Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : 11 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Ο “ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ” ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΙΟ

Posted in Άνθρωποι, Αντιγραφή on Απρίλιος 17, 2017 by εξαδάκτυλος

καλή Aνάσταση Αγγελική..…

καλή Ανάσταση σε όλου του Κόσμου τις Αγγελικές,σε όλου του Κόσμου τα παιδιά που βρίσκονται στην Αναπηρία….

αυτό το κείμενο στο αφιερώνω παρά το ότι ξέρω πώς η πραγματική Ανάσταση θα έρθει όταν θα γίνεις ξανά καλά (και θα γίνεις), όταν ο΄Ανθρωπος στη Γη θα αγαπήσει ξανά τον ΄Ανθρωπο…..

Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ φαίνεται πώς κρέμονται μπροστά μας σαν “σπασμένος χαρταετός”, συνεχίζουν να σηκώνουν το πληγωμένο τους κορμί όλο και πιο ψηλά πάνω από “θάλασσες κι από στεριές” ,γιατί το πάθος και τη πίστη τους για Zωή δεν τα έχουν πετάξει στους κάδους των καταθλιπτικών καιρών.

Υπάρχουν άνθρωποι με σπασμένο κορμί σε κομμάτια,πολλές φορές χωρίς μάτια,χέρια και πόδια,άνθρωποι πάνω σε ξύλινους σταυρούς πού όσες φορές κι αν πέσουν άλλες τόσες θα βρουν την δύναμη να ξανασηκωθούν,τρέχοντας ξοπίσω απo τ΄ όνειρό τους.
΄Ανθρωποι που κοιτάνε κατάματα τους φόβους και τα σκοτεινά παιχνίδια του μυαλού τους και αγωνίζονται επίμονα (όσο κι αν έχουν πει χιλιάδες φορές “κουράστηκα…”) για να πατήσουν “ξανά στα πόδια τους” ,για να ανατρέψουν τις συνέπειες που κάποτε το ατύχημα,η κακιά στιγμή,η αδιαφορία, το μίσος και η βία των άλλων, τους στέρησε!
Υπάρχουν άνθρωποι που το παραλυμένο τους σώμα στο αναπηρικό κρεβάτι ή στο αμαξίδιο μπορεί να σε ξεγελά αλλά μέσα τους η πυρωμένη φλόγα για ΑΝΑΣΤΑΣΗ γράφει ιστορία,αλλαγές,η Ζωή ανασαίνει ακόμα και γράφει “Καλημέρα” και “ένα Χαμόγελο σου ζητώ” στους τοίχους…
Υπάρχουν άνθρωποι που οι μέρες τους κρέμονται από τα καλώδια σαν “σπασμένος χαρταετός” αλλά αυτοί εκεί! γαντζωμένοι στο δέντρο της Ζωής πίνουν και μεθάνε από τους καρπούς του…
Υπάρχουν άνθρωποι που ξεφορτώθηκαν τις αποσκευές της απελπισίας και της απαισιοδοξίας,ένα βάρος που δεν τους αξίζει,δεν αξίζει σε κανένα….
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κοιτάζουν ποτέ κάτω, υπάρχουν άνθρωποι που δεν αφήνουν στην μέση το ταξίδι τους,έκαναν άλλωστε τόση πορεία αντοχής μέσα από χιλιάδες ματωμένα βήματα για να τιμήσουν τη ζωή,το σώμα τους, τη ψυχή τους, την αλληλεγγύη των παιδιών,των συντρόφων τους,όσων τούς στέκονται και σηκώνουν μαζί τoυς τον “σπασμένο χαρταετό” τoυς…

Πέρασαν 11 χρόνια από τότε που η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου ξεκίνησε ένα πρωί στις 8 Απρίλη του 2006 για να κάνει ρεπορτάζ για πυρκαγιά που συνέβη στο εργοστάσιο τής ΔΕΗ ,στην θέση Κοντάρι της Χίου και κατέληξε τετραπληγική μετά από την βία που ασκήθηκε εναντίον της από τον φύλακα του εργοστασίου και το λάθος των γιατρών στο “Σκυλίτσειο” νοσοκομείο τής Χίου που ….διέγνωσαν “νευρική διαταραχή” τις ώρες που η Αγγελική ήταν ήδη “αιχμάλωτη” σε ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο!
11 χρόνια η Αγγελική μαζί με τον σύντροφό της Θοδωρή Πυλιώτη και τα παιδιά της Ματθαίο και Παναγιώτα έχουν κάνει πράξη απλές αλήθειες που περνούν τους αγώνες των ανθρώπων για αγάπη,φιλία,ενότητα και ανθρωπιά στην Αιωνιότητα…..
Πάνε 11 χρόνια που η Αγγελική παρά το ότι παραμένει “κλειδωμένη” στο κορμί της χωρίς “ήχο και υλικό” δεν κάνει πίσω, γιατί είναι περήφανη ψυχή που κινεί “γη και ουρανό” για να ανέβει στην επιφάνεια να πάρει Οξυγόνο. ΄ Οποιος έχει δει την ταινία “All is lost” (΄Ολα Χάθηκαν ) με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ μπορεί να καταλάβει γιατί η Αγγελική στο τέλος θα καταφέρει να σπάσει με την φωνή της την σιωπή 11 χρόνων στην μοναξιά του “ναυαγού”!

΄Ανθρωποι σαν την Αγγελική Χατζηδημητρίου, την κάθε Αγγελική και ΄Αγγελο στην αναπηρία δεν πρόκειται να ηττηθούν ποτέ!

Αγγελική,
κουράγιο….
καλή δύναμη….
αλληλεγγύη….
φιλία….
ένα άγγιγμα,ένα χάδι…..
μαζί,θα το περάσουμε μαζί…..
θα περάσει και θα φύγει το κακό Αγγελική, θα έρθουν καλύτερες μέρες…
Η Ζωή στο χρωστάει!…

σε φιλώ και δεν σε ξεχνώ Αγγελική,πάρε με στον σπασμένο αλλά δυνατό χαρταετό σου….

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)
για την Επιστροφή της χαμένης Ανθρωπιάς και του Τέλους της Εποχής της Κτηνωδίας
erozer2000@yahoo.gr

Η ημέρα τις γυναίκας…

Posted in Δικό μου, Υποχρέωση μας on Μαρτίου 8, 2017 by εξαδάκτυλος

…να πάει να γαμηθεί! Μία μέρα που φτιάχτηκε σαν δικαιολογία γιά να μπορούμε να ξεχνάμε τις γυναίκες όλο τον υπόλοιπο χρόνο.Τις γυναίκες τις αγαπάμε και τις σεβόμαστε όλο το χρόνο, όλα τα χρόνια – ή δεν τις σεβόμαστε καθόλου.

Ωστόσο, αφού η γιορτή υπάρχει, ας είναι αφιερωμένη στις γυναίκες που θα γράψουν το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Μιά ιστορία που εικόνες σαν αυτή…

1.jpg

…ή αυτή…

3.jpg

…ή αυτή…

2.jpg

…ετούτη…

4.jpg

…ή ετούτη…

5.jpg

…θα είναι πραγματικά ιστορία, που θα την διαβάζουν όλοι με αποστροφή.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, μέχρι τη μέρα που τα κτήνη θα σταματήσουν να φέρονται με μίσος στις γυναίκες, με όλη μας την αγάπη, με όλο μας τον σεβασμό, χρόνια τους πολλά γιά την ημέρα της γυναίκας και ψόφο κακό σε όσους άντρες νομίζουν πώς είναι στο ελάχιστο καλύτεροι από αυτές.

img.jpg

Πάει και ο Λούκυ…

Posted in Άνθρωποι, Λογοτεχνία και Ποίηση on Φεβρουαρίου 9, 2017 by εξαδάκτυλος

Στο καλό ρε φίλε…

Δέ θέλω να βάλω το «Τα θερινά σινεμά», αν και έτσι νιώθω.

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : ΔΗΛΑΔΗ,ΑΝ Ο ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ…

Posted in Αντιγραφή, Υποχρέωση μας on Φεβρουαρίου 1, 2017 by εξαδάκτυλος

O Ακης Τσοχατζόπουλος ήταν μέρος μιας πολιτικής τάξης πού χρησιμοποίησε τον σοσιαλισμό και  τoν  «τρίτο δρόμο» για προσωπικό όφελος και αξιώματα. Διέβρωσε και κακοποίησε την μεταπολιτευτική στροφή και επιθυμία (μετά την πτώση της χούντας) για Κοινωνική Αναγέννηση και Αλλαγή και τις παραμόρφωσε σε θεσμό και αντίληψη για προσωπικό όφελος, βόλεμα και ατομικισμό.

Πίσω από την καταδίκη του ΄Ακη Τσοχατζόπουλου σε 25,5 χρόνια σκεπάσθηκε και απαλλάχθηκε πολιτικά και νομικά η ανευθυνότητα και διαφθορά των «συντρόφων» του στο ΠΑΣΟΚ πού απολαμβάνουν σήμερα τα  «δώρα» της θητείας τους από το πάντρεμα του «σοσιαλισμού» με τον «πολιτισμό» της   μίζας ,του ρουσφετιού και του  πλουτισμού.

Η ποινή όμως της  «συλλογικής ευθύνης»  είναι φασισμός, γεμάτη αίμα και αδικίες.

Ο ΕΝΑΣ δεν θα αφήνεται μέχρι εξόντωσης στο κελί για τις αμαρτίες ΟΛΩΝ των άλλων και οι «αναμάρτητοι» μάλιστα να ρίχνουν και πέτρες σ΄ αυτόν τον μισοπεθαμένο ΕΝΑΝ….

Γι αυτό είμαι απέναντι στις επιλογές και την απάθεια ενός δικαστικού-πολιτικού συστήματος πού έχει απορρίψει αιτήσεις αποφυλάκισης ενός κρατουμένου (όποιος κι αν είναι αυτός,ο χειρότερος εγκληματίας….)πού στα 76του χρόνια η τσακισμένη υγεία του πρέπει να ανοίγει πόρτα στην ευαισθησία και όχι στην απαξίωση και στην βαρβαρότητα. Κανείς δεν έχει να πάρει  «ευχαρίστηση» από την εξόντωση ενός βαριά άρρωστου κρατουμένου εκτός από τους  οπαδούς του δόγματος του σαδισμού και της  εκδίκησης.

Δεν θα συμπορευθώ  με την «ικανοποίηση του  λαϊκού αισθήματος» και δεν θα συμβαδίσω με κανένα «αγριεμένο πλήθος» που με κρεμάλες και εκτελέσεις στο Σύνταγμα και στο Γουδί νομίζει πως θα ξεπλύνει και θα εξαγνίσει την προσωπική του ευθύνη και συμμετοχή στο «όνειρο της «καλοπέρασης» του Εγώ.

Στην υπόθεση του Ακη Τσοχατζόπουλου έχουν ήδη γίνει εκ μέρους της  εξουσίας συνεχείς παράνομες πράξεις στο όνομα της  «συλλογικής ευθύνης» .Η  κόρη του Αρετή κρατήθηκε στις φυλακές 2,5 χρόνια αλλά κυρίως η γυναίκα του η Βίκυ Σταμάτη για 3,5 χρόνια (μέχρι την αποφυλακισή της το 2015 και μετά από 6 αρνητικές αιτήσεις) στάλθηκε μέχρι και στο ψυχιατρείο γιατί ήταν η στοχοποιημένη συντροφός του.

Και δεν ήταν τιμή για «όλους εμάς» η σιωπή μας 3,5 χρόνια για την παράνομη φυλάκισή της!

Δεν πρέπει να επιτραπεί στην φασιστική αντίληψη της «συλλογικής ευθύνης» να αποφασίζει παρά μόνο στον πολιτικό ορθολογισμό και το ηθικό της δικαιοσύνης.

΄Εστω (εγκληματικά)καθυστερημένα είναι ώρα ο Ακης Τσοχατζόπουλος να βγεί από την φυλακή για λόγους υγείας.΄Εχει συμπληρώσει τα 2/5 της ποινής του ,τηρεί τις προϋποθέσεις για την αποφυλάκιση ,δεν είναι «επικίνδυνος» για την χώρα . Δεν είναι ώρα για «λαϊκές τιμωρίες και δικαστήρια» δεν υπάρχει χώρος και για άλλο μίσος όταν ένας φυλακισμένος(ακόμα και ένας καταχραστής του δημοσίου χρήματος κατά το κατηγορητήριο) έχει γίνει σκιά του εαυτού του στις φυλακές και του ανοίγει την αγκαλιά ο θάνατος….

Αυτό το βασανιστήριο πού γίνεται στον Τσοχατζόπουλο,είναι το ίδιο πού γίνεται στον Σάββα Ξηρό.Και στις δύο υποθέσεις το βασανιστήριο της παραμονής στη φυλακή σε καταδικασμένους(για διαφορετικούς λόγους) που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα υγείας, πρέπει να σταματήσει.Η πολιτική της εκδίκησης,του ρεβανσισμού και της αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή (ακόμα και αυτών πού αδιαφορούσαν όσο ήταν στην κορυφή της εξουσίας για τις ζωές των άλλων…),είναι προθάλαμος μιας χειρότερης κοινωνίας πού φέρνει θύελλες που δεν θερίζονται!!!

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

για την επιστροφή της χαμένης ανθρωπιάς και του τέλους της εποχής της κτηνωδίας….

erozer2000@yahoo.gr

31/1/2017

Εν τω Άδη, ούκ έστι μετάνοια…

Posted in Δικό μου, Μνήμη, Τί μαλάκες είμαστε! on Ιανουαρίου 28, 2017 by εξαδάκτυλος

Γενικά μιλώντας, είναι βέβαια σημαντικό να αναγνωρίζει κανείς τα λάθη του, να ζητάει συγγνώμη και να κάνει προσπάθεια να τα διορθώσει.

arx.jpg

Βέβαια όσο πιό μεγάλο το λάθος τόσο μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια, τόσο γιατί ο μεταμελημένος αναγνωρίζει τη ζημιά που έκανε, όσο και γιατί οι άνθρωποί είναι – δίκαια – δύσπιστοι.

Ο Άδωνις ζητάει συγγνώμη γιατί δεν ήξερε. Αλλά έμαθε. Εγώ πάλι είμαι κακόπιστος άνθρωπος και θεωρώ απίθανο, αδύνατο και αηθές ψεύδος να μήν ξέρει κάποιος τί ακριβώς έγινε με τους εβραίους, συμπολίτες μας και μή, στην δεύτερη παγκόσμια ανθρωποσφαγή.

Τα τελευταία χρόνια έμαθε ο Άδωνις τα παρακάτω :

Ο εν πολλές αμαρτίαις περιπεσών ανήρ ζητάει συγγνώμη. Εντάξει, δεκτή επί της αρχής. Έχει μπροστά του μιά ζωή προσπάθειες γιά να διορθώσει το μίσος που έσπειρε, τα ψέμματα που είπε και το κακό που ευλόγησε. Και όποιος πειστεί ας τον συγχωρήσει.

Εγώ που είμαι κακόπιστος, όπως ανέφερα, θα περιμένω να δώ τι προσπαθεί να βγάλει.

Α ναί! Άδωνι, στα στρατόπεδα που μέχρι πρίν λίγο δεν ήξερες, κάηκαν τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, αντικαθεστωτικοί, πόρνες, ιερείς, σωματικά και πνευματικά άρρωστοι… τώρα που «έμαθες» επιτέλους, περιμένουμε και άλλες καταδίκες.

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙΩΤΗ ΜΗΝ… ΠΑΙΖΕΤΕ… «ΤΥΦΛΕΣ» ΚΑΙ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ» ΕΞΟΥΣΙΕΣ!

Posted in Αντιγραφή, Τί μαλάκες είμαστε! on Ιανουαρίου 7, 2017 by εξαδάκτυλος

(πρός κυβέρνηση-βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα…
επειδή πολλοί από εσάς έχετε παιδιά ή εγγόνια και η ευαισθησία όταν είναι …επιλεκτική ονομάζεται αναλγησία και εγωϊσμός…..)

Πιστεύω πώς η αγνή πίστη τού Νίκου Μαζιώτη και τής Παναγιώτας Ρούπα για την Κοινωνική Αλλαγή θά είχε περισσότερα πράγματα να προσφέρει πολιτικά μέσω τής «νομιμότητας», παρά να “κλειδώσουν” εαυτούς στο αδιέξοδο τής παρανομίας και στην αναποτελεσματικότητα τού αντάρτικου πόλης,ένα ξεπερασμένο από την πραγματικότητα “μετερίζι” όπου πολλοί ανιδιοτελείς σύντροφοι και αγωνιστές εδώ και δεκαετίες παγκόσμια ξόδεψαν λανθασμένα από “εμμονή” τα καλυτερά τους χρόνια .Αυτή όμως είναι δική τους επιλογή και όσο και αν διαφωνεί ή να κάνει κριτική κανείς(και έχω διακαώς υποστηρίξει αυτή την θέση πολλές δεκαετίες τώρα…)αυτοί αποφάσισαν και βάδισαν ανάλογα με τήν κρίση τους για την χάραξη τής ατομικής πορείας τους,γιά “τις μορφές και τα μέσα” που υποστήριξαν ως …τακτική “απάντησης” στον Καπιταλισμό.

Και όσο αφορά τήν διαδρομή τους αυτή έχουν αναλάβει με συνέπεια την ευθύνη τους και πληρώνουν το κόστος με ευθύτητα και με ψηλά το κεφάλι.
Υπάρχει όμως Αλέξη Τσίπρα και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και ένα ανήλικο παιδί πού δέν είναι ούτε “ένοπλος αντάρτης” ,ούτε “τρομοκράτης”,ούτε “εργαλείο” ….διαπραγμάτευσης και πίεσης,ούτε “εμπόρευμα” πρός διαπόμπευση, ούτε “αμνός πρός σφαγή” για τά ρεπορτάζ τών ΜΜΕ!

Είναι λοιπόν ώρα και η κυβέρνηση να πάρει τήν ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ,μπροστά στο θεσμικό αδίκημα πού τελείται αυτές τίς στιγμές σε βάρος ενός μικρού παιδιού(πού έχει “μικρές και αδύναμες πλάτες” για νά το αντέξει…) πού είναι καταδικασμένο να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί η “έρευνα” από τήν “ανεξάρτητη και τυφλή δικαιοσύνη” για τό άν θα δοθεί ή όχι στην επιμέλεια τών συγγενών του.

Κι αυτό δεν είναι απλά άδικο,αλλά ντροπή για ότι κινείται με Αξιοπρέπεια ακόμη σε αυτόν τόν τόπο που έχει επιβιώσει από πολέμους,κατοχή,εμφύλιο,χούντες και διχασμούς.
Να παρακαμφθεί με παρέμβαση τού ίδιου τού Αλέξη Τσίπρα και τής κυβέρνησης κάθε γραφειοκρατική αγκύλωση και να λειτουργήσει η εξαίρεση πού θα οδηγήσει το παιδί άμεσα στα μοναδικά πρόσωπα πού τού εμπνέουν ασφάλεια και προστασία. Κι αυτά δεν είναι τά άγνωστα σέ αυτόν πρόσωπα -φρουροί και δημόσιοι χώροι “φιλοξενίας” πού “φροντίζουν για το καλό του”….Οχι μετά από ώρες καί μέρες όπου το τραυματικό σόκ για ένα μικρό 6χρονο παιδί (πού έχει βιώσει ήδη την σύλληψη τής μητέρας του) θα έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις(… ψυχικά συμπτώματα…),αλλά ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ο γιός τής Παναγιώτας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη να δοθεί στο συγγενικό του περιβάλλον!

Και μέχρι να γίνει αυτό,να βρίσκεται ΚΟΝΤΑ στο μόνο φυσικό πρόσωπο πού γνωρίζει και έχει εμπιστοσύνη,στην μητέρα του.Κι ας είναι κρατούμενη!

‘Οποια δημόσια αρχή …αμφισβητεί και περιφρονεί τήν εντιμότητα,την ποιότητα και τήν ηθική των οικογενειών Μαζιώτη και Ρούπα (καθυστερώντας με θλιβερές νομικίστικες προφάσεις τήν λήξη τής απάνθρωπης μεταχείρισης ενός παιδιού)γράφει μαύρες σελίδες στην Ιστορία και ως γνωστόν οτιδήποτε(καλό ή κακό) δημιουργείται από την “ανθρώπινη” συμπεριφορά ….δέν σβήνει!Η Ιστορία μπορεί να βιώνει περιόδους στασιμότητας, παρακμής ή αμηχανίας,αλλά δεν ξεχνά ποτέ!Και θνητοί και περαστικοί όλοι βέβαια είμαστε από εδώ κάτω… αλλά σημασία έχει τί ίχνη αφήνουμε πίσω μας!Βαρβαρότητας ή Ανθρωπιάς?

Στην μνήμη “αποθηκεύονται” ένοχοι,σαδιστές και εκβιαστές,κατηγορούμενοι και υπονομευτές τής κοινωνικής ειρήνης και συνοχής!Αν κόπτεστε για την περιβόητη “τάξη” σας, αποκαταστήστε την τώρα χωρίς υπεκφυγές!

Κάθε δευτερόλεπτο πού χάνεται στο όνομα τής “απαιτούμενης διαδικασίας” πού τηρεί βασανιστικά,ιεραρχικά και τιμωρητικά, χωρίς ίχνος ευαισθησίας ακόμη και για τα Αυτονόητα ο Νομικός Λεβιάθαν,είναι δωρεά στην κατάργηση των ατομικών δικαιωμάτων,στον αυταρχισμό,στην ανομία που διακατέχει τον ακραίο κόσμο τής εκδίκησης ,τού δογματισμού και του ρεβανσισμού.

Η παράνομη(και παράλογη) κράτηση – ομηρεία ενός ανήλικου παιδιού από όπου και άν συμβαίνει(πολύ περισσότερο όταν δεσμώτης είναι η Εξουσία),είναι έγκλημα πού ΠΡΟΚΑΛΕΙ και τίποτα κάτω απο το φώς τού Ηλιου τής Δικαιοσύνης δεν μένει “απλήρωτο” και ατιμώρητο.
Ας έχουν γνώση οι “φύλακες” όταν θα ανακοινώνουν πάλι …κάποια στιγμή αύριο με “μαύρο δάκρυ” τήν ”….καταδίκη τής βίας απ όπου κι άν προέρχεται “ και θα αναζητούν ξανά “γιάφκες με οπλισμό”, πώς η υποκρισία ΔΕΝ σώζει από τίς συνέπειες πού ασκεί η “νόμιμη Βία”(ψυχολογική ή σωματική) τού “απροστάτευτου” και “αμυνόμενου” Κράτους!

Αθώος δεν είναι αυτός πού “φαίνεται” στίς δηλώσεις,αλλά αυτός που με την ζωή του και τίς πράξεις του βοηθά και τήν ζωή τών άλλων γύρω του να γίνεται καλύτερη και ευκολότερη!

Η Δημοκρατία και η Αριστερά δεν αυθαιρετούν και δεν αδιαφορούν για τούς «άγραφους» νόμους που ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ κάθε μικρό παιδί.Το παιδί των Ρούπα και Μαζιώτη δέν είναι “εγκαταλελειμμένο”,έχει δικούς του ανθρώπους να το αγκαλιάσουν καί είναι κακοποίηση και αθλιότητα να παραμένει οπουδήποτε αλλού εκτός από τα συγγενικά του πρόσωπα πού διεκδικούν το Αυτονόητο!Ας μην συνεχισθεί και στην περίπτωση τού παιδιού τών Ρούπα-Μαζιώτη ο νομικός κατήφορος πού τον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα τιμωρεί στερώντας τήν νόμιμη άδεια πού δικαιούται ο κάθε φυλακισμένος και τιμωρεί επίσης τον πολιτικό κρατούμενο Σάββα Ξηρό να σαπίζει ζωντανός-νεκρός στίς φυλακές παρά τήν ολική σχεδόν αναπηρία του και τις συντριπτικές βλάβες τής υγείας του.

Τα μαθήματα Εκδίκησης αφορούν το σχολείο τού Τρόμου πού βγάζει από τα θρανία μοχθηρές και σκοτεινές Κοινωνίες πού μισούν την Ελευθερία και τον σεβασμό στον ‘Ανθρωπο!
Ας κρατήσουμε τήν Εκδίκηση έξω απο τον Πολιτισμό και τήν Δημοκρατία,άς μείνει κάτι Ανθρώπινο,λίγο φώς έξω από την ισοπέδωση,τον αντικοινωνισμό ,την κατάθλιψη και τον μηδενισμό τών καιρών….

Αλέξη Τσίπρα,

Σταύρο Κοντονή,

Νίκο Τόσκα,

έλεος…πιά…..

σήμερα το παιδί,…τώρα,όχι αύριο ή μεθαύριο ……

γιατί ούτε νόμιμο,ούτε ηθικό είναι να μήν “γλυτώσει το παιδί” απο την καταιγίδα…..

6/1/2017

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

για την επιστροφή τής Χαμένης Ανθρωπιάς και τού Τέλους τής Εποχής τής Κτηνωδίας….
erozer2000@yahoo.gr

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : οι επιθέσεις στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ και ΠΟΛΙΤΕΙΑ είναι η πρακτική τής ρητορικής τού φασισμού (καμμία ανοχή, καμμία κάλυψη στον φαιοκόκκινο χρυσαυγιτισμό)

Posted in Αντιγραφή on Δεκέμβριος 13, 2016 by εξαδάκτυλος

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ «ΙΑΝΟΣ» ΚΑΙ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 8/12

Στο Athens Indymedia δημοσιεύεται η είδηση -υπεράσπιση τού σπασίματος τού βιβλιοπωλείου “Ιανός” στην Σταδίου,στις 8/12, ως “απεργιακή επίθεση” https://athens.indymedia.org/post/1566425/. Μάλιστα η συγκεκριμένη αντιεξουσιαστική σελίδα έχει αποφασίσει πώς θέση έχουν μόνο οι “εξεγερμένοι” ενώ όσοι έχουν διαφορετική άποψη(δηλαδή οι “ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι”) λόγω τού ότι είναι “εκτός εποχής και κλίματος” και επειδή συμβαίνει να διαφωνούν κάθετα με παρόμοιες “αγωνιστικές εξορμήσεις”, κρύβονται ή διαγράφονται!

Λοιπόν,δύο λόγια ξανά από εμένα προσωπικά,επειδή με τήν βαρβαρότητα,τον εκφοβισμό και τον τραμπουκισμό μεγαλώνει ο βάλτος τής ιστορίας ,δεν αλλάζει χιλιοστό η ζωή των καταπιεσμένων παρά μόνο τονίζεται ο ναρκισσισμός και η μιζέρια τών φαντασμένων (τής πιό κακόγουστης και άθλιας μάλιστα “φαντασίας” πού δεν θα μάς γλυτώσει τίποτα απο την γκιλοτίνα της, άν έρθει ποτέ στην εξουσία)…..

Δέν ήταν «απεργιακή επίθεση» , ήταν μεμονωμένη επιλογή τού φετιχισμού τής βίας και τού αντικοινωνισμού πού έχει γίνει χρόνια ασθένεια, μονόδρομος και τελετουργία απο την Πατησίων και τήν Στουρνάρη μέχρι τά τζάμια και τά ράφια τού «Ιανού»!

Φτάσαμε δυστυχώς «ως εδώ» και «ως αιδώ» ενέργειες σάν και αυτή (πού δεν διαφέρει με εκείνη τής επίθεσης στίς 5 Μάη 2010 στον “Ιανό” τήν ίδια ώρα πού δίπλα στην τράπεζα Μαρφίν σβήνανε στούς καπνούς 3 εργαζόμενοι)να βρίσκει συμπάθειες και νά παίρνει «επαναστατικά εύσημα» απο το “αγριεμένο αγανακτισμένο πλήθος”!Ξεχάσαμε όλοι μας γρήγορα για αυτό φθάσαμε στην κρίση όλων των πολιτικών χώρων τού «αντικαπιταλιστικού τόξου», για αυτό ο φασισμός ανεμίζει μαίανδρους και σβάστικες μέσα και πάνω απο τό μουδιασμένο κεφάλι και κορμί τής Ευρωπαϊκής κοινωνίας!

Η πράξη μιάς ακόμη επίθεσης σε ένα βιβλιοπωλείο, δέν είναι για επικρότηση και υποστήριξη,το αντίθετο….

Υπάρχει όμως συλλογικότητα αναρχική νά αντιπαρατεθεί?Οχι ,γιατί ο αναρχισμός απουσιάζει πλέον ενώ ο πολιτικός χουλιγκανισμός ,ο “Μαύρος Δεκέμβρης” και η «αντιεξουσία τής εξουσίας» οργιάζουν!

Για όσα στραβά και ανάποδα ευθύνται οι επιχειρήσεις του βιβλίου στον εργασιακό χώρο(και θα συμφωνήσω στο ότι κακώς ακολουθούν ως φορέας πολιτισμού,γνώσης και ιδεών τον “ εμπορικό νόμο τής αγοράς” όσο αφορά το άνοιγμα τής “αλυσίδας” τήν Κυριακάτικη αργία )η απάντηση δεν μπορεί νά είναι μιά δράση κατ΄ευθείαν απο τήν μήτρα τού ναζισμού!

Δέν είναι «αριστερό, αναρχικό και αγωνιστικό» η καταδρομική επίθεση σε ένα βιβλιοπωλείο!Το έχουμε αυτό πεί και παλαιότερα πολλοί και διάφοροι σύντροφοι(μέσα απο τίς διαφωνίες και τίς αντίθετες απόψεις) μετά απο επιθέσεις ανάλογες σε βιβλιοπωλεία (που δεν ήταν «δικά μας»),αλλά κατά πώς φαίνεται κανείς δεν ακούει τίποτα παρά το μεγάλο του «εγώ» και όλα τελικά «δουλεύουν» ώστε ο φασισμός να γίνει κυρίαρχη επιλογή μιάς φοβισμένης και εσωστρεφούς κοινωνίας!Βοηθήστε…… καί εσείς να γίνει θεσμός και δομή αυτό το Τέρας μέ όλες σας τίς δυνάμεις!

Κανείς δεν είναι αυτόκλητος δια- μεσολαβητής των εργαζομένων τού κάθε “Ιανού” και κανείς δεν μπορεί νά επικαλείται τήν απεργία για νά «τιμωρήσει» την επιχείρηση πού αποφασίζει να μην απεργήσει.Και επειδή δεν ήταν η μόνη πού δέν απεργούσε,γιατί όχι καί όλες τίς άλλες δεν τις πήρατε σβάρνα με παλούκια και λοστούς στην κινητοποίηση τής 8ης Δεκέμβρη?

Αφού κατά τήν απόλυτη αλήθεια σας όλοι “οι κακοί χωράνε” στό εδώλιο τής «ιεράς και αλάνθαστης» Εξετασής σας πού απονέμει χωρίς κανένα ίχνος λογικής και αυτοκριτικής τήν «επαναστατική δικαιοσύνη» της,κοινώς τόν κατάμαυρο λαϊκισμό της!Βλέπετε,»συντρόφια» ο λαϊκισμός δέν είναι χαρακτηριστικό μόνο τού Κρατισμού αλλά και τών δήθεν αντιπάλων του !Και όταν η αντίληψη αυτή γίνεται καθεστώς, ο τρόπος τού αγώνα(όσο δίκιο κι άν έχεις….) καταλήγει να πέφτει και να χάνεται στο κοινό “επίπεδο” με τούς άλλους ανεγκέφαλους των ταγμάτων εφόδου!

Ο καθένας μας άς αποφασίσει με ποιούς θα πάει και ποιούς θα αφήσει,άν θα ταιριάξει με την μορφή τού Τέρατος ή άν θα κάνει το βήμα να πλησιάσει τήν Αθανασία(τήν Ελευθερία)!

Οχι και ξανά όχι,σε κανένα είδους πέρασμα φασιστικό απο τούς δρόμους!

Ας είναι το τελευταίο “ατυχές συμβάν” και επιτέλους….βγάλτε λίγο τα κράνη και σκεφθείτε!

Μήπως κατά βάθος κάπου υπάρχει λάθος ,μήπως στραβά αρμενίζουμε στον “γιαλό τού κινήματος”?…..

 

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)-μεμονωμένο άτομο απο το Ελευθεριακό Κίνημα

για την επιστροφή τής Χαμένης Ανθρωπιάς και τού τέλους τής Εποχής τής Κτηνωδίας

9/12/2016

erozer2000@yahoo.gr