Γενιές

Έχω μιλήσει και παλιότερα γιά τον παππού μου, αλλά σήμερα θα ήθελα να μιλήσω ξανά γι’ αυτόν. Όχι γιά να τον δικαιολογήσω ή να τον υποστηρίξω, αλλά γιατί νιώθω πως πρέπει να πάρω θέση – άσχετα αν εκείνος δεν το μάθει ποτέ ή αν θα περίμενε ή όχι από εμένα να κάνω κάτι τέτοιο.

Ο παππούς μου ήταν από μικρός ταγμένος στην Αριστερά. Πολέμησε, φυλακίστηκε, εξορίστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο – το ίδιο όπως και χιλιάδες άλλοι αριστεροί που έζησαν την νεώτερη ιστορία της Ελλάδας στο πετσί τους. Όταν τα πράγματα ησύχασαν κάπως γιά τους αριστερούς, μπήκε και στη Βουλή. Μετά ήρθε η Χούντα και τον ξαναέκλεισε στην φυλακή, αλλά μετά το τέλος της Χούντας ξαναεκλέχτηκε στη Βουλή και έμεινε βουλευτής γιά πολλά ακόμη χρόνια. Σε όλη του την ζωή ήταν συμπαθητικός άνθρωπος. Σαν πολιτικός έκανε λάθη, αλλά σαν άνθρωπος ήταν αποδεκτός από πολλούς γιά τον συμπαθητικό του χαρακτήρα και γιά τον όμορφο λόγο του. Η εικόνα που μου έρχεται εμένα στο νού όποτε τον θυμάμαι, είναι ο παππούς μου στα οδοφράγματα, να μιλά με τα παιδιά του Χημείου, όταν η «Δημοκρατία» αρνιόταν να ακούσει, αρνιόταν να απαντήσει, αρνιόταν να συζητήσει.

Έχει κάνει λάθη ο παππούς μου; Ναι. Τραγικά. Ενοχλητικά. Απαράδεκτα. Γιά έναν άνθρωπο που έμπρακτα πολέμησε το λάθος, το κράτος, την καταπίεση, το να δίνει αργότερα συγχωροχάρτια σε αυτούς που πολέμησε, είναι απίστευτο. Αλλά τα έκανε και αυτά τα λάθη.

Ο παπούς μου είναι πια πολύ γέρος – έφτασε στα ογδονταπέντε του – και αν και δεν μπορώ να πώ με σιγουριά αν τα έχει χάσει, μπορώ σίγουρα να πω πως κάνει πράγματα ακατανόητα και προσβλητικά. Ακατανόητα γιά κάποιον με την δικιά του ιστορία και προσβλητικά γιά όλους όσους τον αγάπησαν, τον στήριξαν και – γιατί όχι – πίστεψαν στα λόγια που με τόση ευφράδεια έλεγε γιά πολλά χρόνια. Ο παππούς μου πιά κάνει την μία άστοχη ενέργεια πάνω στην άλλη, λέει την μία χαζομάρα μετά την άλλη, κάνει λάθη που αν ήταν νεώτερος αυτός – αλλά κι εγώ – θα με έκαναν να του κόψω μέχρι και την καλημέρα.
Θα συνέφερε ίσως να πώ πως ο παππούς μου έχασε τα μυαλά του και λέει πιά αρλούμπες, αλλά πολύ φοβάμαι πως δεν είναι αυτό το θέμα. Πολύ φοβάμαι πως ο παππούς μου έφτασε στο τέλος της ζωής του και λύγισε – άλλοι το κάνουμε νωρίτερα. Πολύ φοβάμαι πως ο παππούς μου γέρασε πολύ και τα άγχη του πήραν το πάνω χέρι – ξέρω πολλούς και πολύ κοντινούς που το πάθανε πιό νωρίς. Ξέρω πως ο παππούς μου, μέσα από το πρίσμα που βλέπει τον κόσμο τα τελευταία χρόνια, προσπαθεί να κάνει αυτό που νομίζει καλύτερο γιά τα παιδιά του, αλλα αποτυγχάνει οικτρά και κάνει λάθη πάνω σε λάθη, εξευτελίζοντας τον εαυτό του, όποιον τον αγαπάει και όποιον κάποτε τον γνώρισε και ίσως τον πίστεψε.

Υπάρχει περίπτωση ο παππούς μου να ήταν ανέκαθεν στραβός, υποκριτής και δολοπλόκος και απλά να πέσανε πιά οι μάσκες; Θα έλεγα πως θα ήταν δυνατόν, αν γιά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του δεν ταλαιπωρήθηκε, δεν κυνηγήθηκε, δεν δυστύχησε μαζί με χιλιάδες άλλους. Ύπάρχουν όρια στη δολοπλοκία, πρίν να παραδεχτούμε πως πρόκειται για μαζοχισμό. Και υπάρχουν όρια και στον μαζοχισμό, πριν παραδεχτούμε πως τελικά δεν είναι υποκρισία.

Και βέβαια, προσπαθώντας να τον ξεφορτωθώ, να τον κρύψω ή να τον φιμώσω, δεν θα αλλάξει το γεγονός πως είμαστε συγγενείς, πως έχουμε κοινό λόγο σε πολλά ή πως μεγάλωσα μαζί του. Το να κάνω πως δεν τον ακούω ή – χειρότερα – πως δεν τον ξέρω, θα ήταν άτιμο. Και άτιμος δεν θέλω να είμαι.

Στο «διά ταύτα» τώρα…

Είναι ακόμη ο παππούς μου – αυτό δεν αλλάζει. Ήταν παππούς μου στις περήφανες στιγμές και είναι παππούς μου στις οδυνηρές. Δεν με ακούει πια όταν του μιλάω και κάνει ξεροκέφαλα το δικό του. Αλλά δεν τον ακούω και εγώ και τραβάω το δρόμο που διάλεξα. Τον ίδιο δρόμο που περπάτησε κι αυτός και από τον οποίο ξεστράτισε στα τελευταία του. Μακάρι εγώ που σήμερα μπορώ και κοιτάω μπροστά, να μπορώ να κοιτάω μπροστά και αύριο, άμα θα φτάσω στην ηλικία του. Μακάρι εγώ που οργίζομαι με τις βλακείες του, να μήν κάνω τις ίδιες μεθαύριο. Το παράδειγμα του μου είναι, (και μας είναι), χρήσιμο, όσο και αν οι σημερινές του πράξεις και τα λόγια του μας είναι άχρηστα.

Υ.Γ.

Να κάνω σαφές πως ο Λεωνίδας Κύρκος δεν είναι πραγματικά παππούς μου, πως καμμία συγγένεια δεν μας συνδέει πέραν κάποιας μακρινής ιδεολογικής και πως δεν γράφω γιά να τον υπερασπιστώ. Ο Λεωνίδας Κύρκος δεν έχει ανάγκη να τον υπερασπιστώ εγώ – οι πράξεις του είναι εκεί έξω γιά όλους, ώστε να τις δούν και να τις κρίνουν. Εγώ υπερασπίζομαι εμένα και τις επιλογές μου, και μόνο. Ίσως όχι πολύ καλά, αλλά ελπίζω τίμια.

Advertisements

4 Σχόλια to “Γενιές”

  1. Πολύ ενδιαφέρον κείμενο, όμως είτε κάποιος είναι συγγενής μας (με την ουσιαστική ή την φιλολογική έννοια) είτε όχι, πρέπει να έχουμε στη διάθεσή μας πάντα τις ιδεολογικές αποστάσεις και να τις κρατάμε στις όποιες συνθήκες. Η κρίση μέσα στην μάχη των ιδεών δεν σκοπεύει ποτέ πρόσωπα –έστω κι αν ορισμένες φορές χρειάζεται να προσωποποιείται – γιατί τα πρόσωπα πρεσβεύουν απόψεις, ιδέες, κι αυτές είναι που μάχονται. Βλ. π.χ. Μ. Θεοδωράκη, αγαπούμε τη μουσική τους, αλλά.

  2. Αγαπητέ κ.Ροϊδη,

    γι’ αυτό και κριτικάρω την στάση του άλλωστε. Οπωσδήποτε δεν δίνω αβρόχοις ποσί συγχωροχάρτι, ούτε σε αυτόν ούτε και σε κανένα άλλο. Επειδή ωστόσο δεν καταλαβαίνω την λογική πίσω από τις πράξεις του επιλέγω – εφόσων δεν συμφωνώ με αυτές – να τις προσπεράσω και να συνεχίσω, κρατώντας τα καλά, κριτικάροντας τα άσχημα και έχοντας τα μάτια μου ανοιχτά γιά να αποφύγω όσο μπορώ να κάνω τα ίδια.
    Αυτό είναι το μόνο που τονίζω – τα μάτια μας ανοιχτά, μην λουστούμε ότι κοροϊδεύουμε.

  3. οποιος συμφωνει μαζι μας εχει τα λογικα του
    οποιος διαφωνει μαζι μας φταιει η ηλικια και ειναι ξεμωραμενος

    η επιτομη του φασισμου και του ρατσισμου??

    • napo, να υποθέσω πως δεν ξέρεις να διαβάσεις; ή πάλι κάνεις επιλεκτικό διάβασμα;

      Όπως και να έχει, το κείμενο μου είναι παραπάνω, η απάντηση σου παρακάτω, όποιος έχει μάτια βλέπει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: