Archive for the Υποχρέωση μας Category

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ»!!! ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ, ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ!!!

Posted in Αντιγραφή, Υποχρέωση μας on Μαΐου 10, 2018 by εξαδάκτυλος

ΚΑΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ ΑΝΤΙΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΙΩΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΗ
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» !!!

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ,ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ

Όπως λέει και ο σύντροφος αναρχικός Γιώργος Γαρμπής των εκδόσεων «Ελεύθερος Τύπος» στα Εξάρχεια, Φασισμός δεν είναι μόνο η χαιρετούρα μπροστά στον κάθε Φύρερ,έχει πολλές στάσεις,εικόνες,σημαίες,συμβολισμούς και αποτυπώματα ο Φασισμός, «ποικιλία πολύμορφη» από εκπροσώπους του Εξουσιαστικού Κόσμου που απαξιώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπόσταση!

Ενας από αυτούς τους φασισμούς καταγράφονται ενίοτε πάνω στην παγωμένη και ανέκφραστη δικαστική έδρα που δεν ησυχάζει αν δεν στείλει όπως και νάχει τον κατηγορούμενο στην φυλακή, που έχει κλείσει τα αυτιά της από την έναρξη της διαδικασίας έχοντας προκατασκευάσει μέσα της το αποτέλεσμα.

Που αδυνατεί να συμφωνήσει με τις αποδείξεις και τα πρακτικά που οδηγούν φυσιολογικά σε απαλλαγή και αθώωση γιατί οι εμμονές, οι ιδεοληψίες, το αξιακό εισαγγελέων ή ανακριτών και οι προκαταλήψεις μέρους του δικαστικού σώματος είναι πιο δυνατές από την αποδοχή μιας ορθολογικής σκέψης που σε φυσιολογικές συνθήκες θα απέδιδε πραγματική δικαιοσύνη και θα τιμούσε παράλληλα τον θεσμό!

Και δεν μιλάμε εδώ περί «δικαστικού λάθους» (που είναι ανθρώπινο να συμβεί ) και να οδηγήσει σε δικαστική πλάνη,μιλάμε εδώ για συστηματική δικαστική σκοπιμότητα που αποκτά με τον καιρό εξοντωτικά και ισοπεδωτικά χαρακτηριστικά που μπροστά τους ο κατηγορούμενος είναι ανοχύρωτος και ευάλωτος!

Υπάρχουν δικαστές που σεβάστηκαν τον νομοθέτη και παρά τις έξω και μέσα πολεμικές παρεμβάσεις και κραυγές παρέμειναν στην θέση τους ,απέδωσαν δικαιοσύνη και δεν μετέτρεψαν τον Νομικό πολιτισμό σε Έκτακτο Στρατοδικείο.

Η απόφαση για την άδεια του Δημήτρη Κουφοντίνα (που δεν είναι κατά την δική μου άποψη το πρότυπο αγωνιστή και διαδικασίας για την αλλαγή της κοινωνίας) είναι ένα «φωτεινό ξεχωριστό παράθυρο» που αντιστέκεται στην εκδικητική αντίληψη που μπολιάζουν –ατυχώς- τον χώρο της αστικής Δικαιοσύνης κάποιοι εκπρόσωποι της που δρούν ως «σερίφηδες» και «αυτόκλητοι σωτήρες» και όχι ως σπορά του δίκαιου και της ηθικής!

Μια βόμβα,ένας εμπρησμός,μια σφαίρα, ένας βασανισμός αλλά και μια δικαστική απόφαση καθώς πέφτει με την τελευταία της λέξη πάνω στο κεφάλι ενός κατηγορούμενου αλλάζει την ζωή πιθανά για πάντα.

Και σε μια φάση όπου η Κοινωνία παρακμάζει είναι φυσικό επακόλουθο και η Δικαιοσύνη της να νοσεί από βαριά αναλγησία και αδυναμία επαφής με την πραγματικότητα.

Ο αναρχικός Τάσος Θεοφίλου έχασε 5 χρόνια από την ζωή του γιατί η απονομή της δικαιοσύνης έχασε την πορεία της και συμπορεύθηκε με την «Αντιτρομοκρατική» και την «δημοσιογραφία» του δόγματος «Ασφάλειας,Τάξης και μηδενικής Ανοχής» που τον ήθελαν ένοχο για το (αποκρουστικό και αντικοινωνικό) φονικό του ταξιτζή κατά την διάρκεια της ληστείας σε τράπεζα της «Αλφα Μπάνκ» το καλοκαίρι του 2012 στην Πάρο. Τότε που βιάστηκαν κάποιοι μηδενιστές και ψευτοαναρχικοί να αμαυρώσουν τον νεκρό αποκαλώντας τον «ψόφιο βλάκα» και να εγκωμιάσουν την ληστεία ως «πολιτική δράση».

Ο Τάσος Θεοφίλου μετά από 5 χρόνια φυλακής αθωώθηκε από όλον τον ποινικό κώδικα πού είχε στην πλάτη του. Δεν πρόλαβαν να σβήσουν τα ίχνη από τα μέχρι τότε δεσμά του και ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Αγγελής άσκησε αναίρεση στις 27 Μάρτη 2018 κατά της αθωωτικής απόφασης που εξέδωσαν οι συνάδελφοί του στο Α΄ 5μελές Εφετείο Κακουργημάτων.

Η αντίφαση και η αντίθεση δύο απόψεων μέσα στον νομικό κόσμο δίνει την σκυτάλη στον παραλογισμό και ο δικαστής επιστρέφει ξανά ως τιμωρός και διώκτης! Το βάσανο του Τάσου Θεοφίλου δεν τέλειωσε…..

Είχα γράψει σε ένα από τα τελευταία μου κείμενα για την απεργία πείνας και δίψας του Βασίλη Δημάκη https://www.efsyn.gr/arthro/o-paralogismos-tis-dikaiosynis-dolofonei-ton-apergo-peinas-kai-dipsas-vasili-dimaki, που κινδύνεψε να πεθάνει υπερασπιζόμενος το αυτονόητο δικαίωμά του ως κρατούμενος στην εκπαιδευτική άδεια, πως η παραφροσύνη, ο εξουσιασμός και η αλαζονεία κυβερνά ένα τμήμα της αστικής Δικαιοσύνης που αντί να αποσυμφορίζει τις φυλακές , καταφέρνει με την μανιώδη τάση για εγκλεισμό και ικανοποίηση του «νόμου κατά γράμμα», τελικά να φορτίζεται και να γιγαντώνεται το αδιέξοδο και οι πληγές των ανθρώπων που στέλνονται ως «δέμα» στο άγνωστο ξερονήσι του «σωφρονισμού»!

Η υπόθεση της καταδίωξης του Τάσου Θεοφίλου, της Ηριάννας και του Περικλή όμως είναι ευκαιρία για την Δικαιοσύνη να μην μείνει κομπάρσος σε αστυνομικές ταινίες που στο κοντινό παρελθόν δημιουργήσανε νομικά εκτρώματα,συνταγματικές παραβιάσεις, τραγωδίες και ανελευθερία. Η Δικαιοσύνη δεν είναι «Αντιτρομοκρατική», δεν είναι «πανάκεια» η εφαρμογή του DNA, δεν είναι ο όποιος 187Α και «Τρομονόμος» η δομή και το θεμέλιο μιας πραγματικά ΔΙΚΑΙΗΣ ΔΙΚΗΣ!

Και αν θέλει ο κάθε αντιεισαγγελέας Αγγελής να υπερασπισθεί την «Χαμένη Τιμή της Δικαιοσύνης» ας αφήσει το κυνήγι της κεφαλής του Τ.Θεοφίλου και να φροντίσει να υπερασπίζεται την Δημοκρατία και τους πολίτες γιατί αποδεικνύεται κατώτερος του ρόλου του παραβλέποντας τα πρόσφατα γεγονότα.

Γιατί ΔΕΝ έδειξε τον «ίδιο ζήλο» για τις ορδές των ένστολων αφιονισμένων διμοιριών των Ματ που επιτέθηκαν με λυσσασμένη βία στους διαδηλωτές του Αντιπολεμικου Συλλαλητηρίου(για την επέμβαση στην Συρία) στις 16 Απρίλη μπροστά στο άγαλμα του Τρούμαν. Ναι εκείνου του «δημοκράτη» προέδρου των ΗΠΑ που έριξε δύο βόμβες τον Αύγουστο του 1945 στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι με πάνω από 200.000 δολοφονημένους!

΄Η …τρέμει κι αυτός μήπως τον μαλώσει ο Αμερικανός Πρέσβης που δεν έχει βγάλει λέξη και σχόλιο για την αστυνομική βία και το αίμα από τον νόμο της ελεύθερης οπλοχρησίας στους δρόμους της χώρας του?

Aντιεισαγγελέα Ιωάννη Αγγελή,

Η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει δικαστικά στην εποχή της Πανούκλας και του Εφιάλτη όπου ο Φασισμός ,ο Ρεβανσισμός και ο Αντικομμουνισμός μετέτρεψαν τις αίθουσες των δικαστηρίων σε Γκιλοτίνες!

Εδωσαν το αίμα τους ο Λαμπράκης, ο Μανδηλαράς, ο Πέτρουλας, ο Τσαρουχάς, ο Μουστακλής, ο Παναγούλης, οι νεκροί του Πολυτεχνείου το 73, οι νεκροί της Κύπρου το 74, οι δικοί μας και άλλοι τεράστιοι και πολλοί (ανώνυμοι και επώνυμοι) για να μην ξαναζήσουμε Τρόμο,Φοβέρα,Απανθρωπιά,Σκλαβιά και Κοινωνική Αφασία!

Ανέλαβε τις ευθύνες σου και εμείς αναλαμβάνουμε να υπερασπιστούμε τον κάθε Τάσο Θεοφίλου,την κάθε Ηριάννα και Περικλή από τις σκευωρίες και το μίσος της Τάξης που ευημερεί από την εξαθλίωση και την δυστυχία της Ανθρώπινης Κοινότητας!

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

Για την Επιστροφή της Χαμένης Ανθρωπιάς και του Τέλους της Εποχής της Κτηνωδίας
Μεμονωμένο άτομο από το Αναρχικό και Ελευθεριακό Κίνημα
Erozer2000@yahoo.gr
http://nadaparanosotros.blogspot.gr/

Advertisements

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΑΚΗ

Posted in Αντιγραφή, Υποχρέωση μας on Απρίλιος 14, 2018 by εξαδάκτυλος

Η Κοινωνία των Φυλακών είναι μια μικρογραφία της όλης Κοινωνίας. ΄Ετσι και στις φυλακές υπάρχουν αμετανόητα αποβράσματα και φασιστοειδή ( σαν αυτούς που χτύπησαν και μαχαίρωσαν μέσα στο κελί του τον πολιτικό κρατούμενο Νίκο Μαζιώτη, παρ΄ότι διαφωνώ με την επιλογή του ένοπλου «αγώνα»…),σωματέμποροι,εκτελεστές συμβολαίων θανάτου,έμποροι ναρκωτικών,βιαστές και αδίστακοι ληστές και φονιάδες που στο όνομα της «μεγάλης ζωής» και του ατομικού συμφέροντος απαξιώνουν και έχουν κάνει κουρέλι την αξία της ανθρώπινης ζωής. Υπάρχουν όμως και κρατούμενοι οι οποίοι ανέλαβαν τις ευθύνες τους,πληρώνουν χρόνια το τίμημα των επιλογών τους ,αλλά παράλληλα αγωνίζονται να ΑΠΟΔΡΑΣΟΥΝ από τον αδιέξοδο και απελπισμένο κόσμο της παραβατικότητας και της ποινικής «ταυτότητας». Δεν είναι πολλοί οι κρατούμενοι σαν τον Βασίλη Δημάκη που κάνει απεργία πείνας και δίψας και η ζωή του τούτες τις ώρες κρέμεται από μια κλωστή. Είναι ένα ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ κρατουμένου στους υπόλοιπους κρατουμένους ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗΣ (ΝΕΑΣ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ) να μορφωθούν,να πάρουν εφόδια γνώσης και εκπαίδευσης, να εργασθούν, να αλλάξουν προσωπικότητα, να σπάσουν τις αλυσίδες που τους κρατούν μελλοθάνατους ανάμεσα στο περιθώριο και στον εγκλεισμό των φυλακών.
Από τα 35 του,από το 1998 ,τα βήματά του τελείωναν μέσα στα κελιά και τα προαύλια των φυλακών. Ένα έγκλημα τιμής ,ληστείες σε περίπτερα και επιχειρήσεις, πράξεις που κανείς δεν μπορεί να αποδεχθεί και να συμφωνήσει. Ο Βασίλης Δημάκης όμως δεν εγκαταλείφθηκε στην «μοίρα» του και στον μικρόκοσμο όπου κυριαρχεί η εξουσία και η βλάβη από άνθρωπο σε άνθρωπο, μια πραγματικότητα βάρβαρη,βίαιη,αντικοινωνική και άσχημη. Προσπαθεί χρόνια να επανενταχθεί και να επιστρέψει…
Από τότε που η Εισαγγελία Πατρών του επέτρεψε να σπουδάζει σε νυχτερινό λύκειο και να δίνει εξετάσεις όπου έφθασε 2ος σε κατάταξη ανάμεσα στους μαθητές των νυχτερινών λυκείων όλης της Ελλάδος.
Ο Β.Δημάκης δεν σταμάτησε εκεί το βήμα του….Συνέχισε να περπατά κοιτώντας μπροστά και όχι πλέον πίσω ,κατάφερε το «αδύνατο»…Να περάσει την πόρτα της Ανώτατης Εκπαίδευσης περνώντας με άριστα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Και αντί να επαινεθεί (όχι στα λόγια) συνολικά όλη του αυτή η στροφή και προσωπική προσπάθεια και εξέλιξη, κάγκελα κατέβηκαν ξανά αποκλεισμού και απόρριψη της εκπαιδευτικής άδειας για την θεωρητική παρακολούθηση των μαθημάτων με την επιτήρηση του «ηλεκτρονικού βραχιολιού»!
Αυτός είναι ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ κ.Κοντονή. Ενας ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που κυβερνά την δικαιοσύνη σε μια χώρα όπου η ζωή εξακολουθεί να είναι σκληρή,άνιση και άδικη.
Είναι μεγάλο λάθος κ.Κοντονή να παραχωρείται η νομική διαδικασία και οι κρίσιμες αποφάσεις αποκλειστικά στα χέρια μιας Ελίτ δικαστών που έχουν εμμονές και ιδεοληψίες, που αδυνατούν να συγχωρήσουν και να κατανοήσουν,να δώσουν ευκαιρίες σε κρατουμένους που είναι ικανοί να προσφέρουν στην λειτουργική εικόνα μιάς καλύτερης κοινωνίας!
Γιατί αν δεν είχαν εμμονές και ιδεοληψίες κάποιοι από τα «εντεταλμένα όργανα του νομικού πολιτισμού» δεν θα σκορπούσαν τις ποινές σαν σφαίρες πάνω στην νιότη των «ατομικών τρομοκρατών» Ρωμανού,Ντάλιου,Μιχαηλίδη και Πολίτη(και δεν συμφωνώ με την «πολιτική» τους δράση….),δεν θα ήταν αυτή την στιγμή στις φυλακές με 13 χρόνια καταδικαστική απόφαση οι δύο ΑΘΩΟΙ Περικλής και Ηριάννα,δεν θα ήταν στα κάτεργα ο 100% «νεκροζώντανος» πολιτικός κρατούμενος, με σχεδόν ολιστική βλάβη της υγείας του Σάββας Ξηρός.
Δυστυχώς κ.Κοντονή η αλήθεια είναι διαφορετική .
Η Εκδικητικότητα και ο Ρεβανσισμός κυριαρχεί σε ένα μέρος(αποφεύγω να γενικεύσω…) της «Δικαιοσύνης» για αυτό η συμφόρηση των φυλακών γίνεται ολοένα πιο ασφυκτική, γι αυτό εξακολουθούν οι σκληρές και απάνθρωπες ποινές, γι αυτό αποθαρρύνεται ο κρατούμενος να ακολουθήσει το φωτεινό παράδειγμα του Βασίλη Δημάκη.
Αν αφήσουμε την Δικαιοσύνη στα «αρμόδια όργανα» και σε «ρόλους ειδικών» και η Δικαιοσύνη θα συνεχίσει να είναι Σκιά του εαυτού της και η Δημοκρατία δεν θα βελτιώνεται και δεν θα διευρύνεται για την ωφελιμότητα και την πρόοδο της συλλογικής αναγέννησης!
΄Οποιος θέλει την δικαιοσύνη «ανεξάρτητη» και «αυτόνομη» που θα λειτουργεί σαν Ιερή Εξέταση ,όποιος βολεύεται και εξαιρεί το Υπουργείο του ως άλλος Πόντιος Πιλάτος ,ας είναι τουλάχιστον ειλικρινής μιλώντας ξεκάθαρα για Τιμωρία και όχι για Σωφρονισμό και «αλλαγή πολιτικής» στις Φυλακές!
Και όποιος φωνάζει για «Ηθική και Τάξη»,όποιος καταδικάζει «την βία από όπου κι αν προέρχεται» οφείλει πρώτος εντιμότατοι δικαστές και υπουργείο Δικαιοσύνης να δίνει το παράδειγμα της Μη Βίας και της ακύρωσης του δρόμου που διαιωνίζει επικίνδυνα τον νόμο του αίματος, του Κοινωνικού Κανιβαλισμού και της «Νόμιμης» Ανομίας!
Αν θέλετε να φροντίσετε πράγματι για την ΖΩΗ του Βασίλη Δημάκη φροντίστε κ.Κοντονή οι άνθρωποι να μην χρειάζεται να φθάνουν στο έσχατο σημείο της απεργίας πείνας και δίψας για να δώσουμε προσοχή στην φωνή τους για τα αυτονόητα!
Εκτός και αν η φράση του Μπρέχτ που αναφέρει πολύ σωστά ο Δημάκης σε γράμμα του από τις φυλακές ,είναι η μακάβρια και κυνική αλήθεια της σημερινής Εποχής των Τεράτων και των Σκουπιδιών…
«Αυτοί που μας κλέψανε τα βιβλία από το χέρι, μας κατηγορούσαν πώς μείναμε αδιάβαστοι»!!!

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΑΚΗ

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
Για την Επιστροφή της Χαμένης Ανθρωπιάς και του Τέλους της Εποχής της Κτηνωδίας
Μεμονωμένο άτομο από το Αναρχικό / Ελευθεριακό Κίνημα Erozer2000@yahoo.gr

http://www.polhist.panteion.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1053%3Apsifisma-gia-ton-kratoymeno-apergo-peinas-v-dimaki&catid=79&lang=el&Itemid=749

http://www.einap.gr/index.php/association/association-announcements/7102-dimakis-apergeia-peinas

https://www.oengegr.com/single-post/2018/04/12/%CE%94%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CF%8C-%CF%80%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%AF%CF%88%CE%B1%CF%82-%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7-%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%B7

Κείμενο της Φιλοθέης Βαρσάμη, γιά τον κρατούμενο και απεργό πείνας Βασίλη Δημάκη

Posted in Αντιγραφή, Υποχρέωση μας on Απρίλιος 12, 2018 by εξαδάκτυλος

Ο Βασίλης Δημάκης ειναι ενας έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού κρατούμενος που απο τα μέσα Μαρτίου εχει κατέβει σε απεργία πείνας και εδώ και έξι ημέρες και σε απεργία δίψας, διεκδικώντας το δικαίωμά του να φοιτήσει σαν ανθρωπος στη σχολή του (πολιτικό της νομικής). Πιο συγκεκριμένα:

Όταν ο Δημακης ηταν ανήλικος διέπραξε κάποιο έγκλημα τιμής σχετικό με την αδελφή του. Μπήκε φυλακή ως *νηπιαγωγάκι* του εγκλήματος και βγήκε τελειόφοιτο ξεφτέρι, γιατι αυτη ειναι η επιμόρφωση που σου προσφέρει το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα: μαθητεία δίπλα στους καλύτερους, δικτύωση, κόλπα για προχωρημένους και γενικα όλα τα τα εφόδια που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις με καλές προϋποθέσεις τη ζωή σου στην παρανομία. Εξ ου και ο Βασίλης αποφοιτώντας απο την κλειστή λέσχη ανωτάτων σπουδών πάνω στο έγκλημα (Αυλώνα και Αλικαρνασσού), σταδιοδρόμησε ως ληστής. Συνελήφθη ξανά και έκτοτε εκτίει την ποινή του, έχοντας ζήσει ελάχιστους μήνες της ενήλικης ζωής του ελεύθερος. Πήρε άδειες, παραβίασε τους όρους, ξαναπήρε άδειες, ξαναπαραβίασε τους όρους. Γιατι η λογική της κατηφόρας ειναι ο πάτος και κανένας δεν υπάρχει να σταματήσει τον ενηλικιωθέντα εντός του ελληνικού *σωφρονιστικού* συστήματος βασίλη από την ξέφρενη πορεία του προς τα εκεί.

Καποια στιγμή πριν τα 40, τότε που ο μέσος άνθρωπος κοιτάει την πεθερά του, την κοιλιά του, το στενό τριάρι του και αναρωτιέται μήπως πήρε τη ζωή του λάθος και άλλαξε ζωή, ο Βασίλης κοίταζε το κελί του, την ποινή του, την προοπτική του και, όπως ο μέσος άνθρωπος σκέφτεται βρε μπας και να χωρίσω, αυτός σκεφτόταν βρε μπας και να αυτοκτονήσω. Δεν αυτοκτόνησε. Ούτε ροκάνισε όμως αλλο τη ζωή του. Λοξοδρόμησε απο τη μέση πορεία του μέσου φυλακόβιου. Εκεί πού έξυνε τον πάτο, την ειδε αλλιώς. Ειπε να κερδίσει το χαμένο χρονο και να σπουδάσει. Χειρόφρενο και όπισθεν. Λύκειο. Στα 37.

Αρχικά διαβάζει μόνος του στα Γρεβενά. Ζητάει να δωσει εξετάσεις σε εσπερινό λύκειο, γινεται μεταγωγή στην Πάτρα ένα μήνα πριν τις εξετάσεις. Περνάει με 17.4. Συνεχίζει στην Πάτρα. Αποφοιτά με άριστα. [παράβαση: Θυμάμαι να διαβάζω για πανελλήνιες. Ο πατέρας μου χτυπά την πόρτα του δωματίου μου. Μου φέρνει πορτοκαλάδα για τις βιταμίνες. Η μάνα μου χτυπά την πόρτα του δωματίου μου. Μου λεει ότι το φαγητό είναι έτοιμο και ζεστό και όποτε θελω να πάω να φάω. Η αδελφή μου παίρνει τηλέφωνο από Αμερική. Το σηκώνω εγω και με ρωτά έντρομη μήπως με διέκοψε απο το διάβασμα. Στο δωμάτιό μου πέρα από το καλοριφέρ του σπιτιού μου είχαν και ένα ηλεκτρικό καλοριφέρ γιατί ήμουν και κρυουλιάρα. Αποφοίτησα με 19.6 και πέρασα στη Νομική. Ο Βασίλης, πάλι, διάβαζε στο κελί του. Με άλλους 4 συγκρατούμενους που δεν τους ξέρω τους ανθρώπους, αλλα δε νομίζω οτι έβγαζαν το σκασμό και του πήγαιναν πορτοκαλαδίτσες για βιταμινούλες. Με επιστολές του προς τους αρμόδιους για την αδυναμία πρόσβασης των κρατούμενων στις βιβλιοθήκες, για την έλλειψη θέρμανσης στις βιβλιοθηκες, για την έλλειψη υποδομών· αποφοίτησε με 19.9 και πέρασε δεύτερος απο όλα τα ΓΕΛ πανελληνίως στο Πολιτικό της Νομικής]. Στο Α εξάμηνο της σχολής του σκίζει.

Εντωμεταξύ, κατι τέτοιες επιτυχίες ξέρετε πώς τις χρειάζεται το πολιτικό μας σύστημα. Βούτυρο στο ψωμάκι του: κοίτα τι ωραια που φροντίζει το κράτος τους υιούς της απωλείας και ωπωπω μια σωφρονιστική πολιτικη που έχουμε και μπράβο μας και θερμά μας συγχαρητήρια. Και να τα ρεπορτάζ για τον Βασίλη και να οι έπαινοι από τον υπουργό δικαιοσύνης. Και να η μεταφορά του Βασίλη στις φυλακές κορυδαλλού ωστε να καταστεί δυνατή η φοίτησή του στο πανεπιστήμιό του. Και εκει ξεκινάνε τα ανάποδα·

Ζητάει άδεια ωστε να φοιτά στη σχολή του με βραχιολάκι εντοπισμού. Του την αρνούνται. Και σιγά τη σχολή που θελει να παρακολουθείς μαθήματα, του λένε. Τότε γιατι τον πήγαν στον Κορυδαλλό; Παρε τη μεταγωγή για να εισαι κοντά στη σχολή, αλλα την εκπαιδευτική άδεια για να πας στη σχολή, μη την πάρεις. Και δε θα την πάρεις γιατι κατά το απώτατο παρελθόν σου δώσαμε άδειες και τις παραβίασες. Και γιατι στη φυλακή έχεις υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα. Σωστό ως ένα σημείο· πλην ομως τώρα έχει ψηφιστεί ο νόμος για το βραχιολάκι, κατι που παλιότερα δεν ίσχυε. Και, όπως προκύπτει, τα εντός φυλακής *παραπτώματα* δεν ηταν άλλα παρα η σθεναρή υποστήριξη των δικαιωμάτων του και των δικαιωμάτων των συγκρατουμένων του. Γιατί ο Βασίλης σπουδάζει· ανοίγει το μυαλό του, μεγαλώνει. Δε θέλει τις βρωμερές χάρες εντός των κυκλωμάτων που προβλέπει ο άγραφος κώδικας της φυλακής· θελει σεβασμό στα δικαιώματα που ο επίσημος γραπτός νόμος της πολιτείας, προβλέπει για την περίπτωσή του. Εξ ου και όταν τα *πειθαρχικά* του πέρασαν από δικανική κρίση, δεν θεωρήθηκαν παραπτώματα, αλλα ενάσκηση δικαιωμάτων. Και διαγράφηκαν. Παρα ταύτα, άδεια δεν του δίνεται απο τα αρμόδια συμβούλια.

Φαίνεται, όμως, ότι ο Βασίλης έχει βρει ένα νόημα επιτέλους, στη ζωή του και παλεύει για αυτό. Εχει πλεον προοπτική. Και δε σκοπεύει να τη χαρίσει σε κανένα βολεμένο του συστήματος που με τον τροπο του αντιδρά σε κάτι Βασίληδες που του χαλάνε την ηρεμία και ανακατεύονται ενοχλητικά στα ποδάρια του. Ξεκινάει απεργία πείνας απαιτώντας να μη στερηθεί το δικαίωμα να σπουδάσει σαν ανθρωπος. Δεν ιδρώνουν και πολλά αυτιά, γιατί η απεργία πείνας τα τελευταία χρόνια στην ελλάδα (με κατι μιχελογιαννάκηδες να «απεργούν» μασουλώντας κουλούρια στο σύνταγμα) εχει καταλήξει, απο μέσο παθητικής αντίστασης, σε σύντομο ανέκδοτο. Αλλα ο Βασιλης δεν αστειεύεται· ξεκινάει και απεργία δίψας. Οι συγκρατούμενοί του είναι μαζί του και με διάφορες δράσεις εκδηλώνουν την υποστήριξή τους. Οι συμφοιτητές του ειναι μαζί του και τον περιμένουν με πανό αναρτημένα στο κτίριο της σχολής του. Οι δάσκαλοί του (δευτεροβαθμιοι και πανεπιστημιακοί) ειναι μαζί του και καταθέτουν ενόρκως υπέρ του και υπέρ του δικαιώματός του να σωφρονιστεί στα αληθεια, μέσω των σπουδών του. Αλλα οι αρμόδιοι, ειναι ακόμα απέναντι. Όσοι τον επαινούσαν και τον παρουσίαζαν ως πρότυπο κρατούμενου και εύρυθμης λειτουργίας του σωφρονιστικού συστήματος, είτε νιπτουν τα χέρια τους ως αναρμόδιοι να παρέμβουν, είτε του αρνούνται το δικαίωμα να σπουδάσει κανονικά. Προτείνουν αντίμετρα που στην πράξη δεν εφαρμόζονται και δεν λειτουργούν και στην ουσία του λένε: εμεις θα καμωνόμαστε ότι σπουδάζεις και έγκειται στο πόσο θα κόψεις το λαιμό σου, χωρίς υποδομές και βοήθεια, να τα καταφέρεις. Αν παρ’ ελπίδα δεν τα παρατήσεις, θα σε επαινέσουμε. Θα γίνεις και άρθρο στην Καθημερινή. Και ο Κοντονής θα σου ξαναδώσει έπαινο, no worries.

Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι πολλοί διαβάζοντας την ιστορία του Βασίλη θεωρείτε μάλλον σωστό να του δοθεί μια ειλικρινής ευκαιρία αναδόμησης της ζωής του μέσω της μόρφωσης. Ακόμα περισσότεροι, όμως, έχετε σκαλώσει στο θέμα του προτέρου ανεντίμου βίου του: τι θα γινει αν ο Βασίλης μάς κοροϊδεύει όλους, πάρει τις άδειες, κόψει τα βραχιόλια και γινει μπουχός; Να τι θα γινει: θα ειναι εντός του πολύ μικρού στατιστικού δείγματος των κρατούμενων που παραβιάζουν τις άδειές τους. Θα ειναι εντός του πολύ μεγάλου στατιστικού δείγματος των κρατουμένων που, μετά την παραβίαση της άδειάς τους, ξανασυλλαμβάνονται. Θα ειναι για λιγο καιρό μία ακόμα μονάδα εντός του μεγάλου δείγματος παραβατικού πληθυσμού της χώρας· η εγκληματικότητα δε θα αυξηθεί εξαιτίας του, (ούτε και θα μειωθεί, φυσικά, αν ο Βασίλης πάρει το πτυχίο του). Θα ειναι σίγουρα ακόμα πιο δύσκολη η ζωή του οταν επιστρέψει στις φυλακές γιατι οι συγκρατούμενοί του θα του χρεώσουν την προσωρινή δυσκοιλιότητα στη χορήγηση αδειών και γιατι οι αρμόδιοι για τις άδειές του κλπ θα του πιστώνουν με τρομερή δυσκολία ως κατ’ εξαίρεση ευεργετήματα, τα δικαιώματα που προβλέπει για την περίπτωσή του ο νόμος. Αυτα θα γίνουν. Δε θα χαρούμε καθόλου, αλλα και δε θα τρέξει το αίμα ποτάμι στους δρόμους, ούτε θα πεθανουν όλα τα αρσενικά πρωτότοκα παιδια μας.

Αν όμως ο Βασίλης πάρει τις άδειές του, σπουδάσει, ανοίξει το μυαλό του και βγει απο τη φυλακή άνθρωπος αλλαγμενος, ανθρωπος που πέρασε από το πιο σκληρό οξύ και έβγαλε στην επιφάνεια το πιο καλό μέταλλο, αν ο Βασίλης καταφέρει να ανατρέψει τα προγνωστικά κάθε νοικοκυραίου που τον κοιτάει απο έντρομα έως δύσπιστα και κάθε βαρέως ποινικού που τον κοιτάει από δύσπιστα έως συμβατικά, τότε ο Βασίλης θα εχει πετύχει μια σοβαρή νίκη: θα ειναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα και κανόνας δε θα ειναι το «σωφρονισμός και κουραφέλκυθρα*»· κανόνας θα ελπίζουμε οτι μπορει να γινει ξανά το παλιωμένο τσιτάτο που εχουμε βαρεθεί να ακούμε και να μη βλέπουμε, για τη φυλακή που κλείνει όπου ανοίγει ένα σχολειο. Θα υπάρχει ελπίδα και για άλλους Βασίληδες· θα υπάρχει τουλάχιστον διλημμα, ως τι Βασιλης θες να *αποδράσεις* ή να αποδράσεις απο τις ελληνικές φυλακές: ως Παλαιοκώστας ή ως Δημάκης.

Ο Δημάκης μπορει να μας απογοητεύσει. Γιατι ειναι άνθρωπος. Η πείνα και η δίψα (έχει χάσει το 18% του βάρους του) και αποφασιστικότητα και η μαχητικότητα που δείχνει, όμως, δίνουν τη σοβαρή εντύπωση ότι την εννοεί τη στροφή στη ζωή του. Στον αγώνα του για τα δικαιώματά του, στον ακτιβισμό του, στη λύσσα του να ανοίξει το μυαλό του και να προλάβει τα χαμένα τρένα του, ειμαι μαζί του. Επιλέγω να πιστέψω στον Βασίλη και στα δικαιώματά του· επιλέγω να πιστέψω ότι στη συγκεκριμένη μάχη πρέπει να κερδίσει αυτός και όχι τα βολεμένα δίκτυα που με προσωπικό του κίνδυνο καταγγέλλει. Σε μια φάση που ελάχιστα ειναι τα πράγματα για τα οποία αξίζει να αγωνίζεται κανείς, η μάχη του Βασίλη με τα εμπόδια και την τρέλα του ελληνικού (αντι)σωφρονιστικού συστήματος, με τα παρακυκλώματα των φυλακών (και δεν εννοώ αυτά των φυλακόβιων), με τη γραφειοκρατία, με την αποσπασματικά ενημερωμένη δικαιοσύνη, με τον στερεοτυπικό φόβο του *ελεύθερου* έναντι του εγκλείστου, με τη γενική, αντιδραστική ανησυχία του μέσου νοικοκύρη και, κυρίως, η μάχη του με τον δικό του κακό εαυτό, με ενδιαφέρει προσωπικά. Η σταδιακή εξοικείωση με την καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων ποτέ δεν καταλήγει καλά για κανένα, για αυτό πάντα έχουν νόημα οι συμβολικές σταυροφορίες που καποιος γενναίος ξεκινά εναντίον του συστήματος που λειτουργεί κατα (αφανή) παράβαση των αρχών που το διέπουν.

Αυτή τη στιγμή η ζωή και η υγεία του Βασίλη Δημάκη ειναι σε κίνδυνο. Εχει έξι μέρες να πιει νερό και δεν εχει δεχτει τροφή απο τα μέσα μαρτίου. Διαβάζω εδώ μέσα χιουμοριστικά και μη ποσταρίσματα για τα κιλά που πήραμε στις γιορτές, για τις δίαιτες για ιατρικούς, αισθητικούς ή και τα δύο λόγους. Εκτιμώ βαθύτατα τις προσπάθειες ελέγχου του βάρους είτε για να κατέβει η χοληστερίνη, είτε επειδή πλησιάζει η ωρα της κρίσεως σε παραλίες και ακτές. Εκτιμώ και όσους δεν τους καίγεται καρφί, τους σε όποιους αρέσουμε και για τους άλλους δε θα μπορέσουμε. Σε οποια κατηγορία και να βρίσκεστε, (νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, που λεει και η εκκλησία), είτε στερείστε το φαγητο χάριν της καλής υγείας, είτε ακόμα χωνεύετε αμνοερίφια-αυγά-τσουρέκια, αφιερώστε, αν θέλετε, μισό λεπτό πριν ανεβείτε στη ζυγαριά, ή αφού κατέβετε από αυτή, για να σκεφτείτε πόσο πολύ τον πίστεψε τον αγώνα του για μόρφωση αυτός ο παραστρατημένος ανθρωπος με τη σιδερένια θέληση, ώστε για χάρη του «ενήστεψε τη δίκοπη ζωή». Και μετα εμεις, τα παιδια των πανελληνίων με πορτοκαλάδες, φροντιστήρια, στοργικό μπαμπά, γλυκιά μαμά, καλοριφέρ και λοιπές ανέσεις, οι ελεύθεροι πολίτες της πασχαλιάς στο χωριό, στην άδεια αθήνα, στο νησί, στο εξωτερικό ή στη δουλειά, ας «σκεφτούμε μονο για λίγο πόσο του στοίχισε».

[Καλή *ανάσταση* Βασίλη Δημάκη.
Και με τη νίκη!]

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν) : Η καταδρομική επίθεση και λεηλασία των φτωχών απο τον συρφετό της λούμπεν μαφίας των Εξαρχείων

Posted in Αντιγραφή, Τί μαλάκες είμαστε!, Υποχρέωση μας on Μαρτίου 22, 2018 by εξαδάκτυλος
Η ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ  ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΡΦΕΤΟ ΤΗΣ ΛΟΥΜΠΕΝ ΜΑΦΙΑΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ
Ο φίλος και σύντροφος Σωτήρης Καρύπης  είχε μεράκι με το χειροποίητο κόσμημα. Ξεκίνησε τον βιοπορισμό του κυριολεκτικά από το «τίποτα» ,εκθέτοντας προς πώληση στον δρόμο τα μικρά του αριστουργήματα. Εκεί στα Προπύλαια τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του 80 ,στην υπαίθρια καλλιτεχνική μικρή αγορά όπου έβρισκες σχεδόν τα πάντα από βιβλία και πίνακες,μέχρι ζωγραφιές σε βότσαλα και φορέματα από την Ινδία.Ευγενικός και ταπεινός σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με το χαμόγελο και την καλοσύνη του. Ανήσυχος όπως ήταν για ένα βήμα πιο πέρα από τον δρόμο ,δημιούργησε λίγο αργότερα το πρώτο του μαγαζάκι γωνία Ανδρέα Μεταξά και Μπενάκη στα Εξάρχεια. ΄Εχασε την Χρυσούλα (την σύντροφό του) νωρίς αλλά δεν παρέδωσε δυνάμεις, δεν το έβαλε κάτω. Μεγάλωσε μόνος του,με τον μόχθο του τα δύο  τους παιδιά και κάποια στιγμή μετακόμισε  «Το Ρόδι» στην γωνία της Σολωμού,λίγα μέτρα πρίν την πλατεία Εξαρχείων.
Από την Παρασκευή 16/3 τα ξεμερώματα ο Σωτήρης Καρύπης έχει καταστραφεί οικονομικά,οι κόποι μιας ζωής (πάνω από 30 χρόνια) χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα γιατί η μαφία της αρπαχτής επέλεξε  τον φτωχό μικροέμπορα(ότι είναι πιο εύκολο δηλαδή και ότι «μας παίρνει»…) να τον κλέψουν  και να «αδειάσουν» το στέκι του μεροκάματου από τα πάντα  μέχρι τις πρώτες ύλες και τα εργαλεία πού είχε για την δουλειά του,αφήνοντας πίσω μόνο σκουπίδια και έναν κενό χώρο!!!
Και δεν είναι ο πρώτος ο Σωτήρης,ούτε  και ο τελευταίος  στην παλιά μου δεύτερη γειτονιά!!!….
Γιατί πίσω από την πλατεία και την γειτονιά πού ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ο λούμπεν συρφετός βρήκε πρόσφορο έδαφος μέσα στην «επαναστατική» έκρηξη του μηδενισμού να απλώσει τα ξερά του! Και επειδή η περιοχή έχει απολέσει εδώ και χρόνια το πολιτικό-κοινωνικό στίγμα της αμφισβήτησης και οι ελάχιστες φιλότιμες συντροφικές προσπάθειες δεν φθάνουν και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πολύμορφη ανομία και κανιβαλισμό, πολύ φοβάμαι πώς στην γωνία παραμονεύει και περιμένει καρτερικά (το έχει δείξει) η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ  των Εξαρχείων, πολύ χειρότερη από όσες κρατικές επεμβάσεις έχουν υπάρξει στο παρελθόν  και αυτή την φορά με ένα φονικότερο όπλο ,την επαναφορά του Ιδιώνυμου δια χειρός Μητσοτάκη.
Αλληλεγγύη (το ελάχιστο….) στον Σωτήρη,   19/3/2018
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν), Μεμονωμένο άτομο από το Ελευθεριακό κίνημαΓια την Επιστροφή της Χαμένης Ανθρωπιάς και του Τέλους της Εποχής της Κτηνωδίας Erozer2000@yahoo.gr

Όποιος μπορεί

Posted in Ενημέρωση, Υποχρέωση μας on Φεβρουαρίου 26, 2018 by εξαδάκτυλος


Καλημέρα σας, η Ειρήνη πάσχει από  οξεία λευχαιμία και νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμό και χρειάζεται για την θεραπεία της αιμοπετάλια.

Μπορείς να την βοηθήσεις;
Μπορώ
Εάν δεν μπορείτε να ικανοποιήσετε την ανάγκη είναι σημαντικό να την προωθήσετε για να βρεθούν εθελοντές.
Share
Tweet
Forward
Πληροφορίες Ανάγκης


Όνομα: Ειρήνη Βελιγκορκάγια-Διαλεκτάκη
Πατρώνυμο: Νικολάι
Νοσοκομείο νοσηλείας: Ευαγγελισμός

Η έκκληση μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός με αναφορά στα στοιχεία του ασθενή!

Ευχαριστούμε πολύ,
Η ομάδα του Bloode

Μια αστραπή η ζωή μας μα προλαβαίνουμε… να δώσουμε ζωή

Posted in Ενημέρωση, Υποχρέωση μας on Ιουνίου 21, 2017 by εξαδάκτυλος

Η ημέρα τις γυναίκας…

Posted in Δικό μου, Υποχρέωση μας on Μαρτίου 8, 2017 by εξαδάκτυλος

…να πάει να γαμηθεί! Μία μέρα που φτιάχτηκε σαν δικαιολογία γιά να μπορούμε να ξεχνάμε τις γυναίκες όλο τον υπόλοιπο χρόνο.Τις γυναίκες τις αγαπάμε και τις σεβόμαστε όλο το χρόνο, όλα τα χρόνια – ή δεν τις σεβόμαστε καθόλου.

Ωστόσο, αφού η γιορτή υπάρχει, ας είναι αφιερωμένη στις γυναίκες που θα γράψουν το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Μιά ιστορία που εικόνες σαν αυτή…

1.jpg

…ή αυτή…

3.jpg

…ή αυτή…

2.jpg

…ετούτη…

4.jpg

…ή ετούτη…

5.jpg

…θα είναι πραγματικά ιστορία, που θα την διαβάζουν όλοι με αποστροφή.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, μέχρι τη μέρα που τα κτήνη θα σταματήσουν να φέρονται με μίσος στις γυναίκες, με όλη μας την αγάπη, με όλο μας τον σεβασμό, χρόνια τους πολλά γιά την ημέρα της γυναίκας και ψόφο κακό σε όσους άντρες νομίζουν πώς είναι στο ελάχιστο καλύτεροι από αυτές.

img.jpg