Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2013

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Σπάσατε καί τό «Φλοράλ» στά Εξάρχεια, «σπάστε» κι άλλο τόν Αναρχισμό (αντέχει!)…

Posted in Αντιγραφή on Φεβρουαρίου 26, 2013 by εξαδάκτυλος
«Πρέπει να κερδίσουμε τον χαμένο καιρό, πρέπει να αναθεωρήσουμε τη μεταφυσική μας αλαζονεία που δεν φέρνει στον κόσμο καμία ζεστασιά, πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε μέρα-νύχτα για να καταφέρουμε να ζήσουμε μαζί με τούς ανθρώπους σάν άνθρωποι, νά γίνουμε ελεύθεροι καί να κάνουμε καί τούς άλλους ελεύθερους, πρέπει -επιμένω πάντα σε αυτό τό σημείο- να κυριεύσουμε τήν εποχή με τίς ιδέες μας»
Μιχαήλ Μπακούνιν
 
γιά τήν φασίζουσα αυτή αντίληψη πού βάφεται καί ντύνεται «αντιεξουσιαστικά» γιά να πνίξει στήν δεξαμενή της γόνιμες αντιστάσεις, για να ματαιώσει κοινωνικές συμμαχίες και συναινέσεις ενάντια στήν εξαθλίωση, στήν εκμετάλλευση καί στό άδικο, γιά να τυλίξει στό δίχτυ τής πανούκλας της οργισμένους νεολαίους στρεφοντάς τους άκριτα και αλαφιασμένα εναντίον όλων! (καί φυσικά αξίζουν τα συγχαρητήρια σέ εκείνους τούς συντρόφους πού εκείνη τήν ημέρα ήρθαν σε σύγκρουση με τόν μηδενοφασισμό καί απέτρεψαν έξω από τό «Φλοράλ» τά χειρότερα…)
(Επανέρχομαι κι «επαναλαμβάνομαι» όσο ο αναρχικός χώρος δέν μιλά για τά σημαντικότερα και τά αυτονόητα… Αισιοδοξώ απαισιόδοξα πώς τό «μήνυμα» πού στέλνω χρόνια δέν θά ταξιδεύει για πάντα στό άγνωστο με βάρκα μιά τρύπια ελπίδα… να ελπίζω?)
Τό καφέ «Φλοράλ» (πού τα τελευταία χρόνια ανανεώθηκε ως χώρος με βιβλιοπωλείο, μουσικές, πολιτιστικές καί πολιτικές εκδηλώσεις) έχει ιστορία όσο τά Εξάρχεια, από τό 1936 λειτουργεί στό ισόγειο της γνωστής 5όροφης «μπλέ πολυκατοικίας» πού ολοκλήρωσε τό 1933 ο αρχιτέκτονας Κυριακούλης Παναγιωτάκος, στήν γωνιά Αραχώβης και Θεμιστοκλέους.
Σέ αυτή τήν «μπλέ γωνιά», στό πάνω μέρος τής πλατείας Εξαρχείων, έχει μείνει ως «σταθμός» ένα μεγάλο μέρος τής μνήμης μας.
Εκεί κολλήθηκαν χιλιάδες αφίσσες, μοιράσθηκαν άλλες τόσες προκηρύξεις, έπεσαν δεκάδες χημικά καί δακρυγόνα, άν βάλεις τό αυτί σου στούς τοίχους τής γωνιάς αυτής θα «ακούσεις» τά πάντα από τραγούδια, συζητήσεις καί συνθήματα μέχρι σειρήνες περιπολικών καί ποδοβολητά πάνω-κάτω τών ΜΑΤ, αν κοιτάξεις καλά θα δείς σκιές να τρέχουν, σκιές να χορεύουν γύρω απο φωτιές…
Από τα τραπεζάκια τού «Φλοράλ» ποιός δέν πέρασε από τό μετερίζι τής γνώσης, τού θεάτρου, τής διανόησης, τών γραμμάτων καί τής τέχνης, τής ζύμωσης με το «διαφορετικό» στίς πολύμορφες πολιτικές θέσεις και τήν εξερεύνηση στό αστείρευτο σύμπαν τού κοινωνικού προβληματισμού;
Δέν είναι όμως, μόνο, ο Τρόμος τής Κρατικής Βίας πού έχει αποτυπωθεί στά «μάτια» και στούς τοίχους τής «μπλέ πολυκατοικίας», αλλά καί ένας άλλος Τρόμος πού φέρνει τόν Φασισμό και τόν Τρόμο από «άλλο δρόμο»! Καί μάλιστα από «εκεί» πού δέν τόν περιμένεις!
Η επίθεση καί τό σπάσιμο τού καφέ «Φλοράλ», η βία πού δέχθηκαν ακόμη και οι θαμώνες του, μετά τό τέλος τής διαδήλωσης τής 20ης Φλεβάρη, είναι ένα ακόμη χτύπημα στόν τραυματισμένο Αναρχισμό από τό λοστάρι τής μηδενιστικής αντίληψης πού καταστρέφει και διαστρεβλώνει τήν Αναρχική θεωρία καί δράση, συνεχίζοντας από εκεί πού σταματά η εξουσιαστική-οικονομική εγκληματική Ανομία καί οι Εθνοφασίστες.
Αντίληψη κυρίαρχη, αντικοινωνική και εξουσιαστική, τό στίγμα τής «απόλυτης αλήθειας» πού μισεί και εκδικείται όσους δέν συμμετέχουν στήν «εξέγερση» και στήν έπαρση τής «επαναστατικής καθαρότητας».
Μοιράζονται παντού κατηγορίες, καταδίκες και αφορισμοί (όλοι φταίνε εκτός από «εμάς» τούς…»ξεχωριστούς») από τό αυτόκλητο «λαϊκό δικαστήριο» σε θαμώνες πού… δέν δώσανε «παρουσία» στό συλλαλητήριο καί δέν «τιμήσανε τήν παρέλαση τής υπερ-αγωνιστικής πρωτοπορίας» πού εκ τού ασφαλούς Εξουσιάζει και Τρομοκρατεί στά Εξάρχεια.
Είναι εκείνη η φασιστική αντίληψη βγαλμένη από τήν βαρβαρότητα τής συστημικής-κρατικής «δικαιοσύνης» και πού τό μόνο πού φέρνει στήν κοινωνία ως «μαντάτο» είναι περισσότερος Τρόμος και Εκφασισμός,τήν δέσμευση πώς η πραγματικότητα και οι συνθήκες πού θα επιβάλλει (άν κάποτε «κερδίσει» τήν…. εξουσία) θα είναι πολύ χειρότερες από εκείνες τής σημερινής κρατικής-καπιταλιστικής αγριότητας.
Για τήν ακρίβεια είναι η ίδια αντίληψη πού βρίσκεται στίς δύο όψεις τού «νομίσματος» πού πέφτει καί κόβει τα κεφάλια τής ανθρωπότητας, αιώνες τώρα.
Στήν πρώτη τσακίζει όποιον δέν ορκίζεται «τυφλή πίστη στό εθνικό σύμβολο» και στήν άλλη τσακίζει στούς δρόμους ως «φασίστα» όποιον κρατά ελληνική σημαία!
«Πάς μή Ελλην, βάρβαρος» και «πάς Ελλην, βάρβαρος» αντίστοιχα, όλοι οι «καλοί» χωράνε στόν ρόλο τού τιμωρού ανάλογα με την περίπτωση!
Κάθε φασιστική εκδοχή σε «στρατιωτική διάταξη» πέφτει στήν ανταγωνιστική αρένα τής κτηνώδους βίας, οι πολλοί δέρνουν τόν ένα για τήν «ιδεολογική» επικράτηση τού πιό ισχυρού!
Δέν είναι η πρώτη φορά πού η βία τής φασίζουσας αυτής αντίληψης, χτυπά δολοφονικά από τά μέσα τόν Αναρχισμό! Ο ξυλοδαρμός τού τότε πρόεδρου τής ΓΣΕΕ Χρήστου Πολυζωγόπουλου στήν οδό Ναυαρίνου στίς 31/1/2006, οι εμπρησμοί και οι επιθέσεις σέ διάφορα βιβλιοπωλεία («Ιανός», Εκδόσεις Γεωργιάδη, Παπασωτηρίου, Ελληνικά Γράμματα, «΄Αρδην», περιοδικό «Ρεσάλτο» κ.ά.), η τρομοκρατία στά αμφιθέατρα τών πανεπιστημίων εκεί πού η παρουσία τού πολιτικού λόγου-αντίλογου ισοπεδώνεται από τόν φετιχισμό τής βίας, (Γ.Πανούσης, Π.Μανδραβέλλης, Τ.Γουότσον κ.ά.),οι ξυλοδαρμοί σε χρήστες ναρκωτικών για να «καθαρίσει» η πλατεία φτάνει τό πρόβλημα να μήν είναι «στά πόδια» τών Εξαρχείων, οι βίαιες επιθέσεις σέ δημοσιογράφους καί εργαζομένους στά ΜΜΕ με τελευταία σημάδια αυτού τού τραμπουκισμού στά σώματα τών Κ.Μπογδάνου καί τού σκιτσογράφου Soloup στούς δρόμους τών Εξαρχείων, οι επιθέσεις σε εκδηλώσεις φοιτητικών αριστερών παρατάξεων μέ πιό πρόσφατη άσκηση βίας εκείνη στίς 16/12/2012, στήν κατάληψη τής Τσαμαδού 15.
ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, γιά τήν φασίζουσα αυτή αντίληψη πού βάφεται καί ντύνεται «αντιεξουσιαστικά» γιά να πνίξει στήν δεξαμενή της γόνιμες αντιστάσεις, για να ματαιώσει κοινωνικές συμμαχίες και συναινέσεις ενάντια στήν εξαθλίωση, στήν εκμετάλλευση καί στό άδικο, γιά να τυλίξει στό δίχτυ τής πανούκλας της οργισμένους νεολαίους στρεφοντάς τους άκριτα και αλαφιασμένα εναντίον όλων!
ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για τήν σφαγή τού Αναρχισμού, τών κανόνων, τού ήθους, τών αξιών ΜΑΣ, τών κόκκινων γραμμών ΜΑΣ ανάμεσα στό ιδεοδρόμιο καί στήν απανθρωπιά,
ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για ότι μάς ενοχλεί ή αυτή η συζήτηση άνοιξε καί έκλεισε αμέσως μετά τήν τραγωδία στήν Μαρφίν στίς 5 Μάη 2010;…
Μιλάμε (και σωστά) γιά τόν Χρυσαυγιτισμό πού ματαίωσε τήν παράσταση «Corpus Christi» στό θέατρο «Χυτήριο» και γιά εκείνον (τόν ίδιο σκοταδισμό και ολοκληρωτισμό σε «μαυροκόκκινο φόντο» )πού ματαίωσε τήν παράσταση «Κίτρινο Σκυλί» τού Μισέλ Φάϊς στίς 10/5/2009 στό «Από Μηχανής Θέατρο» ή επιτέθηκε με αυγά στήν συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου κατά τήν διάρκεια βιβλιοπαρουσίασης πάλι στό «Φλοράλ», στίς 2/11/2009, επιλεκτική Σιωπή, ούτε λέξη;!…
Σφραγίσαμε τό στόμα τής κριτικής, τής διαφωνίας, τού διαχωρισμού και τής απόρριψης με ότι ταυτίζει τόν Αναρχισμό με τήν ανομία, τό χάος, τήν εξουσιομανία, τήν αταξία…
Ποινικοποιήσαμε τούς εαυτούς μας, βγάζουμε τά μάτια μας μόνοι μας συντηρώντας τήν στρατηγική τής έντασης που επιδιώκει η Εξουσία, κλωτσάμε τόν Αναρχισμό στόν παραλογισμό τής Ακρότητας πού έχει «δύο μέτρα και δύο σταθμά» γιά τήν Βία!
Και επιτρέψαμε στό Κτήνος να προχωρήσει, γιά να «γράψει» μαύρες μέρες καί γεγονότα, δέν σκεφθήκαμε τούς «άλλους», δέν αναλάβαμε τίς ευθύνες μας!
Είναι εύκολο να μιλάμε (καί προφανώς πρέπει) γιά τα βασανιστήρια στά κορμιά συλληφθέντων, για τήν ρατσιστική βία καί τίς δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες, για τίς κυβερνητικές κατασταλτικές επιχειρήσεις και παρακρατικές επιθέσεις σε καταλήψεις καί κοινωνικούς πολιτικούς χώρους…
Είναι δύσκολο φαίνεται να μιλάμε γιά «τά δικά μας κακώς κείμενα» καί να τά ρίχνουμε στό καλάθι τών «κρυμμένων»…  Κρύβεται τελικά όμως η αλήθεια «κάτω από τό χαλί», σκεπάζεται τό αίσχος και η αθλιότητα σέ βάρος τού Αναρχισμού και η αμαύρωση τών κοινωνικών αγώνων;
Ακροβατούμε στήν Εξουσία τής μονομέρειας πού μας βολεύει, στήν «επιλεκτική κριτική» τής βίας πού έφθασε στό σημείο, μέσα στά Εξάρχεια, να μήν τολμούν από τό φόβητρο και τήν απειλή τού μηδενισμού-ψευτοαναρχισμού γνωστές αναρχικές συλλογικότητες πού απέχουν λίγα μέτρα μόλις απόσταση από τό «Φλοράλ» να μήν παίρνουν θέση, να αποφεύγουν να γράψουν πέντε σειρές καταγγελίας αυτής τής βαρβαρότητας πού υποδύεται τήν «αντιεξουσία» και πού αντιμετωπίζει τόν απλό κόσμο ως «ταξικούς εχθρούς»!
Ο φόβος καί τό σεντόνι σιωπής κι ανοχής απέναντι στόν συμμοριτισμό τού πολιτικού χουλιγκανισμού πού συμπληρώνει ένα περιβάλλον μαφιόζικης καί υπόκοσμης δράσης πού έχει κάνει «άσυλο» τήν περιοχή τών Εξαρχείων, θά μπορούσε να απαντηθεί μέ ένα παλιό αναρχικό σύνθημα…»Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ»!
Οι συλλογικότητες και οι σύντροφοι/σσες τού αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου ΣΩΠΑΙΝΟΥΜΕ γιά τά ουσιώδη και τά μέγιστα (πού προηγούνται, κατά τήν αποψή μου τής καταγγελίας τής Κρατικής βίας, άν θέλουμε να πείσουμε τούς «από κάτω» γιά τίς αγνές μας προθέσεις γιά Κοινωνία ευτυχίας καί όχι μεγαλύτερης δυστυχίας…), γιά τήν ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ μέ χαρακτηριστικά πού χάραξε κατά διαστήματα πάνω στό πρόσωπο τής κοινωνίας η φαλτσέτα τής ναζιστικής, «δημοκρατικής» και σταλινικής κτηνωδίας τών διαφόρων «ηγετικών» ταγμάτων εφόδου που θέρισαν την ιστορία από τίς ιδεοληψίες, τόν δογματισμό καί τόν σεχταρισμό τους!
Θα σπάσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τό τείχος τής ΑΝΟΧΗΣ, θα αφήσουμε τά λόγια μας να τρέξουν ελεύθερα στόν ποτάμι τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ή θα αποδεχθούμε τήν Εποχή τών Τεράτων να ακυρώσουν κάθε απόπειρα επιστροφής και επανασύνδεσης με τό κουρασμένο και γδαρμένο κοινωνικό σώμα, απογοητεύοντας γιά πάντα τούς γείτονες, τούς φίλους, τούς συντρόφους, τίς οικογενειές μας, τα παιδιά μας πού προσδοκούσαν δίπλα μας κάτι περισσότερο από τήν παγερή αδιαφορία και σιωπή μας στήν «αναρχία» πού προκαλεί στούς άλλους Τρόμο και σε εμάς Ντροπή και Απέχθεια;!
ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ γιά τόν ρατσισμό τής γενίκευσης, τόν παρασιτισμό και τόν θάνατο πού έχει εισβάλλει αρπακτικά και διαβρωτικά στόν χώρο τής πολιτικής σκέψης και δράσης;!…..
ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ για τό αίσχος, τήν αθλιότητα, τήν ντροπή τού σπασίματος τού κάθε «Φλοράλ» καί τής γενικότερης απαξίωσης τών εξουσιαζομένων (ως «προσκυνημένων» και «υποταγμένων νοικοκυραίων» από τούς προσκυνημένους στήν θρησκεία τής Βίας…), πού μηδενός εξαιρουμένου τούς θέλουμε κοντά μας, σε αυτούς απευθυνόμαστε καί μέρα με τήν μέρα τούς χάνουμε, τούς «μετράμε» λιγότερους, τούς στέλνουμε στήν «άλλη μεριά» απεναντί μας, στούς εχθρούς τής Ελευθερίας, μόνους κι αυτούς μέσα στόν κοινωνικό καννιβαλισμό πού νομιμοποιήσαμε καί ανεχθήκαμε πρώτα εμείς οι ίδιοι…
Αν θέλουμε να κάνει βήματα τό όραμα για μια Ανθρώπινη Κοινωνία, άν θέλουμε να δώσουμε ζωή καί να λάμψουμε ως φάρος αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης σε ένα Κόσμο πού χάνει τό φώς του από απελπισία καί παραίτηση, άν θέλουμε να συνθέσουμε τήν ζωή με τήν ανάσα, τήν φαντασία, τήν έμπνευση και το λιθαράκι (καί) τών «άλλων», τών γύρω από εμάς καί ίδιων μέ εμάς (γιατί χωρίς τούς «άλλους» δέν υπάρχουμε καί μέσα απ τούς άλλους τά πάντα αλλάζουν), άς σπάσουμε τήν καταθλιπτική Σιωπή γιά αυτό τό τεράστιο λάθος πού μπαίνει ανάμεσα σέ εμάς καί τούς υπόλοιπους ανθρώπους, άς ρίξουμε τήν «αυλαία» σέ ότι ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ, βάζοντας τέλος σε εξουσιαστικές καί κυρίαρχες αντιλήψεις πού στέλνουν όλο πιό γρήγορα τήν κοινωνία στήν διάσπαση, στήν δουλεία,στόν ατομικισμό καί στά νύχια νέων Τυράννων, χωρίς ποτέ τό ανθρώπινο δράμα να τελειώνει.
Ο φασισμός δέν είναι οι «άλλοι», όπως έλεγε σωστά ο σοφός Μάνος Χατζιδάκης, τό 1993.
Είχε δίκιο.
Είμαστε εμείς, η σιωπή κι η ανοχή μας…
ΜIΛΗΣΤΕ λοιπόν, προτού είναι οριστικά αργά, γιά τούς «άλλους» καί «εμάς»…
Ο ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΜΙΑ, ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ, ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΑΤΑΞΙΑ
25-2-2013
Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο απ τό Αναρχικό-Ελευθεριακό Κίνημα
erozer2000@yahoo.gr
υγ1/ όποιος συμφωνεί τό συνυπογράφει, το διακινεί και τό προωθεί όπου νομίζει…

ΚΑΛΕΣΜΑ και ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΦΛΟΙΣΒΟΥ 10-02-2013

Posted in Ενημέρωση on Φεβρουαρίου 9, 2013 by εξαδάκτυλος

Image

Φασισμός, ρατσισμός. Λέξεις συνώνυμες με την 
καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
 Για προφάσεις του τύπου « Οι ξένοι μας παίρνουν τις 
 δουλειές» «Πας μη Έλλην βάρβαρος» και άλλα τέτοια 
 ανυπόστατα, οι φασίστες-ρατσιστές, εντεταγμένοι ή μη σε 
 κομματικές παρατάξεις, παρακλάδια του καπιταλιστικού 
 μηχανισμού, κυκλοφορούν στις γειτονιές ανενόχλητοι με 
 την ανοχή του κράτους, εκφοβίζοντας, δολοφονώντας, 
 εκβιάζοντας οποιονδήποτε θεωρούν πως δεν πληρεί τις 
 προυποθέσεις του παρανοϊκού τους στάτους.
 
Αθεράπευτοι κλώνοι του τρίτου Ράιχ ή της Κ.Κ.Κ, 
διαδίδουν τον «λόγο» τους βάζοντας μπρός μύες, τρόμο, 
όπλα, προκειμένου να «πείσουν» τους πολίτες οτι όποιος 
 είναι διαφορετικός είναι καταδικασμένος, οτί όποιος 
διαφωνεί είτε χαρακώνεται, είτε, μυστηριωδώς, 
 εξαφανίζεται, οτι είναι αυτός ο κόσμος ο κατάλληλος να 
 μεγαλώσουν τα παιδιά μας.
 
Λοιπόν ο κόσμος αυτός δεν τους ανήκει. Η φονική μηχανή 
 του παρελθόντος πνίγηκε απο το ηρωικό αίμα αμέτρητων 
 συνανθρώπων μας.
Η μνήμη μας δεν τους ανέχεται.
 Η ανθρωπιά μας τους σιχαίνεται.
 Τα σημάδια του τότε είτε ως σβαστικα είτε ως μαίανδρος 
δεν πρέπει να αναστηθούν.
 
Καμία ανοχή σε εκείνους που για τους αρρωστημένους τους 
 σκοπούς προσπαθούν να ελέγξουν τις ζωές μας…ξανά. 

εργαστήρι πολιτικής έκφρασης και κοινωνικής αλληλεγγύης

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Το Αμπού Γκράιμπ, Νίκο Δένδια, είναι εδώ

Posted in Αντιγραφή on Φεβρουαρίου 8, 2013 by εξαδάκτυλος

Επιστολή Προς Δένδια, υπουργό Kρατικής Aταξίας και Aνομίας

(Η σωματική και ψυχολογική βία είναι η καλύτερη απόδειξη της κουλτούρας τοy φασισμού και μιας σαδιστικής ψευτοδημοκρατίας πού παίρνει αίμα και οξυγόνο από τη χαρά της εκδίκησης).

«Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου…»
Φαίη Μαρί Μέγερ

Θα προσπαθήσω να κρατήσω τους «τύπους της απαραίτητης ευγένειας» σε αυτή την κατάθεση ντροπής για τα βασανιστήρια των τεσσάρων συλληφθέντων ατόμων κατά τη διάρκεια των δύο ληστειών στο Βελβεντό Κοζάνης, «καλούς τρόπους» που εκτιμώ πως δεν τους αξίζουν σε καμία περίπτωση το πρόσωπό σου και το ελληνικό Αμπού Γκράιμπ του οποίου είσαι προϊστάμενος.
Κι αυτό όχι για σένα, αλλά γιατί το χρωστάω στον Αναρχισμό που έχει ήθος, ανθρωπιά, κανόνες και αξιοπρέπεια, σε αντίθεση με την αθλιότητα, την ανομία, τη χυδαιότητα και την αγένεια του ανελεύθερου συστήματος που εκπροσωπείς. Ενός συστήματος – φυλακής, που όχι μόνο δεν έχει πλέον δομές και προτάσεις για να βελτιώσει (έστω) στο ελάχιστο τις τύχες των εξουσιαζομένων που τους εγκαταλείπει να συρθούν μαζικά στα συσσίτια, στην ανέχεια και στην απόγνωση, αλλά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει την ίδια του την κρίση.
Με τη σιωπή – συνενοχή – συγκάλυψη από το σύνολο της «διανοούμενης – καλλιτεχνικής» τάξης και τη μαύρη φάλαγγα της φιλοκαθεστωτικής δημοσιογραφίας που δεν αφήνει λέξη σας να πέσει κάτω χωρίς να την υπερασπιστεί δουλικά, με βία και με λάσπη απέναντι σε όποιον επιμένει να αντιστέκεται, κυβερνάτε πατώντας πάνω στη διαίρεση, τον αποπροσανατολισμό και τη διάλυση του κοινωνικού σώματος.
Πολύδωρας, Χρυσοχοΐδης, Παπουτσής, τώρα εσύ στον εξώστη της Κατεχάκη, όλοι επαρκώς εκπαιδευμένοι και ειδικοί στην υπεράσπιση της εξουσιαστικής ανομίας και εγκληματικότητας, «καθηγητές» στο ψέμα και τη βία!
Διότι, όταν κακοποιείς τον συλληφθέντα αντίπαλό σου, εγκληματικότητα είναι, δεν είναι «διαφωτισμός» και «δυτικός πολιτισμός»!
Δημοσθένης Παπαδάτος, Φαίη Μαρί Μέγερ, Αυγουστίνος Δημητρίου, οι 15 συλληφθέντες της αντιφασιστικής μοτοπορείας, γδύσιμο, βρισιές, ξυλοδαρμοί, σωματικοί διασυρμοί και ένας υπουργός που συνεχίζει να διαψεύδει τα δημοσιεύματα της εφημερίδας Guardian για τη φασιστικοποίηση των σωμάτων «ασφαλείας» στην Ελλάδα!
Συνεχίζεις σε αυτή τη «γραμμή» ακόμη, Νίκο Δένδια;
Ποτέ δεν είχα την αυταπάτη (πολύ περισσότερο τώρα πού ο οικονομικός φασισμός εκτόπισε την ίδια την αστική – εθνική πολιτική από τον χάρτη) πως ένα σύστημα που αιμοδοτείται από την κατανάλωση, την παρασιτική οικονομία (των «επενδύσεων» από το εξωτερικό ιδιωτικό κεφάλαιο, τις κρουαζιέρες τού «μαζικού τουρισμού», τις τριτοκοσμικές συνθήκες δουλείας και τις πεντάμηνες συμβάσεις ως «συγκράτηση» της ανεργίας), τη διασπορά του άδικου, των σχέσεων εξουσίας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη χρήση της βίας, των δογμάτων «μηδενικής ανοχής» (επιλεκτικά, εκτός από τη δική της), τις σκούπες και τις επιχειρήσεις «αρετής».
Ποτέ δεν είχα την αυταπάτη πως το Κτήνος στο οποίο συμμετέχεις και σκορπά από όλα τα κύτταρά του το δηλητήριο και τη δυσωδία του Φασισμού, αυτός ο σιχαμερός μηχανισμός Κράτους και Εξουσίας, που κλέβει και κάνει πολτό την ανθρώπινη ζωή, θα μπορούσε να σταθεί χωρίς τις ασκήσεις Τρόμου και Βαρβαρότητας που του εξασφαλίζουν την παραμονή στον βούρκο της κυριαρχίας.
Πότε με τους μετανάστες, πότε με τις οροθετικές γυναίκες, πότε με τους αναρχικούς και τις καταλήψεις, ο «εσωτερικός εχθρός» κατασκευαζόταν στο λεπτό για να μην ανησυχήσει η μεταμνημονιακή κανονικότητα και πριν στάξει άλλο χρώμα στη μιζέρια της ομοιομορφίας που επιβάλλει ημέρα με την ημέρα, όλο και πιο σκληρά, η φασιστική αντίληψη της ολιγαρχίας σου! Για τις «υποχρεώσεις» της οποίας μοχθείς με το παραπάνω και οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης οφείλουν να το αναγνωρίσουν και να σου δώσουν μεγαλύτερο παράσημο και αμοιβή για τις προληπτικές συλλήψεις και προσαγωγές πριν από τις διαδηλώσεις, τα βασανιστήρια σε αστυνομικά τμήματα και στη ΓΑΔΑ από τα ένστολα τάγματα εφόδου.
Η ανοχή και η ατιμωρησία στη ρατσιστική – ναζιστική βία (που παίρνει διαστάσεις κοινωνικής επιδημίας γιατί της στρώνει ματωμένο χαλί ο κοινωνικός εκφασισμός που δημιούργησε η «αγία οικογένεια» της συγκυβέρνησής σου με το ΔΝΤ) λύνει τα χέρια τραμπούκων αστυνομικών και προχωρά η ναζιστικοποίηση της αστυνομίας.
Και με την ανευθυνότητα που σε διακρίνει παραδίδεις εσύ πρώτος απ’ όλους το σύνολο της αστυνομίας στη γενίκευση, το τσουβάλιασμα και τη στοχοποίηση.
Όταν θα κυλήσει το επόμενο αίμα, θα ρίχνεις δάκρυα στα μικρόφωνα για τη «δημοκρατία πού κινδυνεύει»…
Διότι η εξουσία σου δεν θέλει τον τερματισμό της ένοπλης βίας, αλλά μια μόνιμη πολεμική εστία αναμέτρησης που καταξιώνει την επιθετική και αρπακτική της υπόσταση και δίνει καύσιμη ύλη και νόημα στην ύπαρξή της.
Διότι η φωτογράφηση και επίδειξη των ωμών ποινικών της εγκλημάτων σε κοινή θέα στοχεύει ύπουλα στην αναγέννηση των επόμενων «ανταρτών πόλης» που συμπληρώνουν τον αστείρευτο φαύλο κύκλο των προηγούμενων που χάνονται στα κελιά ή και κάτω από τη γη, πέφτοντας «ηρωικά και μαρτυρικά» σε μια αδιέξοδη, αυτοκαταστροφική και άνιση σύγκρουση με την εξουσιαστική τρομοκρατία.
Αν κοιτάξεις βαθιά, μέχρι τέλους, τη ματιά του βασανισμένου Νίκου Ρωμανού, αυτή την υπόσχεση σου δίνει και μέσα απ’ τη ματιά του προβάλλουν τα μάτια αρκετών άλλων οργισμένων νεολαίων που είναι ένα βήμα πριν ακουμπήσουν «το δάχτυλο στη σκανδάλη».
Μιλά η κυριαρχία σας για… συμμορίες και τρομοκρατία. Εσείς, οι πρώτοι διδάξαντες, που δαπανάτε τεράστια ποσά για τον εξοπλισμό του δολοφονικού σας μηχανισμού, κόβοντας το ψωμί και το γάλα από μισθωτούς, ανέργους, αγρότες και συνταξιούχους.
Εσείς τους βάζετε τα «Καλάσνικοφ» και τα «Σκόρπιον» στο χέρι, το δικό σας χέρι είναι εκεί, όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τα αιματώματα και τους μώλωπες στα πρόσωπά τους!
Αλλά η δική σου ματιά νέκρωσε, υπουργέ, στην έπαρση, στην αυτοδικία, στην εκδίκηση και στον ρεβανσισμό!
Δεν ικανοποιήθηκε ο σαδισμός της εξουσίας σας από τους ξυλοδαρμούς, διακίνησε αυτό το αίσχος στο διαδίκτυο με φωτογραφίες των τεσσάρων συλληφθέντων, με τα αποδεικτικά στοιχεία της κρατικής βαρβαρότητας στα πρόσωπά τους, παρά τα «ρετουσαρίσματα» για την κομψότητα της «απολύτως αναγκαίας σωματικής βίας».
Ο σαδισμός, ως ουσία της ψυχοπαθολογίας του συστήματός σας, μέσα από τη διακίνηση βασανισμένων, στέλνει μήνυμα νίκης, δύναμης, υπεροχής και προειδοποίησης με «παραλήπτη» κάθε φωνή και συλλογικότητα που σηκώνει κεφάλι, αμφισβητεί τη φρίκη του εξουσιαστικού Κόσμου και διεκδικεί τη θέση των ανθρώπων κάτω από τον ήλιο μιας Αλληλέγγυας Ανθρώπινης Κοινότητας.
Το μήνυμα το διαβάσαμε, το «εμπεδώσαμε» και επιστρέφεται στον αποστολέα…
Δήλωσες στον σταθμό «Μέγκα», στην πρωινή εκπομπή των Οικονομέα – Καμπουράκη για το «σοκαριστικό φαινόμενο της τρομοκρατίας»…
Δεν σε σοκάρει, προφανώς, η αγριότητα και τα κλωτσομπουνίδια στα σώματα των τεσσάρων συλληφθέντων μέσα στα κάτεργα της Ασφάλειας Κοζάνης.
Γι’ αυτό δεν με σοκάρει και μένα η εικόνα σου, περιμένοντας τα χειρότερα από τους χειρισμούς σου.
Το φωνάζει, το ομολογεί το ίδιο σου το παγωμένο «ήρεμο» πρόσωπο, ο κυνικός σου λόγος που ατίμασε και πρόδωσε την πίστη στις αξίες του νομικού πολιτισμού, όταν «ορκίσθηκες» ως δικηγόρος.
Η παραβίαση των θεσμών προστασίας των συλληφθέντων, η ακύρωση της ανθρώπινης συνθήκης περί σεβασμού των δικαιωμάτων των «αιχμαλώτων πολέμου», των ομήρων που βρίσκονται στα χέρια του εχθρού… δεν είναι προφανώς σοκαριστική για τον υπουργό του «Κράτους Δικαίου».
Οι βασανισμένοι δεν είναι δικά του παιδιά, είναι των «άλλων», στά βόρεια ή στα νότια προάστια, όπως τους διαχωρίζει ο λαϊκισμός της ψευτοδημοσιογραφίας…
Ποτέ δεν πίστεψα, ούτε στιγμή, πως μια ριπή πολυβόλου είναι ικανή να ξεδιψάσει την έρημο των ανθρώπων, να τους λυτρώσει από το μαρτύριο της βίας σας.
Ποτέ δεν πίστεψα, ούτε στιγμή, πως η έρημος αυτή που καταδικάσατε τους ανθρώπους να σβήνουν βασανιστικά άστεγοι και πρόσφυγες, θα αλλάξει μέσα απ’ τις κάνες των όπλων, τις ληστείες των τραπεζών (όσο απεχθείς κι αν μου είναι), τον δυναμίτη και τα γκαζάκια.
Αφιέρωσα (κι αυτό δεν σου το οφείλω ως «απολογία» γιατί και πάλι εδώ δεν το αξίζεις) ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, ειδικά τα τελευταία χρόνια για να αναδείξω το μάταιο και το αναλώσιμο αυτών των επιλογών, της απελπισμένης αντίδρασης στην απελπιστικά μισάνθρωπη βαρβαρότητά σας που πουθενά πλέον δεν με σοκάρει και τα πάντα περιμένω απ’ αυτήν.
Διότι δεν θέλω άλλους σαν τον Μιχαηλίδη, τον Ρωμανό, τον Μπουρζούκο και τον Πολίτη στις χειροπέδες και στη χαρά των βασανιστών σας, γιατί δεν θέλω να σας ακούω να παριστάνετε τους «εγγυητές προστασίας και ασφάλειας» του πολίτη, γιατί δεν θέλω η κοινωνία να μετατραπεί σε έναν ατέλειωτο στρατό ρουφιάνων στα τηλέφωνα της «αντιτρομοκρατικής» καταδίδοντας βασανισμένους και κυνηγημένους, γιατί δεν θέλω να κερδίσει ο κανιβαλισμός και ο μηδενισμός της εξουσίας σας.
Διότι δεν αντέχω γύρω μου εκείνον τον ξεπεσμό της συνείδησης (κι αυτό έργο σας είναι) που χαίρεται για τα βασανιστήρια νέων ανθρώπων, ό,τι κι αν έκαναν, ό,τι κι αν είναι!
Διότι δεν αντέχω άλλο το κυνικό σου πρόσωπο, Νίκο Δένδια, και την αρένα του μίσους που ανοίγεις στις νέες γενιές με το λεπίδι και τη σιδερογροθιά του ναζισμού!
Διότι, τελικά, αυτή η απεχθής μορφή της «δημοκρατίας» σου ξέρει μόνο να εκδικείται!
Χωρίς τιμές, χωρίς ουδεμία συμπάθεια και φιλικότητα στο προσωπό σου…

Αθήνα 5.2.2013

Και μόνο όσο αφορά την κακοποίησή τους, τα βασανιστήρια που υποβλήθηκαν και όχι τις επιλογές τους:
Αλληλεγγύη στους τέσσερις συλληφθέντες στην Ασφάλεια Βασανιστών Κοζάνης ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΥΓ.: Σου αφιερώνω και ένα τελευταίο δείγμα τού «κλίματος εμπιστοσύνης» μεταξύ αστυνομίας καί κοινωνίας, μήπως και αντιληφθείς (έστω κι αργά;) ποιο είναι το σοκαριστικό που θα έπρεπε να τινάξει τις βεβαιότητές σου στον αέρα…

Πωλίνα Κελεμπεσιώτη, 20 χρόνων, λεωφόρος Γ. Λαμπράκη στον Κορυδαλλό, μεσημέρι 1.2.2013. Χτυπημένη θανάσιμα από περιπολικό που παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη. Οι γιατροί δεν δίνουν περιθώρια επιβίωσης. Ίσως αυτή τη στιγμή να έχει «φύγει». Οι φίλοι της και η οικογένειά της αναζητούν μάρτυρες που είδαν το ατύχημα.
Όμως, σοκαρισμένε μου υπουργέ από τα όπλα και τις ληστείες των «άλλων» και όχι από τη βίαιη και ληστρική επέλαση της τάξης σου στη ζωή μας… Δυστυχώς, όπως αναφέρει η οικογένεια, οι περισσότεροι μάρτυρες φοβούνται να παρουσιαστούν για κατάθεση, διότι ο οδηγός είναι αστυνομικός. Η οικογένεια ζητά τη συνδρομή μας για να μην κουκουλωθεί το περιστατικό από την αστυνομία, όπως οι ίδιοι φοβούνται, αλλά και για να εξευρεθούν μάρτυρες»…

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο απ τό αναρχικό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr
(από εδώ)