Άρχισαν τα όργανα…


– Δικαιοσύνη…

– Αθάνατη!

– Ελευθερία…

– Αθάνατη!

– Ανθρωπισμός…

– Αθάνατος!

– Σέβας στη ζωή…

– Αθάνατο!

– Μέλλον…

– Αθάνατο!

Δεν με νοιάζει μόνο γιά την ελλάδα, μιά και εγώ έχω (και αυτό-) χαρακτηριστεί άπατρις… αλλά εδώ γεννήθηκα, εδώ πρώτα κατάλαβα πώς έχουν τα πράγματα και εδώ πρώτα προσπάθησα να αλλάξω τη ζωή μου και την ζωή των άλλων. Και εδώ απέτυχα.

Και τώρα που άρχισαν οι άδικοι θάνατοι – δίκαιοι θάνατοι δεν υπήρξαν, ούτε θα υπάρξουν – ας θερίσω ό,τι έσπειρα και ότι δεν έσπειρα. Ότι έκανα, υποσχέθηκα, προπαγάνδισα, προσπάθησα, καθοδήγησα, ποδηγέτησα, απέφυγα, πρόδοσα, έστησα, και ότι από αυτά δεν έκανα.

Εγώ είμαι ο μπάτσος, εγώ το λαμόγιο, εγώ ο ψεύτης, εγώ ο πολιτικός, εγώ ο παπάς της ενορίας, εγώ αυτός που σκότωσε την ελπίδα. Και ντροπή μου που εγώ δεν είμαι ούτε έγινα ποτέ το θύμα, ο φτωχός, ο συνταξιούχος που πεινά, ο μετανάστης που φοβάται, η γυναίκα που την περιόρισαν…

Και αύριο θα το πληρώσω με τον δικό μου δεκαπεντάχρονο γιό σκοτωμένο, (όλα τα παιδιά είναι όλου του κόσμου), με το δικό μου σπίτι κατασχεμένο, με τους δικούς μου γονείς ανήμπορους και εμένα δαρμένο, ματωμένο, νεκρό…

Ακούω τις μπότες να παρελαύνουν. Και δεν φταίει ο κάθε φασίστας, δεν φταίνε τα κόμματα, δεν φταίνε οι ναζήδες του σήμερα ή του χτές…δεν φταίει ο καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός, οι τράπεζες ή οι κερδοσκόποι… δεν φταίνε οι οι συλλογικότητες που δέχτηκα ή απόρριψα, δεν φταίει η μεγάλη επανάσταση που οραματίστηκα ή οι μικρές που έζησα, δεν φταίνε αυτοί που με άκουσαν ή αυτοί που άκουσα…

Εγώ φταίω.

Άξιος λοιπόν ο μισθός μου…

Advertisements

3 Σχόλια to “Άρχισαν τα όργανα…”

  1. Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν) Says:

    «Εσείς μιλάτε γιά ζημιές ,εμείς μιλάμε γιά ζωές»….
    Τό θυμάσαι πού ήταν στάση καί επιλογή ζωής κι όχι λόγια γιά νά περνάει η ώρα?
    Θά τό υπερασπισθούμε ή θά «τό δώσουμε» στόν κάθε κατεργάρη πρόεδρο Βγενόπουλο γιά νά στολίσει μέ «ανθρωπιά» καί «δάκρυα» τό τραπεζικό σύστημα?
    Σήμερα έσβησαν στούς τοξικούς καπνούς 3 αδέλφια μας εργαζόμενοι,3 άνθρωποι σάν νά λές πώς όλη η Γη χάθηκε κάτω απ τά πόδια μας μέσα στήν φωτιά….
    Σιωπη, έξω απ τό σπίτι τών νεκρών τής «παράπλευρης απώλειας» δέν θά περάσει καμιά διαδήλωση…..
    αν ήταν, όμως, από δακρυγόνα ή σφαίρες μπάτσων…..

    Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

    • εξαδάκτυλος Says:

      Θυμάμαι. Και δεν θέλω να θυμάμαι.

      Τα τρία χθεσινά αδέλφια μας δεν τα φέρνει κανείς πίσω. Ούτε τους προχθεσινούς. Ούτε κανέναν. Και κανένας δεν θα μιλήσει. Γιατί άλλωστε; Μήπως τους ήξεραν; Κανέναν δεν ξέρουν, κανέναν δεν γνωρίζουν, ο πονεμένος έχει άλλη λαλιά, άλλο χρώμα, άλλο θεό. Οπότε το πρόσωπο στρέφεται αλλού και δεν βλέπει το μόνο που έχει σημασία – το αίμα, που είναι κόκκινο γιά όλους.

      Το υπερασπίζομαι όπου μπορώ Παναγιώτη. Αλλά κάθε μέρα, η όποια αντίδραση μοιάζει όλο και πιό πολύ με reflex, εγώ μοιάζω όλο και πιό πολύ γραφικός και ελάχιστοι πιά ακούνε. Όχι εμένα – ας μην με ακούσει κανείς εμένα. Ας δούν όμως το έντιμο και το σωστό.

      Παραμορφωτικοί καθρέφτες, πολύχρωμα γυαλιά, ακουστικά στ’ αυτιά και ο καθένας μόνος του.

      Κάποτε θα ήξερα να σου απαντήσω. Τώρα πιά, ξέχασα και να μιλάω.

  2. Προσυπογράφω και το κείμενο και τα σχόλια σας. Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: