Αρχείο για Μαΐου, 2011

Δημοκρατικές διαδικασίες

Posted in Δικό μου, Τί μαλάκες είμαστε! on Μαΐου 12, 2011 by εξαδάκτυλος

Να βγεί πρώτα ο άνθρωπος από το νοσοκομείο, και θα τα πούμε…

Εσείς δεν νοιάζεστε, εμείς θυμόμαστε.

Advertisements

Να μία καλή ιδέα!

Posted in Αντιγραφή, Ενημέρωση on Μαΐου 10, 2011 by εξαδάκτυλος

Οι κουβέντες, σε ανθρώπους που δεν θέλουν να ακούσουν, είναι άχρηστες. Το ξύλο δεν φέρνει παρά περισσότερο ξύλο. Η τιμωρία από τον νόμο είναι άφαντη, μιά και το κράτος του νόμου έχει εξεφτελιστεί. Γιά να δούμε αν το κράξιμο φέρνει αποτελέσματα…

Το απόγευμα της Πέμπτης 7 Απρίλη, στην Ιερά Οδό, στο ύψος του Μετρό Αιγάλεω, ανεβαίνουν σε λεωφορείο προς Αγία Βαρβάρα 2 μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν. Πριν προλάβουν να ακυρώσουν εισιτήριο δέχονται αιφνιδιαστική και χωρίς κάποιο πρόσχημα επίθεση με γροθιές στο πρόσωπο από 2 έλληνες που βρίσκονται ήδη μέσα στο -σχεδόν άδειο- λεωφορείο. Αντιστέκονται αμυνόμενοι του εαυτού τους. Ο οδηγός του λεωφορείου θορυβημένος σταματάει το λεωφορείο στην άκρη και καλεί την αστυνομία, η οποία καταφτάνει και τους συλλαμβάνει όλους. Στο τμήμα οι μπάτσοι «νουθετούν» τους μετανάστες να μην κάνουν μήνυση και αφού τους διώχνουν αφήνουν ελεύθερους και τους έλληνες ρατσιστές.
Τα ονόματα των τραμπούκων που πραγματοποίησαν αυτή την απρόκλητη ρατσιστική επίθεση – και που κανείς δεν ξέρει πόσες άλλες- είναι Βασίλης Σωτηρίου, 36 ετών, κάτοικος Κορυδαλλού, οδός Τραπεζούντος 135 και Βασίλης Σερέφογλου, 33 ετών, κάτοικος Αγ. Βαρβάρας, οδός Μιαούλη 5.
Για το λόγο αυτό επιλέξαμε την κοινωνική διαπόμπευση τους με συγκέντρωση έξω από τα σπίτια τους και πορεία στην τριγύρω περιοχή για την αποκάλυψη και αναχαίτιση των άθλιων δραστηριοτήτων τους.
Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα στις περιοχές της Νίκαιας, του Κορυδαλλού και της Αγ. Βαρβάρας έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επιθέσεις κατά πακιστανών μεταναστών σε δρόμους, πλατείες, μέχρι και σε σπίτια τους. Επιθέσεις βίαιες και απρόκλητες, χωρίς καν αφορμή.
Το φαινόμενο ξεκίνησε τους τελευταίους 2 μήνες αμέσως μετά από μια είδηση βιασμού 17χρονης σε πλατεία του Κορυδαλλού για τον οποίο κατηγορήθηκαν 2 πακιστανοί. Το ΛΑΟΣ, το οποίο διατηρεί γραφεία στην πλατεία Αγ. Νικολάου στη Νίκαια, φρόντισε για την μεγαλύτερη δυνατή διάδοση του γεγονότος, τόσο στην περιοχή όσο και ευρύτερα, διανθισμένη με την ακροδεξιά του επιχειρηματολογία. Εννοείται ότι ένας βιασμός, από όποιον κι αν διαπράττεται, αποτελεί απεχθές γεγονός το οποίο πρέπει να απαντηθεί με τον σκληρότερο τρόπο. Ο βιασμός, ωστόσο, διαπράττεται από άτομα κι όχι από φυλές, υπόκειται σε ατομικές ευθύνες κι όχι συλλογικές στη βάση της καταγωγής ή του χρώματος του δέρματος. Κι έτσι εμφανίζεται το φαινόμενο άνθρωποι, οι οποίοι προσπερνούν αδιάφορα σχεδόν καθημερινές ειδήσεις για βιασμούς και κακοποιήσεις γυναικών από ντόπια αρσενικά, να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όταν ένας βιασμός διαπράττεται από μετανάστη, να εξοργίζονται δηλαδή επιλεκτικά ανάλογα με την καταγωγή του βιαστή. Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι;
Οι παρέες που επιτίθενται με ξύλα, πέτρες και κράνη, αποτελούνται κυρίως από νεολαίους εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας. Σε μία μάλιστα περίπτωση υπήρξε και μαχαίρωμα μεταναστών από 2 νεαρούς έλληνες, τον Γιάννη Μητσόπουλο και τον Χαράλαμπο Χατζηανδρέου. Είναι όμως βέβαιο πως από πίσω βρίσκονται και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (όπως και οι δύο τραμπούκοι τους οποίους διαπομπεύουμε), προφανώς και οργανωμένοι νεοναζί.
Όλες αυτές οι συμμορίες όμως, είτε συνειδητά είτε μέσα σε μια ιδεολογική σύγχυση, επιτελούν έναν ρόλο: το μακρύ χέρι του κράτους. Το ελληνικό κράτος εγκρίνει και συμμετέχει σε όλους τους πόλεμους που κηρύττει ο δυτικός κόσμος σε χώρες της κεντρικής ασίας και της αφρικής. Οι άνθρωποι ξεριζώνονται από όλα αυτά τα μέρη και μεταναστεύουν για να επιβιώσουν. Καθώς η ελλάδα αποτελεί πύλη προς την ευρώπη οι μετανάστες πνίγονται και σκοτώνονται στα σύνορα, φυλακίζονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, παγιδεύονται στην ενδοχώρα, και το όνειρο από εφιάλτης γίνεται κόλαση. Το ελληνικό κράτος, με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, διαχειρίζεται τη δυστυχία των μεταναστών με σκοπό να αποτελέσουν τον αποδιοπομαπίο τράγο όλων των δεινών. Ακριβώς σε αυτό το σημείο εμφανίζονται οι συμμορίες των φασιστοειδών για να παίξουν τον ρόλο του πυροκροτητή. Το κράτος και τα αφεντικά που ευθύνονται για την «κρίση» μπορούν ανενόχλητα να συνεχίσουν την λεηλασία των ζωών μας με διάφορα Μνημόνια, τη στιγμή που εμείς θα πολεμάμε τους μετανάστες, τους ανθρώπους-σκιές, θα πολεμάμε τους ίδιους μας τους εαυτούς όπως θα μας καταντήσουν λίγα χρόνια αργότερα.
Πώς μπορεί, όμως, να ξεχαστεί τί είναι η Νίκαια, ο Κορυδαλλός, η Αγία Βαρβάρα; Μήπως δεν ξεκίνησαν ως τεράστιες παραγκουπόλεις εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από τη Μικρά Ασία; Μήπως δεν χτίστηκαν στο μεσοπόλεμο από εκατοντάδες χιλιάδες εσωτερικούς μετανάστες εργάτες αλλά και αντάρτες στο μετεμφυλιακό κράτος; Και σε όλη αυτή την περίοδο, φυσικά, οι γειτονιές αυτές χόρτασαν ρατσισμό και ξενοφοβία από τους χωροφύλακες, τους τραμπούκους παρακρατικούς και τους λίγους προγενέστερους κατοίκους…
Να’ μαστε λοιπόν και πάλι. Με το κράτος να επιτίθεται στην μνήμη και με την αριστερά παραδόπιστη να χάνεται μέσα στην φτηνή της ματαιοδοξία, προσπαθούν να φτιάξουν μια κοινωνία αφελή και υποταγμένη. Θέλουν να καθαρίσουν το παλιό αίμα για να αρχίσει να τρέχει το καινούργιο. Και όταν τρέχει το αίμα κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν είναι μικρασιάτη, τσιγγάνου ή πακιστανού. Η ιστορία, όμως, δεν γράφεται στις οθόνες της τηλεόρασης αλλά στους δρόμους. Οι απαντήσεις μας στη νέα τυραννία και τις συμμορίες της πρέπει να είναι αδυσώπητη. Σε όλα τα επίπεδα. Από τα σύμβολα μέχρι και τις δομές της χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς, με αλληλεγγύη, αμοιβαιότητα, εξεγερσιακή ευαισθησία και αποφασιστικότητα.
Είμαστε ακόμη στην αρχή…

Από εδώ

Και η άλλη άποψη…

Posted in Δικό μου, Ενημέρωση on Μαΐου 9, 2011 by εξαδάκτυλος

Στις 5 Μαΐου, στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», έγινε εκδήλωση-συζήτηση στη μνήμη των νεκρών της Marfin το 2009, και παρουσίαση του βιβλίου “Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική“.

Έχοντας διαφημίσει το βιβλίο και υποστηρίξει την εκδήλωση με αρκετούς τρόπους, είναι σωστό να προσθέσω παρακάτω και τον αντίλογο σε αυτά. Παραθέτω λοιπόν όσα link βρήκα στο διαδίκτυο.

Όποιος βρεί και άλλο (διαφωνών) link παρακαλώ να με ενημερώσει γιά να το προσθέσω.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1286828

http://anarchypress.wordpress.com/2011/05/05/%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B5-%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA/

http://frikia.blogspot.com/2011/05/blog-post.html

http://leftg700.blogspot.com/2011/05/blog-post_09.html

P-A-R-T-Y !!!

Posted in Δικό μου on Μαΐου 4, 2011 by εξαδάκτυλος

2/5/2011… σχεδόν 10 χρόνια από την 11/9/2001.

Κάποιοι θυμούνται τους νεκρούς εκείνης της ημέρας και μένουν σιωπηλοί. Κάποιοι βλέπουν τον κόσμο που η τρομοκρατία γέννησε και ανατριχιάζουν. Κάποιοι βλέπουν τους νεκρούς και την καταστροφή στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και όπου αλλού ο πόλεμος αυτός δημιούργησε και τρομάζουν. Κάποιοι νιώθουν πως ο κόσμος μας ήρθε πιά κοντύτερα στην Άβυσσο και ζητάν να το σταματήσουν.

Κάποιοι, ίσως και δικαιολογημένα – πως να ζυγίσεις τον ανθρώπινο πόνο; – ζητούν εκδίκηση. Είναι αυτοί που χάσανε δικούς τους ανθρώπους, τόσο στα Twin Towers όσο και στη Falujah ή στην Kabul.  Κάποιοι εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο γιά να περάσουν τις ιδέες και τις ιδεοληψίες τους. Κάποιοι μας δουλεύουν όλους.

Κάποιοι κάνανε τελικά τον κόσμο χειρότερο.

Και κάποιοι κάνουν party!

Άντε, τώρα που πέθανε ο μπαμπούλας, όλα θα στρώσουν.

Καιρός γιά τον επόμενο Goldstein…

Υ.Γ. Δεν μπορώ να αποφασίσω αν ο Orwell τους έδωσε ιδέες ή διάβαζε το μέλλον.

Θανάσης Βέγγος

Posted in Άνθρωποι on Μαΐου 3, 2011 by εξαδάκτυλος

Ενας ακόμη σπουδαίος άνθρωπος έφυγε.

Ο «Θανάσης», ο «Θου-Βου», ο σπουδαίος ηθοποιός, ο γλυκός άνθρωπος, δεν είναι πιά μαζί μας.

Καλέ μου άνθρωπε…

…καλό σου ταξίδι…

Θεσσαλονίκη. Μάης του 1936.

Posted in Αντιγραφή, Ιστορικά on Μαΐου 1, 2011 by εξαδάκτυλος

Μιὰ μάνα, καταμεσὶς τοῦ δρόμου, μοιρολογάει τὸ σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της καὶ πάνω της, βουΐζουν καὶ σπάζουν τὰ κύματα τῶν διαδηλωτῶν – τῶν ἀπεργῶν καπνεργατῶν. Ἐκείνη συνεχίζει τὸ θρῆνο της:

I

Γιέ μου, σπλάχνο τῶν σπλάχνων μου, καρδούλα τῆς καρδιᾶς μου,
πουλάκι τῆς φτωχιᾶς αὐλῆς, ἀνθὲ τῆς ἐρημιᾶς μου,

πῶς κλείσαν τὰ ματάκια σου καὶ δὲ θωρεῖς ποὺ κλαίω
καὶ δὲ σαλεύεις, δὲ γρικᾷς τὰ ποὺ πικρὰ σοῦ λέω;

Γιόκα μου, ἐσὺ ποὺ γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
Ποὺ μάντευες τί πέρναγα κάτου ἀπ᾿ τὸ τσίνορό μου,

τώρα δὲ μὲ παρηγορᾶς καὶ δὲ μοῦ βγάζεις ἄχνα
καὶ δὲ μαντεύεις τὶς πληγὲς ποὺ τρῶνε μου τὰ σπλάχνα;

Πουλί μου, ἐσὺ ποὺ μοῦ ῾φερνες νεράκι στὴν παλάμη
πῶς δὲ θωρεῖς ποὺ δέρνουμαι καὶ τρέμω σὰν καλάμι;

Στὴ στράτα ἐδῶ καταμεσὶς τ᾿ ἄσπρα μαλλιά μου λύνω
καὶ σοῦ σκεπάζω τῆς μορφῆς τὸ μαραμένο κρίνο.

Φιλῶ τὸ παγωμένο σου χειλάκι ποὺ σωπαίνει
κι εἶναι σὰ νὰ μοῦ θύμωσε καὶ σφαλιγμένο μένει.

Δὲ μοῦ μιλεῖς κι ἡ δόλια ἐγὼ τὸν κόρφο δές, ἀνοίγω
καὶ στὰ βυζιὰ ποὺ βύζαξες τὰ νύχια, γιέ μου μπήγω.

………

(Γιάννης Ρίτσος)


Πρωτομαγιά

Posted in Ιστορικά on Μαΐου 1, 2011 by εξαδάκτυλος