Αυγουστίνος Ζενάκος : Οροθετικές πόρνες και εξαφανισμένοι υπερήλικες (Μια απάντηση στον Πάσχο Μανδραβέλη)

Στο βάραθρο της ηλιθιότητας δεν υπάρχει πάτος – ούτε και όλες οι τρολιές αξίζουν απάντηση. Ο κ. Μανδραβέλης, ωστόσο, κάνει τα αδύνατα δυνατά να τον αντιπαθήσει κάποιος. Ευτυχώς υπάρχουν και άνθρωποι που ξοδεύουν χρόνο και νου γιά να του απαντήσουν συστάμενα.

Αντιγράφω το κείμενο του κ. Ζενάκου γιατί αν εγώ έγραφα στον κ. Μανδραβέλη θα τον σκυλόβριζα…

__________________________________

Αγαπητέ Πάσχο,

Χαίρομαι που σε βρίσκω en pleine forme. Από τον τελευταίο διάλογό μας –τότε που αντιμετώπιζες μια δυσκολία να διαπιστώσεις αν κάποιοι είναι συνάδελφοί σου ή όχι– έχει κυλήσει κάμποσο νερό στ’ αυλάκι.

Διαπιστώνω ότι έχεις προπονηθεί. Η στήλη σου «Silver Alert για την ευαισθησία» είναι στ’ αλήθεια αριστούργημα. Γι’ αυτό και αποφάσισα να σου ξαναγράψω μια επιστολή, φιλοδοξώντας, καίτοι ταπεινά, να συνεισφέρω στην τόσο σοβαρή αντιμετώπιση του ζητήματος της δημοσιοποίησης των στοιχείων των οροθετικών ιερόδουλων. Σου γράφω λοιπόν λίγες γραμμές, με όλη την καλή διάθεση, όπως πάντα.

Γράφεις: «Σε τακτά χρονικά διαστήματα στην οθόνη της τηλεόρασης εμφανίζονται ειδοποιήσεις “Silver Alert”. […] Τα προσωπικά τους στοιχεία δημοσιοποιούνται χωρίς τη συγκατάθεσή τους, αφού τα άτομα αυτά είναι εξαφανισμένα. Κι όμως, κανείς δεν θεωρεί ότι αυτοί οι υπερήλικες διαπομπεύονται και ουδείς ξεσηκώνεται για την παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής.»

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν: σοβαρά μιλάει τώρα ή πειραματίζεται με την διαδικτυακή πρακτική του trolling σε έντυπη μορφή; Το γεγονός ότι τα προσωπικά τους στοιχεία δημοσιοποιούνται προς όφελός τους -αν έχεις αλτσχάιμερ, δεν θυμάσαι τους οικείους σου- και όχι εναντίον τους, δεν αποτελεί για σένα μια διαφορά; [Ενημέρωση: Βλ. και το σχόλιο, κάτωθι.] Αλλά έχοντας εμπιστοσύνη στη συνεκτικότητα της σκέψης σου, συνέχισα.

Γράφεις: «Να σημειώσουμε δε ότι αυτοί δεν απείλησαν, ούτε απειλούν ζωές τρίτων· πιθανώς μόνο τη δική τους.»

Φυσικά, κάνεις λάθος. Οι πόρνες δεν απειλούν ζωές «τρίτων». Οι ζωές που απειλούνται –διότι δεν τις απειλούν οι πόρνες ακριβώς, μάλλον «αυτοαπειλούνται»– είναι ζωές «δεύτερων», όχι «τρίτων»: των πελατών τους. Συνακόλουθα, είναι οι πελάτες που απειλούν ζωές τρίτων. Και δη με δική τους ευθύνη, αφού δεν χρειάζεται και τεράστια ευφυΐα για να καταλάβει κανείς ότι αν πάει με πόρνη χωρίς προφυλακτικό, έχει μεγάλες πιθανότητες να κολλήσει HIV και να το μεταδώσει.

Ας ακολουθήσουμε, όμως, το σκεπτικό της «στάθμισης» της ιδιωτικότητας λίγο ακόμη: Ας πούμε ότι ένας από αυτούς τους πελάτες πηγαίνει με πόρνες όχι επειδή δεν μπορεί να πείσει καμία άλλη γυναίκα να πάει μαζί του αλλά, όπως πολλοί, απλώς επειδή έτσι γουστάρει. Έχει μολύνει, λοιπόν, δυο τρεις ακόμη, προτού απευθυνθεί στο ΚΕΕΛΠΝΟ και μάθει ότι είναι οροθετικός. Το ΚΕΕΛΠΝΟ σταθμίζει την ιδιωτικότητά του με την πιθανή βλάβη σε παντελώς αθώους «τρίτους» και δίνει τα στοιχεία του στη δημοσιότητα.

Λίγο πριν από αυτόν, για εξέταση έχει πάει ένας νεαρός γκέι. Δυστυχώς, λίγο η αυταρχική του οικογένεια, λίγο το κοινωνικό στίγμα που δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί, δεν του έχουν επιτρέψει να παραδεχτεί ανοικτά τη σεξουαλική του ταυτότητα κι έτσι βρίσκει ερωτικούς συντρόφους σε γκέι μπαρ και πάρκα, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί σχέση με τη φιλενάδα που έχει από το Λύκειο. Της έχει περάσει τον ιό και το ΚΕΕΛΠΝΟ δημοσιοποιεί τα στοιχεία του αλλά και της φιλενάδας, η οποία έχει υποψιαστεί ότι ο φίλος της μάλλον έχει το μυαλό του αλλού και για αποκαταστήσει την ισορροπία έχει πάει με άλλους δυο τρεις.

Πολύ σύντομα, με αυτό το  σκεπτικό, που είναι η αβίαστη απόρροια αυτού που συμβαίνει τώρα, οι οροθετικοί αναγνωρίζονται ως δημόσιος κίνδυνος: με το που διαγιγνώσκεται κάποιος με HIV, τα στοιχεία του δίνονται στη δημοσιότητα, σταθμίζοντας πάντα το δικαίωμά του στην προστασία με το υπέρτερο αγαθό της δημόσιας υγείας.

Στ’ αλήθεια, αυτό δεν σου έχει περάσει από το μυαλό; Δεν σε κάνει να ανατριχιάζεις;

Γράφεις: «Στην Ελλάδα της πολλής επαναστατικότητας σηκώθηκε μεγάλη αντάρα εξαιτίας της δημοσιοποίησης των στοιχείων και των φωτογραφιών των οροθετικών ιερόδουλων, οι οποίες διά της επαγγελματικής τους δραστηριότητας πιθανότατα δημιούργησαν απειλές σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.»

Εντάξει, μη χάσεις και την ευκαιρία να σαρκάσεις λιγάκι. Το γεγονός ότι ξεσηκώθηκαν και οι κατά τεκμήριο όχι και τόσο επαναστατικοί φιλελεύθεροι δεν το ξετρύπωσε, ωστόσο, το δημοσιογραφικό σου δαιμόνιο, έτσι;

Γράφεις: «Βγήκαν από τα σεντούκια όλα τα παλιά συνθήματα κι ανεμίστηκαν για μα ακόμη φορά αραχνιασμένοι φόβοι για μια “πολιτεία που κυνηγά μαύρους και οροθετικούς”.»

Το γεγονός ότι τα «συνθήματα» αντέχουν στον χρόνο οφείλεται στο ότι η πολιτεία δεν βελτιώνεται με τους ρυθμούς που θα έπρεπε. Αλλά αυτό δεν τα κάνει «παλιά», απεναντίας είναι απολύτως σύγχρονα. Θα θυμάσαι, υπάρχει ένα κλασικό αστείο που λέει: το γεγονός ότι είσαι παρανοϊκός δεν σημαίνει πως δεν σε κυνηγάνε! Η συνομωσία, λοιπόν, υπάρχει: είναι η πολιτική του Ανδρέα Λοβέρδου να στιγματίσει αδύναμες ομάδες με δύο στόχους προσωπικού και παραταξιακού οφέλους: να προσποριστεί ψήφους από την ακροδεξιά και να γλυτώσει το πολιτικό κόστος της κατεδάφισης του κράτους πρόνοιας. Σε αυτό τον βοηθά ο πάντα πρόθυμος Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και, φυσικά, η πάντα έτοιμη αστυνομία μας, με την γνωστή συμπάθειά της –όπως γνωρίζει οποιασδήποτε δημοσιογράφος σέβεται τον εαυτό του– στην ακροδεξιά. Αν τούτη τη φορά θέλεις να κάνεις μια εξαίρεση και να μελετήσεις λίγο το ζήτημα που υποτίθεται ότι σε απασχολεί, σε παραπέμπω σε δύο ρεπορτάζ («HIV-AIDS: Από τη Θάτσερ στον Λοβέρδο» & «18 ΑΝΩ: Όχι «ομερτά», κ. Υπουργέ. Θεραπεία») που θα σου αποκαλύψουν πτυχές της πολιτικής που αγνοείς.

Γράφεις: «Φυσικά προσφέρθηκαν και οι κατεψυγμένες λύσεις διά πάσαν νόσον: οι αρχές θα μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο. Τι; Μια άλλη πολιτική είναι εφικτή. Γενικώς και αορίστως.»

Διαστρεβλώνεις. Αποκρύπτεις. Θολώνεις. Ανεπίτρεπτα. Δεν προτάθηκε γενικώς μια «άλλη πολιτική». Προτάθηκαν, ως μέρος του καταιγισμού διαμαρτυριών από πλείστα όσα σημεία, απολύτως συγκεκριμένα πράγματα. Αν δεν τα έχεις διαβάσει, να σε διευκολύνω. Ενδεικτικά:

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου: Η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών είναι πράξη παράνομη και απάνθρωπη

Ομάδα δικηγόρων: Να σταματήσει η διαπόμπευση, ο στιγματισμός και η κράτηση των εκδιδόμενων γυναικών

Το Κέντρο Ζωής αποχωρεί από τν Επιτροπή Κοινωνικού Διαλόγου για το AIDS ως ένδειξη διαμαρτυρίας

Ανακοίνωση του ΚΕΘΕΑ για τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών

Αναστολή Συμμετοχής της PRAKSIS στην επιτροπή του ΚΕΕΛΠΝΟ

Καταγγελία 8 ανθρωπιστικών οργανώσεων στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Δημόσια διαπόμπευση και δημόσια υγεία

Δεν αρκεί εισαγγελική διάταξη για τη διάδοση δεδομένων υγείας

Παράνομη η αναμετάδοση φωτογραφιών οροθετικών από ΜΜΕ

Γράφεις: «Αυτό είναι η συνήθης πρακτική για να μην λύνουμε προβλήματα. Πετάμε την μπάλα στην κερκίδα του γενικού, μοιάζουμε αριστεροί αντί να είμαστε χρήσιμοι, πασπαλίζουμε τη θέση μας με προκατασκευασμένη ευαισθησία και μετά δέκα χρόνια ψέγουμε την πολιτεία επειδή φούντωσε ένα πρόβλημα χωρίς να ληφθούν κατάλληλα μέτρα.»

Θα σου επισημάνω ξανά τη φιλελεύθερη κριτική σε αυτό το θέμα. Ρώτα τον πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, αν δεν με πιστεύεις. Ή κάντον φίλο στο facebook, αν δεν μιλάτε. Το ρεπορτάζ σου πάσχει, Πάσχο.

Γράφεις: «Το ίδιο δεν έγινε με τη μετανάστευση;»

Όχι, δεν έγινε το ίδιο. Είναι η αγωνία σου μην ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ που σε κάνει να βάζεις τα μήλα με τα πορτοκάλια. Κατανοητό αλλά ουδόλως δημοσιογραφικό.

Γράφεις: «Η ιδιωτική ζωή αφορά το σπίτι μας και πρέπει να είναι απαραβίαστη. Στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει ιδιωτικότητα.»

Μπα; Πού το λέει αυτό; Δεν υπάρχει ιδιωτικότητα σε δημόσιο χώρο; Αν κάποιος με φωτογραφίσει με την παράνομη σχέση μου σε ένα παγκάκι και δημοσιεύσει τη φωτογραφία μου στην τηλεόραση λέγοντας «Να ο Αυγουστίνος Ζενάκος που συζεί με την τάδε αλλά φιλούσε την δείνα χθες το μεσημέρι», όλα είναι μια χαρά;

Γράφεις: «Σε δημόσιες υποθέσεις δεν υπάρχουν προσωπικά δεδομένα…»

Μα πού τα βρίσκεις αυτά; Φυσικά και υπάρχουν. Δεν ρωτάς κανέναν νομικό προτού γράψεις;

«…και η δημοσιοποίηση των στοιχείων δεν έγινε επειδή οι συγκεκριμένες γυναίκες ήταν τοξικομανείς ή οροθετικές στο σπίτι τους. Έγινε επειδή -έστω παρανόμως- ασκούσαν δημόσια επαγγελματική δραστηριότητα.»

Αν διαβάσεις λίγο –εσύ που κατηγορείς τους άλλους για δήθεν αοριστία–  θα δεις πως για να ισχύει έστω και κατά διάνοια το σκεπτικό των αρχών και το δικό σου, θα πρέπει: Πρώτον, να γνώριζαν ότι είναι φορείς. Δεύτερον, να πρότειναν στον πελάτη τους να κάνουν σεξ δίχως προφύλαξη και δη για πρόσθετο όφελος, αποκρύπτοντας ότι είναι φορείς. Τρίτον, να καταδικαστούν για όλα τούτα. (Ή, αν δεν έχουν καταδικαστεί, να παραμένουν ασύλληπτες και οι αρχές να πιστεύουν βάσιμα  ότι κάποιος κινδυνεύει επειδή θα εγκληματήσουν ξανά.) Τέταρτον, να μην υπάρχει άλλος τρόπος ειδοποίησης του κοινού για τον κίνδυνο να κάνεις σεξ με πόρνες δίχως προφύλαξη(!) εκτός από την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των συγκεκριμένων κατηγορουμένων. Προφανώς, υπάρχει τέτοιος τρόπος: λέγεται επίκληση της κοινής λογικής, που τόσο αγαπάς και συχνά μνημονεύεις στα κείμενά σου.

Διότι, αγαπητέ Πάσχο, το μείζον ζήτημα δεν είναι μόνον η παραβίαση απορρήτου. Είναι και το τεκμήριο της αθωότητας. Ήδη προκύπτει από το ρεπορτάζ ότι μία από τις γυναίκες που διαπομπεύθηκαν δεν εκδίδεται αλλά απλώς «μοιάζει» διότι είναι τοξικομανής και συχνάζει στις ίδιες γειτονιές. Είναι μάλιστα και σε πρόγραμμα. Τι θα γίνει τώρα; Θα της ζητήσουμε συγνώμη; Παράπλευρη απώλεια;

Οι αρχές έκαναν το καθήκον τους συλλαμβάνοντας φερόμενες ως δράστες παρανομίας. Δεν έχουν κάνει το καθήκον τους ποτέ όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού για το AIDS, τις προφυλάξεις, το trafficking, την πορνεία. Κι εσύ λες: «Τι σκούζετε; Αφήστε τους να πασαλείψουν τα πράγματα, θυσιάζοντας όποιον τους γουστάρει, ακόμη και αθώο. Το αόριστο δημόσιο συμφέρον πάνω από το ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα.» Κι είσαι και φιλελεύθερος;

Γράφεις: «Κι αν θέλαμε να τραβήξουμε στα άκρα, θα λέγαμε ότι υπό αυστηρούς όρους η δημοσιοποίηση στοιχείων των γερόντων διά του «Silver Alert» είναι μεγαλύτερη παραβίαση της ιδιωτικότητάς τους…»

Πιστεύω στ’ αλήθεια, μετά από αυτό το κείμενό σου, μέρα που είναι, ότι μια πραγματικά επιτυχημένη κίνηση «στάθμισης» του δικαιώματος στην προστασία με την πιθανή βλάβη στο κοινωνικό σύνολο, θα ήταν να σου αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου. Με απλή εισαγγελική εντολή.

Πάντα φιλικά,

Αυγουστίνος

ΥΓ Εδώ κάναμε απλώς λίγη φιλική κουβεντούλα, έτσι για να ανταλλάξουμε απόψεις. Πιο πλήρες κείμενο για την υπόθεση με τη διαπόμπευση των οροθετικών θα αναρτηθεί σε λίγο.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Η «θεραπεία της παρθένου»… ή αλλιώς: Όταν οι πολιτικοί  εξαγνίζονται με (οροθετικό) αίμα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: