Archive for the Τί μαλάκες είμαστε! Category

Εν τω Άδη, ούκ έστι μετάνοια…

Posted in Δικό μου, Μνήμη, Τί μαλάκες είμαστε! on Ιανουαρίου 28, 2017 by εξαδάκτυλος

Γενικά μιλώντας, είναι βέβαια σημαντικό να αναγνωρίζει κανείς τα λάθη του, να ζητάει συγγνώμη και να κάνει προσπάθεια να τα διορθώσει.

arx.jpg

Βέβαια όσο πιό μεγάλο το λάθος τόσο μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια, τόσο γιατί ο μεταμελημένος αναγνωρίζει τη ζημιά που έκανε, όσο και γιατί οι άνθρωποί είναι – δίκαια – δύσπιστοι.

Ο Άδωνις ζητάει συγγνώμη γιατί δεν ήξερε. Αλλά έμαθε. Εγώ πάλι είμαι κακόπιστος άνθρωπος και θεωρώ απίθανο, αδύνατο και αηθές ψεύδος να μήν ξέρει κάποιος τί ακριβώς έγινε με τους εβραίους, συμπολίτες μας και μή, στην δεύτερη παγκόσμια ανθρωποσφαγή.

Τα τελευταία χρόνια έμαθε ο Άδωνις τα παρακάτω :

Ο εν πολλές αμαρτίαις περιπεσών ανήρ ζητάει συγγνώμη. Εντάξει, δεκτή επί της αρχής. Έχει μπροστά του μιά ζωή προσπάθειες γιά να διορθώσει το μίσος που έσπειρε, τα ψέμματα που είπε και το κακό που ευλόγησε. Και όποιος πειστεί ας τον συγχωρήσει.

Εγώ που είμαι κακόπιστος, όπως ανέφερα, θα περιμένω να δώ τι προσπαθεί να βγάλει.

Α ναί! Άδωνι, στα στρατόπεδα που μέχρι πρίν λίγο δεν ήξερες, κάηκαν τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, αντικαθεστωτικοί, πόρνες, ιερείς, σωματικά και πνευματικά άρρωστοι… τώρα που «έμαθες» επιτέλους, περιμένουμε και άλλες καταδίκες.

Advertisements

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙΩΤΗ ΜΗΝ… ΠΑΙΖΕΤΕ… «ΤΥΦΛΕΣ» ΚΑΙ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ» ΕΞΟΥΣΙΕΣ!

Posted in Αντιγραφή, Τί μαλάκες είμαστε! on Ιανουαρίου 7, 2017 by εξαδάκτυλος

(πρός κυβέρνηση-βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα…
επειδή πολλοί από εσάς έχετε παιδιά ή εγγόνια και η ευαισθησία όταν είναι …επιλεκτική ονομάζεται αναλγησία και εγωϊσμός…..)

Πιστεύω πώς η αγνή πίστη τού Νίκου Μαζιώτη και τής Παναγιώτας Ρούπα για την Κοινωνική Αλλαγή θά είχε περισσότερα πράγματα να προσφέρει πολιτικά μέσω τής «νομιμότητας», παρά να “κλειδώσουν” εαυτούς στο αδιέξοδο τής παρανομίας και στην αναποτελεσματικότητα τού αντάρτικου πόλης,ένα ξεπερασμένο από την πραγματικότητα “μετερίζι” όπου πολλοί ανιδιοτελείς σύντροφοι και αγωνιστές εδώ και δεκαετίες παγκόσμια ξόδεψαν λανθασμένα από “εμμονή” τα καλυτερά τους χρόνια .Αυτή όμως είναι δική τους επιλογή και όσο και αν διαφωνεί ή να κάνει κριτική κανείς(και έχω διακαώς υποστηρίξει αυτή την θέση πολλές δεκαετίες τώρα…)αυτοί αποφάσισαν και βάδισαν ανάλογα με τήν κρίση τους για την χάραξη τής ατομικής πορείας τους,γιά “τις μορφές και τα μέσα” που υποστήριξαν ως …τακτική “απάντησης” στον Καπιταλισμό.

Και όσο αφορά τήν διαδρομή τους αυτή έχουν αναλάβει με συνέπεια την ευθύνη τους και πληρώνουν το κόστος με ευθύτητα και με ψηλά το κεφάλι.
Υπάρχει όμως Αλέξη Τσίπρα και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και ένα ανήλικο παιδί πού δέν είναι ούτε “ένοπλος αντάρτης” ,ούτε “τρομοκράτης”,ούτε “εργαλείο” ….διαπραγμάτευσης και πίεσης,ούτε “εμπόρευμα” πρός διαπόμπευση, ούτε “αμνός πρός σφαγή” για τά ρεπορτάζ τών ΜΜΕ!

Είναι λοιπόν ώρα και η κυβέρνηση να πάρει τήν ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ,μπροστά στο θεσμικό αδίκημα πού τελείται αυτές τίς στιγμές σε βάρος ενός μικρού παιδιού(πού έχει “μικρές και αδύναμες πλάτες” για νά το αντέξει…) πού είναι καταδικασμένο να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί η “έρευνα” από τήν “ανεξάρτητη και τυφλή δικαιοσύνη” για τό άν θα δοθεί ή όχι στην επιμέλεια τών συγγενών του.

Κι αυτό δεν είναι απλά άδικο,αλλά ντροπή για ότι κινείται με Αξιοπρέπεια ακόμη σε αυτόν τόν τόπο που έχει επιβιώσει από πολέμους,κατοχή,εμφύλιο,χούντες και διχασμούς.
Να παρακαμφθεί με παρέμβαση τού ίδιου τού Αλέξη Τσίπρα και τής κυβέρνησης κάθε γραφειοκρατική αγκύλωση και να λειτουργήσει η εξαίρεση πού θα οδηγήσει το παιδί άμεσα στα μοναδικά πρόσωπα πού τού εμπνέουν ασφάλεια και προστασία. Κι αυτά δεν είναι τά άγνωστα σέ αυτόν πρόσωπα -φρουροί και δημόσιοι χώροι “φιλοξενίας” πού “φροντίζουν για το καλό του”….Οχι μετά από ώρες καί μέρες όπου το τραυματικό σόκ για ένα μικρό 6χρονο παιδί (πού έχει βιώσει ήδη την σύλληψη τής μητέρας του) θα έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις(… ψυχικά συμπτώματα…),αλλά ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ο γιός τής Παναγιώτας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη να δοθεί στο συγγενικό του περιβάλλον!

Και μέχρι να γίνει αυτό,να βρίσκεται ΚΟΝΤΑ στο μόνο φυσικό πρόσωπο πού γνωρίζει και έχει εμπιστοσύνη,στην μητέρα του.Κι ας είναι κρατούμενη!

‘Οποια δημόσια αρχή …αμφισβητεί και περιφρονεί τήν εντιμότητα,την ποιότητα και τήν ηθική των οικογενειών Μαζιώτη και Ρούπα (καθυστερώντας με θλιβερές νομικίστικες προφάσεις τήν λήξη τής απάνθρωπης μεταχείρισης ενός παιδιού)γράφει μαύρες σελίδες στην Ιστορία και ως γνωστόν οτιδήποτε(καλό ή κακό) δημιουργείται από την “ανθρώπινη” συμπεριφορά ….δέν σβήνει!Η Ιστορία μπορεί να βιώνει περιόδους στασιμότητας, παρακμής ή αμηχανίας,αλλά δεν ξεχνά ποτέ!Και θνητοί και περαστικοί όλοι βέβαια είμαστε από εδώ κάτω… αλλά σημασία έχει τί ίχνη αφήνουμε πίσω μας!Βαρβαρότητας ή Ανθρωπιάς?

Στην μνήμη “αποθηκεύονται” ένοχοι,σαδιστές και εκβιαστές,κατηγορούμενοι και υπονομευτές τής κοινωνικής ειρήνης και συνοχής!Αν κόπτεστε για την περιβόητη “τάξη” σας, αποκαταστήστε την τώρα χωρίς υπεκφυγές!

Κάθε δευτερόλεπτο πού χάνεται στο όνομα τής “απαιτούμενης διαδικασίας” πού τηρεί βασανιστικά,ιεραρχικά και τιμωρητικά, χωρίς ίχνος ευαισθησίας ακόμη και για τα Αυτονόητα ο Νομικός Λεβιάθαν,είναι δωρεά στην κατάργηση των ατομικών δικαιωμάτων,στον αυταρχισμό,στην ανομία που διακατέχει τον ακραίο κόσμο τής εκδίκησης ,τού δογματισμού και του ρεβανσισμού.

Η παράνομη(και παράλογη) κράτηση – ομηρεία ενός ανήλικου παιδιού από όπου και άν συμβαίνει(πολύ περισσότερο όταν δεσμώτης είναι η Εξουσία),είναι έγκλημα πού ΠΡΟΚΑΛΕΙ και τίποτα κάτω απο το φώς τού Ηλιου τής Δικαιοσύνης δεν μένει “απλήρωτο” και ατιμώρητο.
Ας έχουν γνώση οι “φύλακες” όταν θα ανακοινώνουν πάλι …κάποια στιγμή αύριο με “μαύρο δάκρυ” τήν ”….καταδίκη τής βίας απ όπου κι άν προέρχεται “ και θα αναζητούν ξανά “γιάφκες με οπλισμό”, πώς η υποκρισία ΔΕΝ σώζει από τίς συνέπειες πού ασκεί η “νόμιμη Βία”(ψυχολογική ή σωματική) τού “απροστάτευτου” και “αμυνόμενου” Κράτους!

Αθώος δεν είναι αυτός πού “φαίνεται” στίς δηλώσεις,αλλά αυτός που με την ζωή του και τίς πράξεις του βοηθά και τήν ζωή τών άλλων γύρω του να γίνεται καλύτερη και ευκολότερη!

Η Δημοκρατία και η Αριστερά δεν αυθαιρετούν και δεν αδιαφορούν για τούς «άγραφους» νόμους που ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ κάθε μικρό παιδί.Το παιδί των Ρούπα και Μαζιώτη δέν είναι “εγκαταλελειμμένο”,έχει δικούς του ανθρώπους να το αγκαλιάσουν καί είναι κακοποίηση και αθλιότητα να παραμένει οπουδήποτε αλλού εκτός από τα συγγενικά του πρόσωπα πού διεκδικούν το Αυτονόητο!Ας μην συνεχισθεί και στην περίπτωση τού παιδιού τών Ρούπα-Μαζιώτη ο νομικός κατήφορος πού τον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα τιμωρεί στερώντας τήν νόμιμη άδεια πού δικαιούται ο κάθε φυλακισμένος και τιμωρεί επίσης τον πολιτικό κρατούμενο Σάββα Ξηρό να σαπίζει ζωντανός-νεκρός στίς φυλακές παρά τήν ολική σχεδόν αναπηρία του και τις συντριπτικές βλάβες τής υγείας του.

Τα μαθήματα Εκδίκησης αφορούν το σχολείο τού Τρόμου πού βγάζει από τα θρανία μοχθηρές και σκοτεινές Κοινωνίες πού μισούν την Ελευθερία και τον σεβασμό στον ‘Ανθρωπο!
Ας κρατήσουμε τήν Εκδίκηση έξω απο τον Πολιτισμό και τήν Δημοκρατία,άς μείνει κάτι Ανθρώπινο,λίγο φώς έξω από την ισοπέδωση,τον αντικοινωνισμό ,την κατάθλιψη και τον μηδενισμό τών καιρών….

Αλέξη Τσίπρα,

Σταύρο Κοντονή,

Νίκο Τόσκα,

έλεος…πιά…..

σήμερα το παιδί,…τώρα,όχι αύριο ή μεθαύριο ……

γιατί ούτε νόμιμο,ούτε ηθικό είναι να μήν “γλυτώσει το παιδί” απο την καταιγίδα…..

6/1/2017

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

για την επιστροφή τής Χαμένης Ανθρωπιάς και τού Τέλους τής Εποχής τής Κτηνωδίας….
erozer2000@yahoo.gr

26/4/86

Posted in Μνήμη, Τί μαλάκες είμαστε! on Απρίλιος 26, 2016 by εξαδάκτυλος

Do they owe us a living?
Of course they do, of course they do.
Owe us a living?
Of course they do, of course they do.
Owe us a living?
OF COURSE THEY FUCKING DO!

(Crass)

Έλα ντε…!

Posted in Εικαστικά, Τί μαλάκες είμαστε! on Απρίλιος 10, 2015 by εξαδάκτυλος

181

no comment…

Εις μνήμην…

Posted in Τί μαλάκες είμαστε! on Ιανουαρίου 8, 2015 by εξαδάκτυλος

…αυτών που σήμερα στο Παρίσι πλήρωσαν με τη ζωή τους το να έχουν άποψη…

charb(Αν ο Μωάμεθ γύριζε…)

«Είμαι ο προφήτης βάρβαρε!»

«Βούλωστο άπιστε!»

Charb

cabuΗ γυναίκα είναι το μέλλον των φανατικών.

«Μην αγγίζετε το βέλο μου»

Cabu

wolinski«Πιστεύεις πως θα γίνει νόμος ενάντια στη μπούρκα;»

«Βέβαια, γιατί αυτοί που ψηφίζουν τις ανεφάρμοστες νομοθεσίες,

εξαρτώνται από εμάς για να τις επιβάλλουμε»

Wolinski

tignous

Μετά την αραβική άνοιξη, το αραβικό καλοκαίρι!

Tignous

καθώς επίσης και

  • Ahmed Merabet, 42, αστυνομικός
  • Frédéric Boisseau, 42, υπάλληλος,
  • Franck Brinsolaro, 49, αστυνομικός,
  • Bernard Maris, 68, οικονομολόγος , εκδότης και αρθρογράφος,
  • Elsa Cayat, 54, ψυχοαναλύτρια και αρθρογράφος,
  • Philippe Honoré, 74, σκιτσογράφος,
  • Moustapha Ourad, διορθωτής,
  • Michel Renaud, 69, επισκέπτης αρθρογράφος.

Χωρίς (δικά μου) λόγια

Posted in Αντιγραφή, Τί μαλάκες είμαστε! on Οκτώβριος 12, 2012 by εξαδάκτυλος

«Πότε θα ξημερώσει για εμάς?» (Σήμερα όλοι στο ΘΕΑΤΡΟ ΧΥΤΗΡΙΟ 6:00-6:30)

Πήγα χτες βράδυ δυστυχώς καθυστερημένα, αφού δηλαδή έμαθα για τον χρήστη manolis και τον ξυλοδαρμό του.

Φτάνοντας αρχικά βλέπω την ομάδα με τους φανατικούς να κάθονται σε μεγάλη απόσταση από το θέατρο και μπροστά οι αστυνομικοί να έχουν περικυκλώσει όλη την περιοχή τριγύρω του θεάτρου ώστε κανείς να μην μπορεί να εισβάλει.

Αρχικά λέω στην φίλη μου να κάνουμε πως είμαστε μαζί τους για να ακούσουμε τι λένε.

Το πλήθος των χριστιανών ήταν κυρίως ηλικιωμένοι άνθρωποι,που απο το πρόσωπο τους φαίνονταν σαν να τα έχουν μισοχαμένα, ένας παπάς , τσιγγάνοι και κάποιοι μπρατσαράδες.
Πηγαίναμε απο εδω και απο εκει στα «πηγαδάκια» που είχαν στήσει και ακούγαμε τι έλεγαν.
Μιλούσαν για το πως αυτά δεν θα γίνονταν σε μια μουσουλμανική χώρα γιατί εκεί θα έσφαζαν τους βλάσφημους και πως έτσι θα έπρεπε να γίνεται και εδω.

Μιλούσαν για το πως αύριο θα έρθουν ξανά και θα φέρουν μαζί και τις γυναίκες τους.
Μιλούσαν για μεγάλους αγίους.
Μιλούσαν για το πως πρέπει να μην φύγουν ωστε να μην πραγματοποιηθεί η παράσταση.
Έβριζαν την Ρεπούση.

Ένας απο αυτούς είχε μαζί τα παιδιά του (6-7 ετων,οχι μεγαλύτερα) και τους έλεγε «θα κάτσετε εδώ και δεν θα αφήσουμε κανέναν να περάσει»
Ένας άλλος επιβεβαίωνε τον πάτερ «Αύριο 6:00 ώρα εδω»
«Ναι» λέει ένας άλλος «θα χυθεί αίμα!»

Είχα αηδιάσει και ένιωθα σαν να βλέπω όλη την ασχημία του κόσμου, μαζεμένη σε λίγους ανθρώπους.
«Θα φέρω και την Αγλαΐα αύριο» ¨λέει ένας άλλος.
«Καημένοι» σκεφτομαι «πότε θα ξημερώσει για αυτούς?»

Απομακρυνόμαστε λίγο για να κάνουμε τον κύκλο και να πάμε πιο ψηλά , πιο κοντά στο θέατρο…μακριά απο τους χριστιανούς.
Μας πλησιάζει αργά ένας τύπος με μεγάλα μπράτσα, σταματάει μπροστά μας και ρωτάει την φίλη μου πώς την λένε και απο που είμαστε.

Του απαντάει-κάπως παγωμένη -μας συστήνεται του συστήνομαι και εγώ.
Το βλέμμα του θολό.
Άρχιζε να της λέει για το σκουλαρίκι σταυρό που φοράει.
Μας μιλαει για δαιμονισμένους, για τον Κύριο Ιησού Χριστό, για το κακό που πρόκειται να βρει την φίλη μου αν συνεχίσει να φοράει το σκουλαρίκι.

Του εξηγούμε πως δεν πιστεύουμε και πως το σκουλαρίκι είναι καθαρά «διακοσμητικό» και μας αφήνει να φύγουμε.

Στο επόμενο στενό συναντάμε μια κοπέλα, που είχε κανονίσει να δει την παράσταση αλλά την έχασε και τώρα έψαχνε και την παρέα της.

Μας είπε πως φοβόταν να πάει πιο κοντά και πως αυτά που γίνονται είναι οι πραγματικές αμαρτίες.
Η κοπέλα πίστευε στον Χριστό και ήταν ταραγμένη απο τις πράξεις των ομοθρήσκων της.
Της λέω πως είχα δει πέρσι την παράσταση και πως καμία σχέση δεν έχει με όσα ακούγονται.

Μας είπε πως μάλλον η παράσταση δεν θα παιχτεί, όχι μόνο σήμερα αλλά πότε.
Νιώθω έναν κόμπο στον λαιμό.
Σαν κάποιος να με φιμώνει.

Προχωράμε, καθόμαστε κοντά στους αστυνομικούς.
Ακούμε φωνές ,σχεδόν να ουρλιάζουν.
Προσπαθούμε να καταλάβουμε απο πού είναι.
Κάνουμε πάλι τον κύκλο και φτάνουμε στο πάνω μέρος της περίφραξης των αστυνομικών.
Ακούμε εναν άνθρωπο να ρωταει έναν αστυνομικό

-«Εντάξει περά απο αυτά που κάνανε και είναι λάθος εσύ, όχι ως αστυνομικός αλλά γενικά, δεν θα ήθελες να μην παιχτεί αυτή η παράσταση;»
-«Εφόσον το δικαστήριο έκρινε πως μπορεί να παιχτεί, κανείς δεν με αναγκάζει να την δω, αν δεν θέλει κάποιος απλά ας μην αγοράσει εισιτήριο»
Χαίρομαι απ την απάντηση του αστυνομικού.

Η τσιριχτή φωνή συνεχίζει να ακούγεται.

Κοιτάμε και βλέπουμε πως στο κέντρο του κλοιού των αστυνομικών, που τόση ώρα δεν αφήναν απλούς ανθρώπους να περάσουν για να πάνε στις δουλείες τους, υπήρχαν φανατικοί, ακριβώς έξω απο το θέατρο και δίπλα απο τις κλούβες της αστυνομίας, που φώναζαν.
«Αφού εμάς δεν μας αφήνετε να περάσουμε, αυτοί γιατί είναι εκεί?» ρωτάμε.
«Δεν ξέρω» μας λέει ο αστυνομικός.

Τελικά, και αφού μιλήσαμε με μια παρέα νέων ατόμων για την «νέα τάξη πραγμάτων» και για την αναγκαιότητα του να ανάβουμε κανένα κεράκι στην εκκλησία…φύγαμε.
Άναυδοι και απογοητευμένοι.
Στο μετρό μια παρέα γυναικών -η μια κρατούσε ντουντούκα- μιλαγανε για τα σχέδια τους.
«Αύριο θα είναι και ο πάτερ …. -δεν θυμάμαι το όνομα-»
Πριν χωριστούν, τις ακούω να λένε «Καλή αυριανή» χαμογελαστές, λες και αυτό που κάνουν γεμίζει όλο τους το είναι.

Και εγώ να νιώθω ντροπή για τον εαυτό μου που δεν ήμουν νωρίτερα εκεί.
Και εγώ να νιώθω ντροπή για τον εαυτό μου που αφήνω αυτά τα πράγματα να συμβαίνουν.
Και να προσπαθώ να κατανοήσω όλη αυτή τη βία στα μυαλά και στα χέρια αυτών των ανθρώπων που κάθε τόσο σκύβουν για να φιλήσουν τα “άγια” χέρια του παπά.
Και να σκεφτομαι πως η θρησκεία αυτό σου μαθαίνει…να σκύβεις το κεφάλι.
Και όσο τα σκεφτομαι αυτά, πιάνω το κεφάλι μου να είναι σκυφτό.
Και καταλαβαίνω πως αυτοί οι άνθρωποι δεν σκύβουν το κεφάλι.
Αυτοί οι άνθρωποι σήμερα φύγανε νικητές.

Και αύριο θα μαζευτούν πολλές ώρες πριν την παράσταση για να τελειώσουν τον αγώνα.
Και ίσως να είναι πιο οργανωμένοι.
Και ίσως να είναι πιο πολλοί.
Και να φοβάμαι μόνος μου να πάω εκεί.
Και να βλέπω το θέμα να συζητείται ,αλλά όχι όσο θα έπρεπε.
Και οι μισοί ήδη να το ξεχνάνε.
Και να γράφω πολλές φορές στο twitter πως αύριο στις 6 θα είναι πάλι εκει,και να μην διαδίδεται οσο θα έπρεπε.
Και να γράφω αυτό το κείμενο.
Ελπίζοντας πως θα το διαβάσει ο καθένας μόνος του και αύριο στις 6 θα είναι εκεί.

Δεν με ενδιαφέρει αν το κείμενο αυτό είναι καλογραμμένο η΄οχι και ελπίζω να μην σταθείτε εκεί.
Γιατί αυτή τη στιγμή ένα άλλο κείμενο, ένα θεατρικό έργο και κάθε θεατρικό έργο ,και κάθε καλλιτεχνική και ανθρώπινη έκφραση βιάζονται.
Γιατί αυτή τη στιγμή ,και προ πολλού, δένουν κόμπους στον λαιμό μας για να μας φιμώσουν.
Και αν δεν καταφέρουν αυτό ,θα μας πνίξουν.

Αύριο θα παρατήσω το δεύτερο μάθημα της σχολής μου, στην όποια μόλις μπήκα, οχι για να πάω να πιω καφέ, αλλά για να μπορώ να μιλαω και να υπερασπίζομαι ό,τι μου αξίζει.
Γιατί πιστεύω στην ύπαρξη μου και δεν θα αφήσω κανέναν να την περιορίσει.
Και θέλω η θυσία μου να αξίζει.

Απλά σηκωθείτε και παρτε μαζί όσο πιο πολλούς μπορείτε και ελάτε.
«Θυσιάστε» τους φόβους αυτά που έχετε κανονίσει, και κάντε αυτή τη θυσία να αξίζει.
ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε πιο πολλοί.
ΠΡΕΠΕΙ η δική μας φωνή να υπερισχύσει των κραυγών τους.

ΠΡΕΠΕΙ να ξημερώσει στα μυαλά και στις ζωές των ανθρώπων.
Και καμία Αυγή να μην είναι βίαιη.

ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΧΥΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 6:00 ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΗΔΗ ΕΚΕΙ.

Γρηγορης 18

__________________________________________________________________

Αντιγραφη από εδώ, από τον Γρηγόρη 18

Παστίτσιο και νομοθεσία

Posted in Δικό μου, Τί μαλάκες είμαστε! on Σεπτεμβρίου 25, 2012 by εξαδάκτυλος

Συμφώνως του Ποινικού Κώδικα, άρθρα 198 και 199 (περί κακόβουλης βλασφημείας και καθύβρισης Θρησκευμάτων) :

Άρθρο 198

Κακόβουλη βλασφημία.

1. Με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιοδήποτε τρόπο το Θεό.
2. Όποιος εκτός από την περίπτωση της παρ. 1, εκδηλώνει δημόσια με βλασφημία έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.

Άρθρο 199

Καθύβριση θρησκευμάτων

Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών.

Προφανώς ο Παΐσιος  έχει αγιοποιηθεί και δεν το ξέρουμε…

Αλλιώς, υπάρχει το άρθρο 239 του Ποινικού Κώδικα (περί κατάχρησης εξουσίας) :

Άρθρο 239

Κατάχρηση εξουσίας

Υπάλληλος στα καθήκοντα του οποίου αναγεται η δίωξη ή η ανάκριση αξιόποινων πράξεων: α) αν μεταχειρίστηκε παρανόμως εκβιαστικά μέσα για να πετύχει οποιαδήποτε έγγραφη ή προφορική κατάθεση κατηγορουμένου, μάρτυρα ή πραγματογνώμονα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα κατά τα άρθρα 137Α και 137Β β) εν γνώσει του εξεθεσε σε δίωξη ή τιμωρία κάποιον αθώο ή παρέλειψε να διώξει κάποικον υπαίτιο ή προκάλεσε την απαλλαγή του από την τιμωρία, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.

_______________________________

Έλεος Αγιατολάδες, έλεος!

Πρός αξιότιμους εκνευρισθέντες, προσβεβληθέντες και σχίζοντες τον ιματισμόν αυτών : Μεγάλος άγιος ο Άη Γαμήσου – βοήθεια σας!