Με τον Μάνο, στην Cartagena, Colombia.

Κι αν είμαι ροκ μη με φοβάσαι
έγινα κιόλας τριάντα (πενήντα) χρονών
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι
αναφρανίλ και τριπτιζόλ

Μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι
μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι
κι αν είμαι ροκ να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους
εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι ροκ
τρέμω τους ξένους, φοβάμαι τους φίλους
καράβια δεμένα σε έρημα ντοκ

Κι αν είμαι ροκ μη με φοβάσαι
έγινα κιόλας τριάντα χρονών
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι
αναφρανίλ και τριπτιζόλ

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω
να ‘ναι πολύ πολιτικό
να ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους
κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια
μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό
στου Βίκτορ Χάρα πετάω τ’ αστέρια
μες στ’ αεράκι το εξωτικό

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω
να ‘ναι πολύ πολιτικό
να ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους
κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: