιο πολύ την περιοχή στο προσχεδιαζόμενο καθεστώς “επικίνδυνης ζώνης” και δικαιώνοντας τούς κάθε λογής “φύλακες τής τάξης” για την ύπαρξη “γκέτο” και “άβατο” στα Εξάρχεια. Δώστε στους κατοίκους των Εξαρχείων την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια δική τους νύχτα, σε μια νύχτα διαφορετική από εκείνες τις πολλές και όμορφες που χάθηκαν από την εμμονική εκτόνωση των διαφόρων “τεχνικών τής βίας” φορώντας είτε κρατική στολή, είτε την προβιά του “κοινωνικού αγωνιστή”!

28/6/2017

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν), erozer2000@yahoo.gr
μεμονωμένο άτομο από το Ελευθεριακό κίνημα

Μια αστραπή η ζωή μας μα προλαβαίνουμε… να δώσουμε ζωή

Posted in Ενημέρωση, Υποχρέωση μας on Ιουνίου 21, 2017 by εξαδάκτυλος

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Η ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ «ΑΓΡΙΑ ΝΕΟΛΑΙΑ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ «ΜΑΥΡΗ ΑΝΑΡΧΙΑ» ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008

Posted in Αντιγραφή on Ιουνίου 3, 2017 by εξαδάκτυλος
ΠΟΙΑ(ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ) ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΙΚΑ  Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ  ΨΕΥΤΟΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕ ΚΤΗΝΩΔΙΑ,ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΙΑ…….
H διαχρονική απουσία διαχωριστικής θέσης και πολιτικής απάντησης στην ασχήμια που στο όνομα του αναρχισμού συνεχίζει την αντικοινωνική και εγκληματική της δράση, θα συναντήσει ξανά το παρελθόν (πχ τράπεζα «Μαρφίν» 2010) κυοφορώντας μεγαλύτερες τραγωδίες στο μέλλον. Κινήματα και πολιτικοί χώροι που βηματίζουν με το χθες δεν έχουν καμία ελπίδα να παρακινήσουν και να εμπνεύσουν για την κοινωνική απελευθέρωση από τις αλυσίδες του καπιταλιστικού σφαγείου

(με αφορμή την ανακοίνωση του Ελευθεριακού Κοινωνικού χώρου Nosotros https://athens.indymedia.org/post/1574257/ )

Αγαπητοί συντρόφισσες/φοι του Νosotros,
Εδώ και αρκετά χρόνια (ειδικά μετά τις  συλλήψεις της 17Ν και την τυφλή και άκριτη  ηρωποίησή της από ένα μεγάλο ρεύμα του «χώρου») είχα επισημάνει  τον κίνδυνο από την εμφάνιση με δήθεν «πολιτικά χαρακτηριστικά» ενός ιδιότυπου  εσωτερικού εχθρού του αναρχισμού (με «επαναστατικό φερετζέ») που έχει θεότητα την απόλυτη βία,την γενίκευση και ως πρόταγμα την ΜΗ  αλλαγή τής κοινωνίας ,απλά και μόνο  την «χαρά της καταστροφής»…
Είχα (έχετε μνήμη,θέλω να πιστεύω και όχι επιλεκτική…)  εισπράξει απομόνωση,καταδίκες,εκφοβισμό και μάλιστα και ξυλοδαρμό μέχρι αναισθησίας από την γνωστή εκείνη επίθεση σε όλους σας εναντίον μου στα Προπύλαια ,τον Νοέμβρη του 2003,στην διάρκεια μιας συγκέντρωσης και πορείας. Η εν λόγω πολυμελής  ομάδα  που απέδιδαν τιμωρία και εκδίκηση στον «πασιφιστή» με χτυπούσε αποκλειστικά στο κεφάλι,κανείς τους δεν με χτύπησε από τον λαιμό και κάτω! Τούς έχω συγχωρέσει πράγματι,αν και δεν έχω ξεχάσει (αφήσανε πάνω μου ψυχοτραύματα και φοβίες) και είναι ένας βασικός λόγος  «μη εμπιστοσύνης» πλέον στην “πολυμορφία του χώρου” ,λόγος που  με οδήγησε ανάμεσα στα άλλα  να μην περνώ από τα Εξάρχεια ή να μην  συμμετέχω (όπου συμφωνώ) σε εκδηλώσεις και δρώμενα. Διαβάζοντας τα συνεχή περιστατικά με θύματα συντρόφους από την δράση των βαρβάρων – δήμιων του «αναρχοδικείου» (που άλλαξε σε πρόσωπα όλα αυτά τα χρόνια,αλλά όχι στον χρυσαυγιτισμό…), αναπόφευκτα θυμάμαι τα «δικά μου». Οι ομοιότητες με κινούν ώστε να κάνω αναφορά στο προσωπικό μου τότε θλιβερό συμβάν και τίποτα άλλο!
Συγχωρώ… και εσάς με την ευκαιρία γιατί ΄η » Αντιεξουσιαστική Κίνηση» ήταν τότε μπροστά στα Προπύλαια και αφέθηκε ως παρατηρητής στον τραμπουκισμό-«καθεστώς εξαίρεσης» εναντίον μου και κανένας δεν πήρε θέση παρέμβασης,κανείς δεν ήρθε να δώσει ένα χέρι να σηκωθεί από το πεζοδρόμιο ο «λαθεμένος,ανορθόδοξος,προδότης ,αποστάτης και αιρετικός σύντροφός τους»!
Στο προκείμενο τώρα,στο πνεύμα τής ανακοίνωσής σας που σε γενικές γραμμές με βρίσκει σύμφωνο…
΄ Οταν δεν παίρνεις θέση χρόνια για φασισμούς,τρομοκρατία και αντικοινωνισμούς πού έγιναν «στο όνομα» του πολύπαθου αναρχισμού στην χώρα μας ,όταν οι “πολιτικές” συμμορίες ισοπέδωναν το περιοδικό «Ρεσάλτο» στην Σολωμού,όταν κάνανε επιθέσεις στον Γ. Καραμπελιά και στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο στην Θεμιστοκλέους(λίγα μέτρα μακριά σας….),όταν σπάσανε το καφέ «Φλοράλ» (επίσης λίγα μέτρα μακριά σας….),όταν ξυλοκοπήθηκε ο βουλευτής Β. Οικονόμου και “πολιορκήθηκε” σε εστιατόριο στην Βαλτετσίου ο Γ. Βαρουφάκης, όταν σε δεκάδες άλλα γεγονότα  με «σήμα» το τσεκούρι,τον ξυλοδαρμό και το μαχαίρι , προσβολής και διασυρμού της  ιστορίας  των Εξαρχείων και του Κινήματος Αμφισβήτησης  ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΤΕ  από κάθε είδους κριτική,διαχωρισμό και παρέμβαση(όχι μόνο εσείς,αλλά όλες οι  σοβαρές αναρχικές συλλογικότητες),τα τωρινά γεγονότα (δυστυχώς) έρχονται να με δικαιώσουν…
Γκρουπούσκουλα του πολιτικού χουλιγκανισμού ,πολιτικές μαφίες αγκαλιά με ποινικές μαφίες και εμπόρους ουσιών ΚΑΤΕΧΟΥΝ τα Εξάρχεια και για τα προσχήματα και για την «παράδοση» της εκτόνωσης …μιλάνε για «αστυνομική κατοχή» των Εξαρχείων!
Αυτή είναι η πραγματική Κατασταλτική Κατοχή των Εξαρχείων και όχι αυτή με την «στολή»!!!!
Η «αστυνομική κατοχή»( φαντασιακό συμπέρασμα  του αυτισμού και τής ιδεοληψίας του όποιου ψευτοπολιτικού υποκειμένου….),δεν κατέβηκε ξαφνικά από τον ουρανό,αυτοί που την προκαλούν συνέχεια καταναλώνοντας την αφασία τους απέναντι στις  διμοιρίες και στο σπίτι του Φλαμπουράρη ,έχουν φέρει έναν πολιτικό χώρο σε αδιέξοδο και σε κοινωνική απαξίωση!

Η αποχή (σιωπή) θέσης από  συνεχή συμβάντα που και την κοινωνία των Εξαρχείων στέλνουν στην άλλη όχθη τής συντηρητικής αγανάκτησης  αλλά και τον Αναρχισμό συκοφαντούν ως «εγκληματική δράση», θα  φέρει πραγματικά σε τραγική θέση ότι έχει  απομείνει και προσπαθεί φιλότιμα από τον «χώρο», αλλά θα θεσμοθετήσει επίσημα την αστυνομική κατοχή και καταστολή,αυτή την φορά  με υπαρκτό πρόσωπο που με κοινωνική συναίνεση θα έχει μόνιμη παρουσία στην περιοχή.
Και όταν δεν απαντάς στην διασπορά του φόβου και στον κυνισμό που αντιπροσωπεύει τον πολιτικό φασισμό με “ μαυροκόκκινο προφίλ” ,να είσαι έτοιμος να “θερίσεις θύελλες” , να βρείς μπροστά σου χειρότερες εξουσίες από τις “νόμιμες” του δήθεν “δημοκρατικού τόξου”!…..
 
Συντροφικά και καλή δύναμη σε όσους εργάζονται ώστε να προστεθεί ένα λιθαράκι στον πολιτικό πολιτισμό που είναι ο “προθάλαμος” του Ανθρώπινου τοπίου…..
erozer2000@yahoo.gr
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από το Ελευθεριακό κίνημα

1ο Φεστιβάλ Κοινωνικής Οικονομίας στον «Παντοκαφενέ» στο Π.Φάληρο / Στηρίζουμε πρωτοβουλίες που αγωνίζονται για τα δικαιώματα ατόμων ΑΜΕΑ

Posted in Ενημέρωση on Μαΐου 29, 2017 by εξαδάκτυλος

Ο «ΠΑΝΤΟΚΑΦΕΝΕΣ» είναι ένα πρωτόγνωρο εναλλακτικό δημιούργημα της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης “ +εργάζομαι” στο Παλαιό Φάληρο που εκπαιδεύει και απασχολεί εργατικό προσωπικό παιδιά με αναπηρίες (αυτισμό,νοητική στέρηση,ψυχικές δυσκολίες κτλπ). Η ξεχωριστή αυτή πρωτοβουλία αναδεικνύει και αξιοποιεί χαρίσματα και ικανότητες ατόμων με ειδικές ανάγκες που είναι άδικο και απάνθρωπο να παραμένουνα απενεργοποιημένα,μοναχικά και εγκλωβισμένα στο τέλμα της καθημερινότητας(που είναι πολύ περισσότερο σκληρή σήμερα για τα άτομα ΑΜΕΑ),στο δίχτυ του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης που στερεί την χαρά, την συμμετοχή και το αναφαίρετο δικαίωμα σε “ιδιαίτερους” συνανθρώπους μας που με τις πολύμορφες δυνατότητές τους μπορούν να συμβάλλουν σε μια καλύτερη κοινωνία,να προσθέσουν και την προσωπική τους “πινελιά” στα οφέλη του Συλλογικού Καλού!

https://www.facebook.com/Pantokafenes/

Πρόγραμμα 1ου Φεστιβαλ Κοινωνικής Οικονομίας 27&28 Μαιου 2017

Σάββατο και Κυριακή 27-28 Μαΐου 2017
“Παντοκαφενές”
METΣΟΒΟΥ ΚΑΙ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ,ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
της Κοιν.Σ.Επ +εργάζομαι!
Πρόγραμμα
-ΣΑΒΒΑΤΟ 27/5
10:30-11:00 Χαιρετισμοί Προέδρων συνδιοργανωτών, επίσημοι, εκπρόσωποι τοπικής
κοινωνίας.
11:00-11:30 O νόμος 4430/2016, το θεσμικό πλαίσιο και οι ευκαιρίες ένταξης εντός του
πεδίου της Κοινωνικής Οικονομίας
Στ. Κατωμέρης, MSc Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου , Πρόεδρος Δ.Σ. Περιφερειακού
Μηχανισμού Κοιν.Σ.Επ. Άττικής
12.00 Παρουσίαση Κοιν.Σ.Επ “ο Κήπος της Ελπίδας”
(παρουσίαση φορέα και δειγματισμός προϊόντων)
13.00 Παρουσίαση Κοι.Σ.Π.Ε. ΔΙΑΠΛΟΥΣ
(παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
14:00 Κοιν.Σ.Επ. “Δράση” απο ΕΔΡΆ (ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
ΕΥΠΑΘΩΝ ΟΜΑΔΩΝ)
Παρουσίαση έργου
15:00 Παρουσίαση “ Κοιν.Σ.Επ. Άμυλιάνθη”
(Παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
16.00 Κοιν.Σ.Επ. Ερκυνα
(Παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
18.30 Ζωντανή μουσική από εθελοντές

ΚΥΡΙΑΚΗ 28/5
11:00-11:30 Καίρια ζητήματα-προβληματισμοί του νέου τοπίου της Κοινωνικής
Επιχειρηματικότητας
Πόλα Νικολάου, μέλος Δ.Σ. Π.Ο.ΚΟΙ.Σ.Π.Ε.
11:30-12:00 Το πρόβλημα της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα είναι κατά βάση
κοινωνικό και διαχρονικό
Ντόρα Βακιρτζή, Κοιν.Σ.Επ ‘’Ινστιτούτο Κοινωνικής Δυναμικής ”
12.00 Κοιν.Σ.Επ. Μυρτιλλο
Παρουσίαση έργου
13.00 Παρουσίαση Κοιν.Σ.Επ. “Άνέλιξη”
(παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
14.00 Παρουσίαση Κοι.Σ.Π.Ε. ΕΥΖΗΝ
(παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
15.00 Παρουσίαση Κοι.Σ.Π.Ε. Λέρου
(Παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
16.00 Παντοπωλείο “το κόσκινο”
(Παρουσίαση και δειγματισμός προϊόντων)
18.30 Ζωντανή μουσική
22.00 Λήξη