Archive for the Λογοτεχνία και Ποίηση Category

Πάει και ο Λούκυ…

Posted in Άνθρωποι, Λογοτεχνία και Ποίηση on Φεβρουαρίου 9, 2017 by εξαδάκτυλος

Στο καλό ρε φίλε…

Δέ θέλω να βάλω το «Τα θερινά σινεμά», αν και έτσι νιώθω.

Advertisements

Με τον Ντίνο στο San Juan, Puerto Rico

Posted in Αντιγραφή, Λογοτεχνία και Ποίηση, Ταξιδιωτικά on Απρίλιος 15, 2015 by εξαδάκτυλος

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπό σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

(Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή – Ντίνος Χριστιανόπουλος)

____________________________________________________

123

Στο San Juan είδα ένα γέρο τυφλό να κρατάει ένα πορτοκαλί χαρτόνι.

Πάνω του έγραφε «It’s a beautiful day, but I cannot see it».

Δεν τον φωτογράφισα, όπως κάποιοι άλλοι τουρίστες. Βρήκα απλά μία παρόμοια αφίσα στο internet.

Καληνύχτα κι όνειρα γλυκά.

Με την Κατερίνα στο Cozumel, Mexico.

Posted in Αντιγραφή, Λογοτεχνία και Ποίηση, Ταξιδιωτικά on Απρίλιος 8, 2015 by εξαδάκτυλος

Θα ‘ρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ’ η ελπίδα
άκου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι καταπίεση μοναξιά τιμή κέρδος εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
παρ’ όλα αυτά Μαρία.

(Κατερίνα Γώγου – Θα `ρθεί καιρός)

Χρόνια πολλά (μας)

Posted in Λογοτεχνία και Ποίηση on Απρίλιος 19, 2014 by εξαδάκτυλος

Image

Οι μέρες αποφράδες με ξόρκισαν παπάδες
και αμαρτωλό με βγάλανε και βλάσφημο
και εγώ να καταπίνω, Τιτανικός να γίνω,
να σας βουλιάξω στο στερνό μου χάσιμο
Ό,τι ενθάδε κείμεθα, ώ ξειν αγγέλειν,
και απολωλότες είμεθα απ’ την αγέλην
(Νικόλας Άσιμος – Είσαι παιδί ωραίο)

Καλή χρονιά

Posted in Λογοτεχνία και Ποίηση on Ιανουαρίου 2, 2014 by εξαδάκτυλος

Don’t you know
They’re talkin’ bout a revolution
It sounds like a whisper
Don’t you know
They’re talkin’ about a revolution
It sounds like a whisper

While they’re standing in the welfare lines
Crying at the doorsteps of those armies of salvation
Wasting time in the unemployment lines
Sitting around waiting for a promotion

Don’t you know
They’re talkin’ bout a revolution
It sounds like a whisper
Poor people gonna rise up
And get their share
Poor people gonna rise up
And take what’s theirs

Don’t you know
You better run, run, run, run, run,
run, run, run, run, run, run, run
Oh I said you better
Run, run, run, run, run, run, run,
run, run, run, run, run

Finally the tables are starting to turn
Talkin’ bout a revolution
Finally the tables are starting to turn
Talkin’ bout a revolution
Talkin’ bout a revolution

While they`re standing in the welfare lines
Crying at the doorsteps of those armies of salvation
Wasting time in the unemployment lines
Sitting around waiting for a promotion

Don’t you know
They’re talkin’ bout a revolution
It sounds like a whisper

Finally the tables are starting to turn
Talkin’ bout a revolution
Finally the tables are starting to turn
Talkin’ bout a revolution
Talkin’ bout a revolution
Talkin’ bout a revolution

________________________

Μην περιμένουμε να έρθει η επανάσταση από κάπου εκεί έξω… ας την κάνουμε εμείς, μέσα μας και γύρω μας… ας δείξουμε πως, ναι, μπορεί να γίνει…

Καλή χρονιά σε όλους.

Καλό ταξίδι σύντροφε

Posted in Άνθρωποι, Λογοτεχνία και Ποίηση on Νοέμβριος 20, 2012 by εξαδάκτυλος

Ε, έπρεπε να περάσω πολλά και να διαβάσω πολύ, γιά να καταλάβω πόσο μοναδικός και πόσο μοναχικός είναι ο δρόμος του επαναστάτη. Διάβασα κάπου πως σ’ ολόκληρο τον κόσμο, μέσα στα τόσα εκατομμύρια, δεν υπάρχουν δυό αγόρια ή δυό κορίτσια όμοια με δυό σταγόνες νερό. Το ίδιο συμβαίνει και με τους επαναστάτες. Ο καθένας κουβαλάει στη συμμετοχή τα δικά του όνειρα, τις δικές του αγάπες, το δικό του εαυτό, το δικό του «μπορώ». Αλλοίμονο άν ήταν αλλιώς. Θα είμασταν μηχανάκια ή αμοιβάδες.
Και την ιστορία την πουτάνα έτσι τη γράφουνε, και οι αστοί και οι κομμουνιστές: οριζόντια, ισόπεδη. Μιλάνε για λαούς, μιλάνε για μάζες, κανένας απ αυτούς δεν μπόρεσε ποτέ να νοιώσει την ένταση, το πάθος, την κορύφωση και την πτώση κόσμων ολόκληρων, σ’ ένα μοναχά εικοσιτετράωρο απ’ τη ζωή του επαναστάτη. Ξέρουν γράμματα, διαβάζουν, γράφουν, και δεν καταλαβαίνουν ποτέ πως ο κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος ολόκληρος, είναι μια ολόκληρη ιστορία.
Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξαναποκτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μάστρο-Στέφανο, τότε μοναχά οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή, τι θα πει η φράση «εκατό χιλιάδες νεκροί» ή «βασανίζεται ένας άνθρωπος σε κάποια Ασφάλεια». Τότε οι άνθρωποι θα ξέρουν τι θα πει φυλακή, τι σημαίνουν τα πολιτικά λάθη.

Χρόνης Μίσσιος

Τα πσέματτα του Πωλλυταιχνοίου ληπών…

Posted in Humor, Ιστορικά, Λογοτεχνία και Ποίηση on Νοέμβριος 16, 2012 by εξαδάκτυλος

…καλά που βρέθηκαν οι χρυσοί αυγοί να μας ενημερώσουν γι’ αυτά, και γιά το πόσο σωστή ήταν η χούντα.

Εγώ πάλι έχω τις επιφυλάξεις μου…

Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου

Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα
κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα.
Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με 2 κεφάλια
το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σα βεντάλια.

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών
άνευ βουλής και εκλογών
έτσι τα έθνη μόνο ζουν
ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

Βάζετε για πρωθυπουργό της Σαντορίνης τον ωραίο
και δε πειράζει για μετά τ’ αδίκημα είναι στιγμιαίο.
Συγκέντρωσις είναι εφικτή το μάξιμουμ ενός ατόμου
κι έτσι αποφεύγεται η ειρκτή και η εξάρθρωσις του ώμου.

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών
άνευ βουλής και εκλογών κύριοι
έτσι τα έθνη μόνο ζουν
ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

Συλλήψεις είναι αποδεκτές Τρίτη, Τετάρτη και Σαββάτο
αλλά μπορείτε κι από χθες για να τους έχετε από κάτω.
Πρόσφορη μέρα για όλα αυτά μία απ΄ τις τόσες του Απρίλη
αρχίζετε πρωί πρωί και τελειώνετε το δείλι.

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών
άνευ βουλής και εκλογών
έτσι τα έθνη μόνο ζουν
ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

Στίχοι: Γιώργος Κακουλίδης
Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μαρίνος